Litwa ma gazoport i nie jest już na łasce Gazpromu. NIK i raport o Świnoujściu. Problemy „wspólnego rynku” (czarne chmury nad przewoźnikami) i uzależnienie Polski od rosyjskiego gazu (z Niemiec). Azoty chcą elektrowni opalanej gazem z węgla. „SWIFT” sankcje i „fito” odpowiedź Rosji.


1. Po rozwodzie Litwy z Gazpromem czas na PolskęMinistertswo Skarbu chciało utajnić raport NIK o gazoporcie.

Litwa unie­za­leż­nia się od Gaz­pro­mu. Je­że­li Pol­ska też tego chce, mu­si­my do­koń­czyć ga­zo­port po­mi­mo pro­ble­mów tej in­we­sty­cji.

Litwa może nie prze­dłu­żyć obo­wią­zy­wa­nia dłu­go­ter­mi­no­wej umowy na do­sta­wy gazu z ro­syj­skim Gaz­pro­mem – in­for­mu­je firma Lie­tu­vos Ener­gi­ja. Oce­nia, że re­zy­gna­cja z kon­trak­tu jest moż­li­wa dzię­ki otwar­ciu rynku gazu w Li­twie na nowe do­sta­wy, na przy­kład za po­mo­cą otwar­te­go w tym roku ga­zo­por­tu w Kłaj­pe­dzie.

Nie je­ste­śmy już nie­wol­ni­ka­mi Gaz­pro­mu jeśli cho­dzi o nowe kon­trak­ty i wybór cen – po­wie­dział Da­lius Mi­siu­nas, dy­rek­tow wy­ko­aw­czy Lie­tu­vos Ener­gi­ja. Spół­ka po­sia­da więk­szo­ścio­we udzia­ły w Lie­tu­vos Duju Tie­ki­mas (daw­niej Lie­tu­vos Dujos), która ma pod­pi­sa­ny 10-let­ni kon­trakt na do­sta­wy od Gaz­pro­mu.

Inna spół­ka-cór­ka Lie­tu­vos Ener­gi­ja – Lit­gas – pod­pi­sa­ła z nor­we­skim Sta­to­ilem umowę na do­sta­wy 0,5 mld m3 LNG rocz­nie. Ma także pod­pi­sa­ne me­mo­ran­da o do­sta­wach gazu skro­plo­ne­go z ame­ry­kań­ski­mi Texas LNG oraz Che­nie­re Ener­gy. Mi­siu­nas sza­cu­je, że z tego wzglę­du Li­twi­ni kupią w tym roku o po­ło­wę mniej gazu z Rosji niż w po­przed­nim roku. Dodał, że Litwa bę­dzie mogła w przy­szło­ści spro­wa­dzać gaz z Pol­ski dzię­ki pla­no­wa­ne­mu na 2019 rok po­łą­cze­niu ga­zo­wym Pol­ska-Li­twa.

Dla­te­go nie wolno po­rzu­cać pol­skie­go pro­jek­tu ga­zo­por­tu, nawet jeśli na­po­ty­ka on na pro­ble­my. Cho­ciaż wybór zwią­za­ne­go z Gaz­pro­mem Sa­ipe­mu na wy­ko­naw­cę obiek­tu nie był jak dziś się oka­zu­je naj­szczę­śliw­szy, to ga­zo­port musi po­wstać.

Ra­port Naj­wyż­szej Izby Kon­tro­li na temat pol­skie­go ga­zo­por­tu po­ka­zu­je pa­to­lo­gię w re­la­cjach wy­ko­naw­cy wło­skie­go z pol­skim in­we­sto­rem. Sa­ipem pró­bo­wał szan­ta­żo­wać Po­la­ków, któ­rzy szli na ustęp­stwa, aby ura­to­wać bu­do­wę. Trwa także seria ata­ków me­dial­nych na in­we­sty­cję, która rów­nież może mieć źró­dło za gra­ni­cą.

Wojciech Jakóbik źródło: wiadomosci.onet.pl

podobne: Gaz-System i litewski Amber Grid budują interkonektor. Litwa uniezależnia się od Gazpromu. oraz: Litwini wynegocjowali niższe ceny rosyjskiego gazu. Szczęśniak o unii energii i rosyjskim kurku. Gazociąg Nabucco i to: USA – gaz łupkowy a środowisko. Rosja – Gazociąg Południowy. Finlandia, Estonia – dwa nowe gazoporty nad Bałtykiem.

02.03.2015 (IAR) – Ministerstwo Skarbu chciało utajnić raport NIK o gazoporcie. Rzeczniczka resortu Agnieszka Jabłońska-Twaróg w rozmowie z IAR wyjaśniła, że to ze względu na toczące się kolejne negocjacje finansowe z wykonawcą terminalu.

Opóźnienia w budowie wytyka dziś Najwyższa Izba Kontroli. Gazoport w Świnoujściu nie został oddany do użytku ani do końca czerwca ubiegłego roku, jak początkowo zakładano, ani do końca 2014 roku, co zapisano w aneksie do umowy.

