Oto…czony


Adam Martinakis

Adam Martinakis

Z chirurgiczną precyzją
wciąż duszę kaleczy
przez szkiełko patrząc
(miast oko)

Gdziekolwiek zajdzie
tam bomby zrzuca
choć latać potrafi
(wysoko)

Zamiast gwiazd sięgać
zwiastunem być życia
w śmierci się pławi
(głęboko)

Lecz nie ma innego
stworzenia na ziemi
co w miłość obleka
(jak w kokon)

„oto człowiek”

Odys, grudzień 2014

podobne: „Człowiek spotyka człowieka” i „Miłośnie słów kilka…” oraz: „Ostatni sen” o marności świata i to: List od Ojca i jeszcze: „Duch czasu”

Porter – Surround Me With Your Love

Advertisements

10 comments on “Oto…czony

  1. oto ona… zniszczenia niosąca… dla jednych wymarzona siła… dla drugich życiowa zawierucha. Energii władczyni nie posucha… bez miłosierdzia…
    Władana przez człowieka – w człowieka wymierzona! oto ona…

    Polubione przez 1 osoba

  2. Pingback: Między Niebiem i Piekłem – Ziemia… Umarłym (za życia)… Wstań i idź. | Łódź Odysa

  3. Pingback: „U wrót doliny” (Dzień gniewu… zanim nadejdzie) | Łódź Odysa

Dodaj komentarz (byle bez epitetów i wulgaryzmów)

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s