Atramentowa Pani (starając się ciebie pojąć )… z anonimowej poezji


otwieram kolejny anonim
od atramentowego sprawcy
który nacina mnie piórem

by stworzyć na nowo

wciąż to samo uczucie
prawie zapomniane a teraz silniejsze
pamięci o marzeniu

nie do ugaszenia

spragniony wchłaniam każdą literę
suchy jak gąbka
na dnie kałuży po oceanie

który wyschnąć nie chce

nawadniam się łapczywie
chłepcąc czarną krew
której Jagodowy smak

zlizuję wyobraźnią z Twoich dłoni

…upijając się myślą na kolejny anonim

 

Anonimowa Poezja – Odys, Styczeń 2015

podobne: Atramentowa Pani: „(nie)ma” oraz: W oczekiwaniu na *** (do obrazu Renaty Brzozowskiej) i to: Wykapana z atramentu.

Adrian Borda - Historia Moich Nadziei

Adrian Borda – Historia Moich Nadziei

Reklamy

8 comments on “Atramentowa Pani (starając się ciebie pojąć )… z anonimowej poezji

  1. Jeśli za każdym razem będziesz mi gotował takie powitanie, będę musiała częściej znikać.
    W słowa doskonale ubrana, a obraz zachwyca.
    Ubiorę się w to jeśli pozwolisz 🙂

    Polubienie

  2. Pingback: Haiku: „Amores” Owidiusza pisane (rozmokły’m atrament’em) Atramentowej Pani. | Łódź Odysa

  3. Pingback: Byłaś, jesteś, będziesz. | Łódź Odysa

  4. Pingback: łatwopalny | Łódź Odysa

  5. Pingback: „Między niebem a ziemią” | Łódź Odysa

  6. Pingback: Związani poezją | Łódź Odysa

  7. Pingback: Halina Poświatowska: *** uszyta ze słów (do obrazu „Budzenie Adonisa”) | Łódź Odysa

Dodaj komentarz (byle bez epitetów i wulgaryzmów)

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s