Agnieszka Jabłońska-Twaróg mówi IAR, że do tej pory wykonano 96 procent prac. Przyznaje, że ” na ostatniej prostej” firma Saipem chce dodatkowej zapłaty za budowany terminal. „Włosi żądają pieniędzy za- według nich- wykonanie dodatkowej pracy. Polskie LNG nie uznaje tych roszczeń. Budowa jest kontynuowana, jednak upublicznianie szczegółów sporu osłabia pozycję negocjacyjną polskiego inwestora. „Dlatego minister skarbu chciał, by do czasu zakończenia negocjacji raport został utajniony” – podkreśla Agnieszka Jabłońska-Twaróg.

W raporcie NIK wskazuje, że z zobowiązań nie wywiązały się spółki GAZ-SYSTEM oraz PLNG, odpowiedzialne za realizację inwestycji. Kontrolerzy skrytykowali też urzędników ministerialnych za niewystarczający nadzór nad budową terminalu LNG. Agnieszka Jabłońska-Twaróg wskazuje jednak, że raport dotyczy przeszłości. Rzeczniczka zwraca uwagę, że nie ma już obawy, iż Polska w związku z opóźnieniami na budowie będzie musiała płacić kary za nieodebrany gaz z Kataru.

PGNIG podpisał kilka miesięcy temu aneks do umowy z QatarGAS, który zakłada, że pierwsze statki z LNG dotrą do Polski w przyszłym roku. Decyzję o budowie terminalu w Świnoujściu rząd podjął w 2006 roku, jednak do 2009 roku nie rozpoczęto przygotowywania niezbędnych przepisów. W raporcie wskazano, że to była to jedna z wielu przyczyn, które doprowadziły do opóźnień w budowie gazoportu.

Informacyjna Agencja Radiowa (IAR)/Tomasz Majka/dyd

podobne: Audyt w sprawie gazoportu: Inwestycja nie powstanie na czas. oraz: Drogi Katar (znaczy się gaz) jeszcze nie przypłynie. Terminal LNG najwcześniej gotowy pod koniec roku i to: Energetyka w Strategii Bezpieczeństwa Narodowego RP. To kosztuje a także: Od oszołoma do szpiega czyli „mądrości etapu” bezradnych propagandystów. Konrad Rękas: Szpiegomania (z bezpieczeństwem energetycznym w tle)

„…Oni podpisali takie niekorzystne umowy, co pozwala Włochom się bezkarnie opóźniać — mówił w 2013 r. Andrzej Parafianowicz, ówczesny prezes  PGNiG, o losach gazportu w Świnoujściu, podczas słynnej kolacji na podsłuchu. „Oni” to poprzednie władze: zarówno Polskiego LNG (PLNG), zarządzającej wartym 2,4 mld zł projektem, jak i ministrowie nadzorujący kontrakt.

„Włosi” to zaś menedżerowie Saipemu, spółki kontrolowanej przez największy włoski, państwowy koncern ENI. Saipem, wykonawca terminalu, od kwartałów gra na tę samą nutę: informuje o kolejnych problemach z dotrzymaniem terminów oddania gazoportu. W opublikowanym właśnie raporcie NIK całe odium w kwestii Świnoujścia spada na stronę polską.

Co na to Włosi? Podkręcają ton: nie chcą słyszeć o karach umownych, a termin oddania gotowego w około 97 proc. projektu uzależniają od jednego — wyższego wynagrodzenia…” całość tu: Nie zapłacimy więcej za terminal 

polecam równieżWojna informacyjna przeciwko gazoportowi

…Warto też pamiętać o tym że jakiś czas temu włoska grupa energetyczna „Eni” (właściciel „Saipem”) nosił się z zamiarem wystawienia spółki na sprzedaż i że poważne starania o jej zakup czynili Rosjanie a dokładnie „Rosnieft”, którego głównym akcjonariuszem jest rząd Federacji Rosyjskiej:

„…Współpraca Saipem, firmy budującej świnoujski gazoport z Rosjanami trwa już od lat. Saipem realizował dla Rosjan budowę gazociągów i magazynów gazu zarówno w Rosji, jak całej Europie. Spekulacje co do przejęcia pakietu większościowego włoskiej firmy przez Rosjan, pojawiają się od dłuższego czasu. Podobnie jak sugestie, że opóźnienia w budowie terminalu to efekt właśnie powiązań tych spółek. Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego miała sprawdzać, czy jest zagrożenie dla polskich interesów…” (całość tu: Rosjanie szukają dojścia do naszego gazoportu…)

Jak się te starania zakończyły już nie pamiętam, ale zdaje się że z dilu nic nie wyszło, niemniej jednak sam fakt że Rosjanie są żywo zainteresowani uzależnieniem energetycznym Polski od swojego gazu daje pole do fantazjowania w jakim celu czyniono owe starania o przejęcie kontroli na spółką budującą terminal LNG w Świnoujściu…(Odys)

„…Opóźnienie sięgają już dwóch lat – mówił przewodniczący klubu parlamentarnego PiS Mariusz Błaszczak o raporcie NIK o budowie gazoportu w Świnoujściu. 

