„Utracony Raj” (do obrazu Dariusza Zawadzkiego)


Dariusz Zawadzki - Utracony Raj

Dariusz Zawadzki – Utracony Raj

*

Nie zdołałem Cię ochronić więc odeszłaś…
napawając się moją bezradnością jak tlenem
z zemsty za własną słabość
bezwstydnej samowoli

Zapomniałem na chwilę o Tobie więc odeszłaś…
zostawiając mi nasze wspólne chwile szczęścia
których z głowy wymazać nie zdołam
na wieczną udrękę pamięci

Tak skończył się nasz raj więc odeszłaś…
zajadając się moim sercem jak jabłkiem
zdradziecko wyrwanym z piersi
smakując zakazane

Grzeszna i bezlitosna za nas dwoje odeszłaś….
zbyt dumna by prosić o przebaczenie
zbyt mściwa by je przyjąć
kobieta

…Raj Utracony

**

Odys, czerwiec 2014

poprzednio: Ciało niebieskie nr „***(ngc13)”  podobne: Na wieczną pamiątkę

„Ja nie odchodzę kiedy trzeba” – Agnieszka Osiecka, śpiewa Ewa Błaszczyk

Reklamy

46 comments on “„Utracony Raj” (do obrazu Dariusza Zawadzkiego)

  1. Pingback: „Utopia” | Łódź Odysa

  2. Pingback: Moja ulubiona irlandzka piosenka. „Błękit” czyli… dziewczyna z Galway. | Łódź Odysa

  3. Pingback: Lekkość | Łódź Odysa

  4. Pingback: Haiku: Kolekcjonerka | Łódź Odysa

  5. Pingback: dobrze że jesteś… kobietą i fragment z pamiętnika Adama | Łódź Odysa

  6. Pingback: not only human (nie)posłuszeństwo) | Łódź Odysa

Dodaj komentarz (byle bez epitetów i wulgaryzmów)

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s