Pieta Marka Gajowniczka, Gorzkie Żale Antoniny Krzysztoń i Droga Krzyżowa z ks. Janem Kaczkowskim… Na rozdrożu


Francisco Romero Zafra – Ntra. Sra. de las Penas

*

Pieśni Pasyjne – Antonina Krzysztoń

**

Zabiorą Ci Matko Syna. Wciąż nie wiesz – Dlaczego?
Zabiorą Ci Matko Syna – Błogosławionego.
Zaprowadzą na Golgotę. Nadeszła godzina.
Nie wiesz, co się stanie potem. Nic ich nie powstrzyma.

Francisco Romero Zafra – Expiration

Co tam czynią z Twoim Synem? Cierpi w poniewierce.
Ty Go, jak Dobrą Nowinę nosiłaś pod sercem.
Przez Annasza i Kajfasza jest rozpytywany.
Wskazany im przez Judasza, już został pojmany.

To Twoje i Boże Dziecię. Wyrok jest wydany.
Twoje oparcie na świecie. Syn Twój ukochany.
Byłaś Pańską Służebnicą i przejść przez to musisz.
To już nie jest tajemnicą. Rozpacz w piersi dusi.

Zabrali Ci Matko Syna. Biczują go straże.
Ofiara już się zaczyna. Trafi na ołtarze
i poznają prawdę ludzie – zabito Mesjasza.
Wielu Jego Drogą pójdzie. To nadzieja nasza.

Płaczesz z nami Pani Nasza. Jesteśmy przy Tobie.
Będziemy w świecie rozgłaszać o jasności w grobie.
O cierpieniu, O kamieniu i o Bożej Mocy.
O spotkaniu, Zmartwychwstaniu. O Tej Wielkiejnocy…

Pieta – Marek Gajowniczek

**

Droga krzyżowa z ks. Janem Kaczkowskim: STACJA 1

***

Stacja II

„Ja nie zawsze rozumiałem, co to znaczy odkupić, zbawić, dlaczego On i dlaczego własną wolą, i dlaczego wszystkich… Ale w tym musi być coś niezwykłego, w tym musi być coś Bożego, przekraczającego…”

Jezus przyjmuje krzyż na swoje ramiona.

Jak często wkładam krzyż na czyjeś ramiona? Jak często sprawiam, że ktoś cierpi przeze mnie? Jak często oddaję swój krzyż komuś, mówiąc: ty to zrób, ty jesteś za to odpowiedzialny. Jak często mówię komuś: to twoja wina.

„Ale ty nas, Panie, od nienawiści obroń i od pogardy nas zachowaj. To są słowa do wszystkich, którzy kiedykolwiek zapiekają się – w jakimkolwiek kontekście – w nienawiści. To ku przestrodze!”

Nienawidzę. Kogo? Dlaczego?

Dlatego, że ktoś jest inny? Jezus zabrania mi nienawidzić. Imigranta, czarnoskórego, innowiercę, homoseksualistę, zabrania mi posługiwania się językiem nienawiści.

Stacja III

„Czy jesteśmy, tak jak Jezus, zmuszeni do heroizmu? Klasyczna zasada moralna – in heroismo nemo tenetur – mówi, że nie. Nie jesteśmy wzywani do heroizmu, ani zmuszeni. (…) Jeżeli ktoś nie wytrwa, nie wolno mu robić z tego zarzutu moralnego.”

Koleżanka zostawiła męża kata, a ja uważam, że miała obowiązek nad nim pracować, pomagać mu? Siostra nie gotuje obiadów swojej rodzinie, a ja przygotowuję 4 posiłki gorące? Sąsiad oddał starą matkę do domu opieki, a ja poświęcam czas, by pielęgnować moją?