Według Błaszczaka to „konkretne zagrożenie bezpieczeństwa naszego kraju”. – Obecnie stabilność energetyczna to ważny element bezpieczeństwa – przypominał. Poseł poinformował, że w tej sprawie napisał list do premier Ewy Kopacz, aby wyciągnęła konsekwencję wobec ministra skarbu, który nie wypełnia swoich obowiązków. – Tak wynika z raportu Najwyższej Izby Kontroli – argumentował.

Były wiceminister gospodarki Piotr Naimski poinformował, że obecnie prokuratura prowadzi śledztwo ws. niedopełnienia obowiązków przez funkcjonariuszy publicznych w związku z przekroczeniem terminów realizacji inwestycji gazoportu w Świnoujściu. – Miejmy nadzieję, że śledztwo zakończy się aktem oskarżenia – mówił. – Pan minister bagatelizuje ukończenie budowy gazoportu. To jest absolutna beztroska. Jest to bezhołowie w rządzie i resortach odpowiedzialnych za tę inwestycję – ocenił Naimski.”

Autor: JW
Źródło: telewizjarepubika.pl , niezalezna.pl

podobne: Od oszołoma do szpiega czyli „mądrości etapu” bezradnych propagandystów. Konrad Rękas: Szpiegomania (z bezpieczeństwem energetycznym w tle). oraz: Antyłupkowa koalicja? Rosjanie mają koncesje, ale gazu nie szukają. Ukraina chce zmniejszyć swą zależność od Rosji. PE utrudnia poszukiwanie i wydobycie

2. Polska zwraca uwagę na bariery na unijnym rynku. Czarne chmury nad przewoźnikamiUnia wyprzedziła Rosję w dostawach gazu do Polski.

02.03.2015 (IAR) – W Unii Europejskiej jest coraz więcej barier na rynku wewnętrznym. Na ten problem zwracał uwagę wiceminister gospodarki Andrzej Dycha podczas spotkania ministrów w Brukseli. Jako przykład podał on nowy sposób stosowania przepisów dotyczących płacy minimalnej przez władze niemieckie. Chodzi o ustawę, zgodnie z którą zagraniczni przewoźnicy, przejeżdżający przez Niemcy, powinni otrzymywać co najmniej 8,5 euro za godzinę pracy.

Jak mówił po zakończeniu rozmów Dycha, polski punkt widzenia poparli w poniedziałek także ministrowie z Czech, Słowacji, Węgier i Litwy.

„Myślę, że jest duże zrozumienie i poparcie dla tego, żeby w Unii Europejskiej zachować główne pryncypia regulujące rynek wewnętrzny, że cztery swobody (przepływu osób, kapitału, towarów i usług – przyp. MS) to jest platforma, która służy rozwojowi gospodarczemu w Europie i kierując się krótkodystansowym interesem politycznym nie należy tego dorobku zaprzepaszczać” – powiedział Dycha.

Na razie niemieckie przepisy o płacy minimalnej są zawieszone. Do jutra Berlin ma przedstawić Komisji Europejskiej wyjaśnienia w sprawie ich stosowania. Wcześniej obawy związane ze skutkami jakie mogą one mieć na krajowych przewoźników zgłosiło 13 krajów – w tym Polska.

IAR/Magdalena Skajewska/Bruksela/mcm/

06.03.2015 (IAR) – Stosowanie przepisów o płacy minimalnej wobec kierowców przez Niemcy, Francję, a najprawdopodobniej i Włochy może być gwoździem do trumny branży – alarmują polscy przewoźnicy.

Właściciel firmy transportowej spod Siedlec Waldemar Jaszczur powiedział Informacyjnej Agencji Radiowej, że wkrótce sektor, w którym jesteśmy europejskim liderem może bardzo szybko się skurczyć. To oznacza sprzedaż samochodów i redukcje etatów.

Zdaniem Waldemara Jaszczura, polski rząd zbyt szybko odtrąbił sukces po rozmowach polskich i niemieckich ministrów pracy oraz infrastruktury. Zauważył, że nawet zawieszenie przepisów o płacy minimalnej wobec kierowców jadących przez Niemcy tranzytem nie jest rozwiązaniem. Zauważył, że tylko co piąty polski tir przejeżdża przez Niemcy tranzytem. „Cały czas polscy przewoźnicy bazowali na ładunkach do Niemiec i z Niemiec” – podkreślił rozmówca IAR. Tymczasem na ten temat przedstawiciele polskiego rządu – zdaniem Waldemara Jaszczura – w ogóle nie rozmawiali ze swoimi niemieckimi odpowiednikami.

