Wiersz – „Przyjaciel Czas” (autorski) i jeśli miłość to za mało.


„Są ludzie pozbawieni poczucia czasu. Chcą zrywać kwiaty, które się jeszcze nie stały kwiatami: i wtedy okazuje się, że nie ma kwiatów.” (Antoine de Saint-Exupéry)

„Usta milczą, dusza śpiewa”
a Ty domyśl się biedaku.
Nie wierz krwi co skroń rozgrzewa
uwierz w ból po serca braku.

Słodkie słowo bywa mało
by wyrazić swoją miłość.
Wtedy „żegnaj” przypomina
jak prawdziwe „kocham” było.

„Czas wyleczy wszystkie rany”
nawet te po kolcach „róży”.
Co miłością raz pachniało
(nie)zapominajką służy.

jeśli miłość to za mało – Odys, czerwiec 2015 (na podstawie: Above & Beyond feat. Zoë Johnston – Love Is Not Enough)

podobne: Ty jesteś (różą) oraz: ciemna strona snu (o) platonicznej miłości i to: bardziej niż krew a także: Znamię (nie)dokończone. i jeszcze: Moja Słabość polecam również: „Miłość zabija powoli” ergo Bez Ciebie (żyłem) na koniec: Nie błagając o nic

rys. Redd Walitzki

rys. Redd Walitzki

innerspaceworker BLOG

Przyjaciel Czas.

Znowu Czas mi się nisko skłonił,
Zdjął swą czapkę i uśmiech posłał,
Ciemne chmury z oczu przegonił,
Usiadł w kącie – i tak pozostał…

A ja –cóż- zmęczony życiem
Też usiadłem przy nim powoli.
Pewnie teraz nie uwierzycie,
Ale spytał mnie: Cóż cię boli?

Powiedziałem wtedy po cichu,
Aby los mnie tu nie usłyszał:
Bo ja, bracie, pełen zachwytu
Zagubiłem gdzieś serca kryształ.

Zapatrzyłem się na dziewczynę,
Która oczy miała jak niebo…
I do serca małą kruszynę
Dopuściłem uczucia tego…

I zgubiłem gdzieś w tamtych oczach
Serce moje twarde jak diament.
Odtąd ona śni się po nocach,
Teraz myśli mam poplątane…

Odpowiedział mi Czas powoli,
Jakby dziecku, co w mroku brodzi:
Ciebie Miłość, nie życie – boli,
I tu nie o serce ci chodzi…

Nie wiesz tego, co duchy wiedzą,
Że miłości do niej nie zgubisz.
Czas złudzeniem jest, mój kolego…
Ona przetrwa, bo ciebie lubi…

To powiedział…

View original post 19 słów więcej

Advertisements

5 comments on “Wiersz – „Przyjaciel Czas” (autorski) i jeśli miłość to za mało.

  1. Fajnie zebrałeś znane wersy na temat czasu, i twój „uwierz w ból po braku serca” jest jakby antytezą do czas leczy rany. Wszystkich ran nie sposób wyleczyć. Zaczytałam się w wierszu by innerspaceworker.

    Lubię to

  2. Pingback: Spokój ducha | Łódź Odysa

  3. Pingback: Była sobie miłość | Łódź Odysa

Dodaj komentarz (byle bez epitetów i wulgaryzmów)

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s