Nie mam prawa cię oceniać! Ty nie masz prawa czynić mi wyrzutów, jeśli nie podołam!

całość tu: 24 Marzec 2016

Francisco Romero Zafra – Caido Benicarlo

Krzyżu nadziejo zbawienia,
Znaku cierpienia i męstwa,
Krzyżu gałązko pokoju,
Znaku zwycięstwa.
 

Cień Twoich ramion błogosławionych ogarnia świat,
Ty nas prowadzisz wskazujesz drogę tysiąc już lat
 
Krzyżu nad Polski polami,
Za Tobą od wieków idziemy,
Krzyżu od ojców nam dany,
Świecisz nad nami.
 
Cień Twoich ramion błogosławionych ogarnia świat,
Ty nam wśród nocy słupem ognistym wskazujesz ślad

Krzyżu narodów sztandarze,
Znaku zbratanej ludzkości,
Krzyżu tyś nam drogowskazem,
Znakiem miłości.
 
Cień Twoich ramion błogosławionych okrywał świat,
Ludy i ziemie, morza i lądy, łączy Twój blask.
 
Krzyżu nagrodo strudzonych,
Znaku wytrwania i wiary,
Krzyżu Niebieskiej Korony,
Znaku wspaniały.
 
Cień Twoich ramion błogosławionych nad nami legł,
Ty nas prowadzisz aż po ludzkości, daleki kres.

(autor nieznany)

KRZYŻ NA ROZDROŻU…

Stoi tu od zawsze, stary, kamienny krzyż, wysmagany wiatrem i deszczem, lekko przechylony, z napisem, którego nikt już nie odczyta, z figurą, która jest już tylko zarysem, śladem zaledwie dawnego wizerunku, na którym widać blizny po ostrzach i kulach, którymi próbowano go skruszyć- bezskutecznie…Stary krzyż, poszarzały od kurzu wzbijanego stopami samotnych wędrowców i tysięcznych armii, kołami chłopskich wozów, pańskich karet i armatnich lawet. Jedno z jego ramion lekkoukruszone- nie wiadomo czy powstańczą kosą, bagnetem „leśnego”, kolbą „wyzwoliciela”, czy może prozaicznie- kamień nie oparł się ramieniu zmęczonego człowieka, szukającego w nim oparcia po ciężkim trudzie, bo bywa trud tak ciężki, że i kamień nie jest w stanie go wytrzymać…Podstawa krzyża ciemniejsza od reszty- to ślad dymu po niezliczonych ogniach wotywnych świec, palonych przez tych, którzy wierzyli i umacniali tu swą wiarę, i przez tych, którzy zwątpili, i tu swej wiary szukali na nowo….

KRZYŻ NA ROZDROŻU, przed którym pokolenia przystawały w marszu, zastanawiając się, w którą stronę skręcić, by znaleźć to, czego szukały, i gdzie iść, by znaleźć to, co miało dla nich znaczenie, w jego kształcie szukając pomysłu i natchnienia, wskazówki do kierunku dalszej drogi. I o który wielu oparło po prostu zmęczone plecy, bo dla nich kamień był tylko kamieniem, a im ciążyły już przebyte mile i dźwigane ciężary, i pragnęli tylko chwili wytchnienia, a Ten, którego postać na krzyżu uwieczniono, nie miał nic przeciwko, bo jak mało kto znał ten trud i to pragnienie…

KRZYŻ NA ROZDROŻU…Stary, kamienny krzyż, na rozdrożu, które dla tysięcy było drogą od śmierci do życia, drogą zawsze otwartą, bo choć władali inną mową niż ci, którzy ten krzyż stawiali, i innym bogom palili wotywne świece, to jeśli tylko przychodzili z pokojem w sercu, to nigdy nie stawiano im na tej drodze barier, a krzyż witał ich tak, jak tylko On to potrafi- otwartymi ramionami. I ten krzyż dawał im ochronę swych kamiennych ramion, więc byli bezpieczni Jego siłą…Rozdroże to było też dla tysięcy drogą od życia do śmierci, drogą, którą kazano im kroczyć właśnie dlatego, że nie chcieli wyrzec się mowy tych, którzy ten krzyż stawiali i nie chcieli palić wotywnych świec fałszywym bożkom- i choć szli na śmierć, to mieli pokój w sercu, bo kiedy krzyż ten mijali, to widzieli, że żegna ich tak, jak tylko On to potrafi- siłą kamiennych ramion, więc byli silni Jego siłą…