Według nowych przepisów o płacy minimalnej, polscy przewoźnicy są zobowiązani płacić 8,5 euro za godzinę kierowcom, którzy jeżdżą do Niemiec oraz 9,6 euro tym, którzy jeżdżą do Francji. Tymczasem średnia stawka godzinowa dla polskich kierowców wynosi 12 złotych. Przewoźnicy narzekają również, że nowe regulację narzucają sporządzanie szczegółowych informacji o godzinie wjazdu, wyjazdu i przebiegu pracy na terenie Niemiec czy Francji, w dodatku w tamtych językach.

Polska jest liderem drogowych przewozów towarowych w Europie. Flota naszych przewoźników liczy ponad 150 tysięcy aut.

Informacyjna Agencja Radiowa (IAR)/Tomasz Marciniuk/dyd

podobne: Koalicja przeciwko płacy minimalnej w Niemczech (w co grają polskie Związki Zawodowe?) Koniec solidarności UE względem rosyjskiego embarga (konsekwencje dla polskiej wieprzowiny – ratunkiem Chiny). Polityka klimatyczna UE znowu kosztem Polski. ECB wyręcza FED i odpala własne QE.  oraz: „Wspólna Polityka Rolna” kosztem polskiego przemysłu rolno-spożywczego. i to: Tomasz Gabiś: Europejska unia walutowa jako system socjalistycznej redystrybucji kosztem Niemców…(?)

02.03.2015 (IAR) – W lutym sprowadziliśmy więcej gazu z Zachodu i Południa niż z kontraktu jamalskiego – pisze „Dziennik Gazeta Prawna”. Jak wynika z danych spółki Gaz System, w pierwszych dwóch miesiącach tego roku było 29 dni, gdy do naszych gazociągów mniej gazu trafiało z kontraktu jamalskiego niż z umów z firmami z państw Unii Europejskiej. W lutym było tak niemal codziennie.

„Dziennik Gazeta Prawna” podkreśla, że celowo pisze o zawartych umowach, a nie surowcu, bo spora część tego gazu to gaz rosyjski odbierany przez rewers wirtualny na gazociągu jamalskim. Czyli nasze firmy kupują go taniej od pośredników w Niemczech, ale odbierają w Polsce.

Więcej szczegółów – w „Dzienniku Gazecie Prawnej”.

Informacyjna Agencja Radiowa (IAR)/”Dziennik Gazeta Prawna”/kry/dabr

polecam również: Polska rozmawia z Katarem o obniżce cen gazu. USA coraz bardziej otwarte na eksport gazu. Rewers na gazociągu jamalskim.

Energetyczne uzależnienie Polski od Niemiec to wielki krok w stronę hegemonii Berlina i przekształcenia Europy Środkowej w niemiecką strefę wpływów.

Na przestrzeni ostatniego ćwierćwiecza, polityka zagraniczna Niemiec sprowadza się w istocie do żmudnej realizacji jednego naczelnego celu: wyjścia z izolacji, w której kraj znalazł się w wyniku Drugiej Wojny Światowej, a następnie uzyskania w Europie pozycji niekwestionowanego lidera. Z punktu widzenia Niemiec, optymalną dla ich interesu narodowego jest sytuacja, w której żadna kluczowa decyzja na kontynencie, nie może być podjęta bez konsultacji z Berlinem. I trzeba powiedzieć, iż w realizacji tej strategii Angela Merkel okazuje się graczem na miarę swoich wielkich poprzedników: Bismarcka i Stresemanna. A ponieważ w dzisiejszych czasach, pozycja geopolityczna w prostej linii zależy od posiadanych wpływów geoekonomicznych, kluczowym instrumentem realizacji strategii „wielkiego powrotu” Niemiec jest gospodarka, w tym zwłaszcza krytycznie ważna dla funkcjonowania współczesnych państw energetyka. Dyplomatyczne wyrafinowanie i polityczny spryt niemieckiej kanclerz budzą tym większy podziw, iż cel ten osiąga z użyciem cudzych kart: do podporządkowania Polski i innych sąsiadów służy jej bowiem rosyjski gaz.

Media, z nieskrywanym entuzjazmem donoszą, iż w styczniu – lutym bieżącego roku, Polska kupiła od „zachodnich partnerów” (za tym eufemizmem skrywa się po prostu RFN) więcej gazu niż od Rosji. Co ważne, informacja ta podawana jest w kontekście wywołanej ukraińskim kryzysem medialnej nagonki na Rosję, co pozwala przedstawić jej znaczenie w zmanipulowanym świetle: pozbawienie Polski dostępu do ważnego partnera i zwiększenie zależności od i tak już silnego patrona przedstawiane jest jako sukces i powód do dumy. To, co nie udało się ani Prusakom z Imperium Niemieckiego, ani nazistom Hitlera, okazuje się w zasięgu ręki pierwszej kobiety na stanowisku kanclerza: kraje Europy Środkowej jeden po drugim przekształcają się w niemieckie protektoraty, i co najbardziej zaskakujące, robią to z własnej woli i z entuzjazmem.

Niemiecka strategia energetycznego podporządkowania Europy Środkowej zakłada realizację dwu równoległych celów: Z jednej strony należy odciąć Rosję od możliwości samodzielnego bezpośredniego zawierania kontraktów z partnerami z regionu, przekierowując potok surowca na Niemcy, co uczyni ich niezbędnym pośrednikiem w handlu rosyjskim gazem w regionie. W dużym skrócie chodzi o to, aby żadne państwo wchodzące w skład niemieckiej strefy wpływów nie było w stanie kupić od Rosji surowca bez zgody Berlina, a także o to, aby Rosja nie mogła go sprzedać. Drugim celem jest sparaliżowanie posiadanych przez państwa regionu własnych możliwości produkcji energii i stymulowanie tym samym popytu na „niemiecki” (a w istocie rosyjski sprzedawany przez Niemcy) gaz, co na wiele lat zapewni niemieckim firmom kolosalne zyski a rządowi w Berlinie spokój na Wschodzie i posłuszeństwo regionalnych wasali.

Do realizacji pierwszego celu służy Niemcom przekierowanie coraz większych ilości rosyjskiego gazu na swoje terytorium, przy pomocy Gazociągu Północnego oraz zawartych na preferencyjnych warunkach kontraktów na dostawy innymi rurociągami. W pierwszym wypadku, Niemcy przepompowują gaz z powrotem na Wschód czyli dokonują fizycznego rewersu, w przypadku drugim ma miejsce rewers wirtualny, a więc Polska kupuje formalnie niemiecki gaz bezpośrednio z rosyjskiej rury na swojej wschodniej granicy. W tym kontekście, ważnym instrumentem jest także ograniczanie możliwości negocjacyjnych Rosji w kształtowaniu umów z partnerami: służą temu zapisy Trzeciego Pakietu Energetycznego UE, zgodnie z którym Gazprom i inne rosyjskie podmioty nie mogą zawierać umów bezpośrednio z odbiorcami: ich działalność podlega kontroli Komisji Europejskiej, co w praktyce oznacza po prostu kuratelę Berlina.

Realizacja celu drugiego odbywa się z użyciem całej palety politycznych, gospodarczych i prawnych nacisków, zarówno bezpośrednio z Berlina, jak i z użyciem „wspólnotowych” instytucji w ramach UE. Zarówno przed przystąpieniem Polski i innych krajów regionu, jak i po, nakładane są na nie zobowiązania, których rezultatem jest pozbawienie samodzielności energetycznej, takie jak na przykład: zamknięcie istniejących kopalń, elektrowni atomowych (Litwa, Bułgaria), torpedowanie wydobycia własnych surowców, arbitralnie zaniżone kwoty na emisję CO2, wyśrubowane normy ekologiczne. I choć przestrzeganie tych zobowiązań jest w oczywisty sposób sprzeczne z interesem narodowym, ich łamanie skutkuje nie tylko werbalną krytyką Polski, ale także wymiernymi karami finansowymi.

Lukrowane komentarze o „przełomie” nie osłodzą gorzkiego faktu, iż niemiecki rewers stanowi dla Polski nie tylko ekonomiczny kaganiec i polityczny bat, ale jest także źródłem ogromnych zysków dla niemieckich koncernów. Jest oczywiste, iż Berlin stosuje obecnie taktykę oswajania rynku: dostarcza surowiec taniej niż Rosja, aby doprowadzić do zerwania przez Polskę długoterminowych kontraktów z Gazpromem, co pozwoli w przyszłości dyktować wschodnim sąsiadom dowolną cenę. W tym kontekście należy także rozpatrywać kwestię sankcji (a być może także i całego konfliktu na Ukrainie), które izolując Europę Środkową od Rosji, zdają kraje regionu na łaskę i niełaskę Berlina.

Wychodzi więc na to, iż nie pierwszy raz w swojej historii, Warszawa sama, do tego z uśmiechem wiąże pętlę na której zawiśnie nie tylko dobrobyt kraju, ale także i jego suwerenność. Decyzja o jej zaciśnięciu lub poluzowaniu leżeć będzie bowiem w gestii Berlina.”

źródło: sputniknews.com 

…”biedna” Rosja… Tak bardzo zagrożona przez Niemcy że „musi” im sprzedawać swój gaz (rurociągiem północnym do którego Niemcy też pewnie Rosję zmusiły 😀 ) taniej niż Polsce z którą zapewne również „wbrew sobie” podpisuje niekorzystne (dla Polski) kontrakty, przez co Polska (no jaka ona głupia!) woli kupować ten sam gaz (co za bezczelność) od Niemiec… Nie wiem czy śmiać się z tych żali czy też może płakać 🙂

A na poważnie to nic nie stoi na przeszkodzie żeby Rosja sprzedawała Polsce swój gaz (bez pośrednictwa Niemiec) taniej niż Polska płaci za jego rewers, który jak słusznie w tekście jest napisane nie jest żadnym „unijnym gazem” a rosyjskim 🙂 Tymczasem Rosja przez traktowanie Polski z góry sama ją wpycha w zależność od „unijnego” gazu, (zmuszając do udziału w pakietach energetycznych i unii energetycznej) który sama wysyła Gazociągiem Północnym, i wylewanie krokodylich łez nad podmiotowością energetyczną Polski jest w świetle tych faktów co najmniej hipokryzją…

„…Z jednej strony mamy konflikt na Ukrainie i nakładamy na Rosję kolejne sankcje, a z drugiej niemiecki koncern sprzedaje rosyjskiej spółce prawo do eksploatacji złóż ropy naftowej i gazu na terenie Europy Zachodniej. Niemiecka prasa pisze, że tego typu fuzje w obecnej sytuacji są nieco “nieetyczne”. – I jak to wszystko zrozumieć? – zastanawia się Tomasz Kwaśniewski.