KRZYŻ NA ROZDROŻU…Stoi tu od zawsze, raz opromieniony chwałą i obsypany kwiatami, kiedy indziej pogrążony w mroku, ale nigdy nie zapomniany i nigdy nie porzucony- nawet w najciemniejszą noc, gdy zdawało się, że dzień już nie wstanie, czyjeś czoło opierało się o niego i czyjeś usta szeptały gorącą modlitwę- i wcześniej czy później blask wracał, a trwożny szept zamieniał się w dumną pieśń…

KRZYŻ NA ROZDROŻU…Stoi tu od zawsze, stary, kamienny krzyż, wysmagany wiatrem i deszczem, lekko przechylony, z napisem, którego nikt już nie odczyta, z figurą, która jest już tylko zarysem. I BĘDZIE TU STAĆ JUŻ ZAWSZE, A KTÓREGOŚ DNIA SPRAWNE, PRACOWITE RĘCE POPRAWIĄ ZARYS FIGURY, WYOSTRZĄ WIZERUNEK, BY PRZYWRÓCIĆ MU NALEŻNĄ CHWAŁĘ, I WYKUJĄ NOWY NAPIS, KTÓRY OKAŻE SIĘ TYM SAMYM, KTÓRY WYKUTO WIEKI TEMU- „BÓG, HONOR, OJCZYZNA”. Stary, kamienny krzyż, stary i niezniszczalny, jak wiara tych, którzy go stawiali…Nasz Krzyż” (RF1 9 maj 2015)

podobne: Liturgia Wielkiego Piątku. Misterium Męki Pańskiej oraz: Śmierc i zmartwychwstanie Jezusa to hymn o miłości  i to: „Wykonało się…” (do obrazu Mariusza Lewandowskiego)  a także: „Ta, która depcze węża” i „Ten, który mówi jak orzeł” czyli… Hernan Cortes, ofiary z ludzi i cud nawrócenia Azteków polecam również: „Miłość to pragnienie dobra dla drugiej osoby, tak silne że oddaje się dla niej własne życie”. Golgota.

Gustave Dore – The Return

Co dzień staję na rozdrożu
Piłat, Judasz, Piotr… Twój brat
by wskazówek wypatrywać
jak zostawić stary świat

W którym Ciebie się wypieram
z Barabaszem chodzę pić
zdradzam gdy grzesznie całuję
potem ręce idę myć

Nagnij Boże moją wolę
niechaj pęknie pychy lód
niech się więcej nie marnuje
Twego Syna zbawczy trud

Na rozdrożu – Odys, 14 kwietnia 2017

*

Stanisław Soyka – Psalm I (BIBLIA AUDIO superprodukcja)

Advertisements

6 comments on “Pieta Marka Gajowniczka, Gorzkie Żale Antoniny Krzysztoń i Droga Krzyżowa z ks. Janem Kaczkowskim… Na rozdrożu



  1. Życzę Tobie Odysie…, aby radość Świąt Wielkanocnych łączyła się z Nadzieją, pogodą ducha i pogodnym nastrojem wiosennym. Wszystkiego najlepszego.

    Lubię to

  2. Pingback: Salve, Regina, Mater misericordiae, vita, dulcedo, et spes nostra, salve! 100 rocznica Objawień Fatimskich na tle panoramy historycznej i politycznej Portugalii na przełomie XIX i XX w. Królobójcy i Salazar…. a świat się (nie)zmienia | Łódź

Dodaj komentarz (byle bez epitetów i wulgaryzmów)

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s