– Wystarczy spojrzeć na negocjacje dotyczące na przykład unii energetycznej – mówi Wojciech Jakóbik, redaktor naczelny biznesalert.pl.

Tłumaczy, że w tym przypadku wyraźnie widać, że Niemcy są największym hamulcem w zakresie uniezależnienia się od Gazpromu. Dlaczego? Niemcom opłaca się współpraca z Rosjanami w sektorze gazowym bez konsultacji ze Wspólnotą. Sami są na tyle silnym graczem, że mogą wynegocjować dużo lepsze warunki niż w przypadku współpracy z innymi krajami europejskimi.

– Tak samo jest w każdym innym sektorze. Niemcy mają apetyt na biznes w relacjach  z Rosjanami – mówi Wojciech Jakóbik…” (całość tu: konserwatywnie.wordpress.com)

…jednym słowem Polska jako narzędzie „unijnej” (niemieckiej) polityki znajduje się między młotem a kowadłem, więc skoro tak, to powinniśmy się kierować wyłącznie własnym interesem i wybierać tylko taki rodzaj współpracy która będzie nas kosztować jak najmniej suwerenności (o ile można dziś w ogóle mówić o czymś takim), albo która będzie nas mniej kosztować… (Odys)

podobne: Ściema zwana „rewers gazu” czyli… Wszystkie rurki prowadzą do Rosji.

3. Grupa Azoty ponownie rozważa budowę elektrowni opalanej gazem z węgla.

Warszawa, 26.02.2015 (ISBnews) – Grupa Azoty powraca do projektu budowy zeroemisyjnej elektrowni opalanej gazem z węgla, podała „Rzeczpospolita”.

Jak informuje dziennik, realizacji projektu wartego co najmniej 1 mld euro szczególnie zależy stronie rządowej, której liczy na zwiększenie popytu na węgiel i pomoc dla pogrążonych w kłopotach polskich kopalni.

„Grupa Azoty przyznaje, że wraca do projektu po niemal pięciu latach od jego zawieszenia. Nowa elektrownia opalana gazem z węgla może powstać w zakładach azotowych w Kędzierzynie-Koźlu” – czytamy w „Rzeczpospolitej”.

Według dziennika, ma ona wytwarzać nie tylko energię, ale również surowiec służący do produkcji nawozów. Jej elementem ma być instalacja do wychwytywania i składowania CO2, dzięki czemu nie będzie emitować zanieczyszczeń do atmosfery. Spółka liczy, że na jej budowę pozyska pieniądze z funduszy unijnych.

„Trwają analizy, by ewentualnie skorygować parametry przedsięwzięcia w taki sposób, aby było ono nie tylko innowacyjne, zaawansowane technologicznie i dające dobre efekty ekologiczne, ale i efektywne biznesowo” – powiedział rzecznik prasowy Grupy Azoty Grzegorz Kulik, cytowany przez dziennik. Zastrzegł jednocześnie, że żadne decyzje korporacyjne dotyczące realizacji tego projektu jeszcze nie zapadły.

Grupa Azoty jest jedną z największych firm w europejskiej branży chemicznej, obecna jest w sektorze tworzyw konstrukcyjnych, nawozów azotowych i wieloskładnikowych, a także alkoholi OXO i plastyfikatorów. Jednostką dominującą są Zakłady Azotowe w Tarnowie-Mościcach notowane na GPW od 2008 r.

(ISBnews)

podobne: GIG: podziemne zgazowanie może pomóc w lepszym wykorzystaniu węgla oraz: Wojciech Jakóbik: Na problemy z Rosją zgazowanie węgla. i to: Linc Energy rozpoczyna prace nad podziemnym zgazowaniem węgla. Sigma3 szacuje komercyjny przepływ gazu w odwiercie San Leon. a także: Azoty nie chcą rosyjskiego gazu… PGNiG w kłopotach i będzie negocjował z Gazpromem

4.Rosja przygotowuje odpowiedź na kolejne sankcjeSchetyna: kolejne unijne sankcje możliwe wobec Rosji. Rosja: dostawcy nie wrócą na rynek.

25.02.2015 (IAR) – Rosja przygotowuje odpowiedź na kolejne sankcje Zachodu. Mówił o tym w rozmowie z agencją Interfax szef departamentu współpracy gospodarczej rosyjskiego MSZ. Jewgienij Stanisławow wyjaśnił, że chodzi o reakcję na ewentualne odłączenie Rosji od międzynarodowego systemu bankowego SWIFT.

Moskwa zwraca uwagę, że odcięcie jej od tegoż systemu przerwie nie tylko płatności na rzecz Rosji, ale również przelewy rosyjskich należności do innych krajów. -„Chociaż ostatnio brakuje rozsądku, to w tym przypadku powinien on jednak zwyciężyć” – stwierdza szef departamentu współpracy gospodarczej rosyjskiego MSZ. Stanisławow dodaje, że odcięcie Rosji od systemu SWIFT nikomu nie przyniesie korzyści. Wcześniej premier Dmitrij Miedwiediew zapowiedział, że drastyczne sankcje bankowe wobec Rosji spowodują reakcję, jak się wyraził „bez ograniczeń”.

SWIFT to Stowarzyszenie na rzecz Światowej Międzybankowej Telekomunikacji Finansowej, skupiające 8332 instytucje finansowe z 208 krajów. Organizacja ta ma swoją siedzibę w Belgii i obsługuje transakcje finansowe między: bankami, giełdami, domami maklerskimi i instytucjami finansowymi.

Informacyjna Agencja Radiowa/IAR/Maciej Jastrzębski/Moskwa/to/

27.02.2015 (IAR) – Większość dostawców, którzy sprzedawali żywność do Rosji, nie wróci na tamtejszy rynek po zniesieniu obecnego embarga. Szef rosyjskiego nadzoru fitosanitarnego, Siergiej Dankwert zapowiedział, że po ewentualnym zniesieniu embarga nadzór sprawdzi producentów żywności, którzy sprzedawali ją do Rosji. Potrwa to jakiś czas po czym, zdaniem Dankwerta, na rosyjski rynek zostanie dopuszczonych 20-30 procent producentów, obecnych na nim przed nałożeniem embarga.

Rosja ogłosiła zakaz importu żywności z państw Unii Europejskiej, Stanów Zjednoczonych, Kanady, Australii i Norwegii 7 sierpnia ubiegłego roku. Powodem były sankcje, nałożone na Rosję po zajęciu Krymu i inwazji Donbasu. Embargo ma obowiązywać przez rok, ale może być skrócone lub przedłużone.

Informacyjna Agencja Radiowa (IAR)/”Interfax”/Internet/Siekaj/dyd

06.03.2015 (IAR) – Kolejne unijne sankcje wobec Rosji są możliwe. Tak twierdzi Grzegorz Schetyna. Minister spraw zagranicznych zaznacza, że wszystko zależy od tego, czy porozumienie z Mińska w sprawie Ukrainy zostanie dotrzymane. Rano w w Warszawie Grzegorz Schetyna rozmawiał z szefem brytyjskiej dyplomacji Philipem Hammondem.

Polski minister spraw zagranicznych na konferencji prasowej po spotkaniu tłumaczył, co się musi wydarzyć, żeby UE zdecydowała się na wprowadzenie kolejnych sankcji.” Jeżeli zostanie złamane porozumienie z Mińska, jeżeli dojdzie do takich sytuacji, że np. zostanie zaatakowany Mariupol, przekroczona zostanie granica ukraińsko-rosyjska, zaczną się poszerzać wpływy separatystów” – wyliczał minister.

Grzegorz Schetyna zastrzegł, że ostatecznością jest propozycja, która pojawiła się w USA, by wykluczyć Rosję z systemu SWIFT pośredniczącego w transakcjach międzybankowych. „SWIFT, to jest, jeżeli chodzi o sankcje, broń atomowa, wszyscy o tym wiemy. To broń obosieczna i uderzy w nas wszystkich. Wcześniej jest wiele innych rodzajów sankcji, które można zastosować.” – deklaruje Schetyna.

Zdaniem ekspertów, odłączenie Rosji od systemu SWIFT, który zapewnia bezpieczne przekazywanie informacji o rozliczeniach finansowych, oznaczałoby pogrążenie się rosyjskiego systemu finansowego w chaosie. Jednak z kłopotami mogłyby liczyć się w pierwszej kolejności zachodnie banki działające w Rosji.

Z kolei szef brytyjskiej dyplomacji Philip Hammond podkreślał, że Unia Europejska pozostanie zjednoczona jeśli chodzi o kwestię sankcji wobec Rosji w związku z agresją na Ukrainę

IAR/ Tomasz Majka/jj

podobne: Embargo daje się we znaki Rosjanom i części polskich firm. Na horyzoncie kolejne sankcje, Finlandia protestuje, Rosja zapowiada reakcję (obiecuje pracę dla Ukraińców). oraz: Pisarska: rosyjskie embargo wpływa tylko na ułamek eksportu do Rosji. Przewoźnicy o embargu: wielu grozi bankructwo. Moskiewskie media piszą o ewentualnym polskim embargu na rosyjski węgiel. a także: Rosja nie przepuściła ponad 200 ton owoców, w tym z Polski. Polityka przeciwko gospodarce. Sankcje – bardziej cierpi Europa niż Rosja, która dzięki amerykanom skupuje akcje i złoto za grosze! i to: Niezależny Portal Finansowy: „Wojna na sankcje”…”za wolność naszą i waszą”. Bruksela dzieli wsparcie dla rolników, Warszawa mówi NIE.

…czy dostawcy wrócą czy nie wrócą do handlu z Rosją to już raczej prywatna sprawa dostawców i ich skłonności do ryzyka. Faktem jest że Rosja to kraj o podwyższonym stopniu ryzyka jeśli chodzi o wymianę handlową. To że jest to atrakcyjny rynek zbytu może nie być w najbliższym czasie okolicznością łagodzącą w kontekście nałożenia embarga o charakterze stricte politycznym (oczywiście z wzajemnością w postaci sankcji ze strony UE). Rzecz jasna Rosja ma prawo dobierać sobie takich partnerów handlowych jakich uważa (nawet wbrew własnemu embargu 🙂 ) w imię zasady „dziel i rządź”… (Odys)

rys. Jerzy Wasiukiewicz

rys. Jerzy Wasiukiewicz

Advertisements

12 comments on “Litwa ma gazoport i nie jest już na łasce Gazpromu. NIK i raport o Świnoujściu. Problemy „wspólnego rynku” (czarne chmury nad przewoźnikami) i uzależnienie Polski od rosyjskiego gazu (z Niemiec). Azoty chcą elektrowni opalanej gazem z węgla. „SWIFT” sankcje i „fito” odpowiedź Rosji.

  1. Pingback: Józefa Sokołowska: Co wiemy o zasobności polskich łupków. Szczęśniak: zmiany w Polskim LNG to próba przyspieszenia otwarcia gazoportu. | Łódź Odysa

  2. Pingback: Bezpieczeństwo energetyczne: Więcej taniego gazu na rynku, rozbudowa infrastruktury LNG i śledztwo antymonopolowe mogą uniezależnić Europę od rosyjskiego gazu. | Łódź Odysa

  3. Pingback: KE rozpoczęła procedurę przeciw Niemcom ws. płacy minimalnej. Niemieckie firmy zadowolone z inwestycji w Polsce. USA na „szybkiej ścieżce” negocjacyjnej TTIP i TTP. Rekordowy poziom nierówności między najbogatszymi a najbiedniejszymi.

  4. Pingback: Bezpieczeństwo energetyczne: raport NIK w sprawie gazoportu ujawnia bałagan, bomba górnicza i gazowa (PGNiG traci polski rynek). | Łódź Odysa

  5. Pingback: Geopolityczne następstwa rewolucji łupkowej w USA. Gaz łupkowy w Polsce jest ale trzeba być cierpliwym. Australijczycy zwiększają szacunki dla złoża węgla w Polsce. Gaz z węgla o połowę tańszy od rosyjskiego? | Łódź Odysa

  6. Pingback: Czy Polska zamieni gaz z Rosji na norweski? Nord Stream 2 może zablokować gazoport w Świnoujściu (ile warte jest słowo Merkel). Między Ameryką a Niemcami, oraz nasze miejsce w świecie. | Łódź Odysa

  7. Pingback: Ameryka otwiera zawory z ropą. Nord Stream 2 podzielił Europę. Reforma górnictwa to kontynuacja polityki poprzedniego rządu. Lokalne źródła energii (OZE). Znaczny spadek cen ropy na świecie (czemu nie w Polsce?) | Łódź Odysa

  8. Pingback: Unia energetyczna: polskie postulaty okrojone do minimum, dekarbonizacja to gwóźdź do trumny polskiego górnictwa (dla kogo pracuje D. Tusk?). Dyktat Niemiec i Francji w sprawie Grecji i sankcji. Gazprom sam sobie szkodzi. Polskie złoża „gazu z

  9. Pingback: Tania ropa: dla jednych szansa dla innych kłopot, petrolandy walczą o przetrwanie. Nord Stream 2 kontra dywersyfikacja, który projekt upadnie? Połączenie elektroenergetyczne z Litwą rozpoczyna pracę. Bezpieczeństwo energetyczne Polski w kontekści

  10. Pingback: Unia doigrała się Brexitu. Eurosceptycy tryumfują, skowyt histerii wśród euroentuzjastów (od lewa do PISu). Wielka Brytania przed historyczną szansą, a co z Polską? Czekam na Polexit. | Łódź Odysa

  11. Pingback: Unia energetyczna: polskie postulaty okrojone do minimum, dekarbonizacja to gwóźdź do trumny polskiego górnictwa (dla kogo pracuje D. Tusk?). Dyktat Niemiec i Francji w sprawie Grecji i sankcji. Gazprom sam sobie szkodzi. Polskie złoża „gazu z

  12. Pingback: Kropla amerykańskiego LNG w morzu potrzeb bezpieczeństwa Polski czyli… ile i kogo kosztuje propaganda o „niezależności energetycznej od Rosji”? | Łódź Odysa

Dodaj komentarz (byle bez epitetów i wulgaryzmów)

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s