Grażka, Rom i Eluana czyli… W trzech historiach o wojnie cywilizacji na śmierć i życie


„…Wkrótce po szczepieniu dziewczynka zaczyna zdradzać pierwsze objawy choroby: pojawia się gorączka, osłabienie, brak apetytu. Wezwany lekarz stwierdza przeziębienie, przepisuje jakieś leki, uspokaja rodziców i odjeżdża.

Niestety, leki nie działają. Stan dziecka się pogarsza, jest niedziela, więc rodzice wzywają pogotowie. Lekarz twierdzi, że wszystko jest w porządku, rodzice niepotrzebnie panikują, leki po prostu nie zdążyły jeszcze zadziałać (na wszelki wypadek zwiększa dawkę), trzeba uzbroić się w cierpliwość…

Następnego dnia (poniedziałek) dziewczynka ma już 40 stopni gorączki, leci przez ręce, traci przytomność. Przerażeni rodzice dzwonią do znajomej lekarki, która pracuje w słynnej dziecięcej klinice, ale ta ma akurat dyżur, więc radzi natychmiast jechać do szpitala.

Na szczęście mają samochód i szybko trafiają na oddział najpierw swojego rejonowego szpitala, a potem do owej słynnej kliniki dziecięcej.

Za każdym razem słyszą: „jak można było tak zaniedbać dziecko!”

Nikt nie chce wierzyć, że w ciągu trzech dni badało dziewczynkę dwóch lekarzy, a trzeci konsultował telefonicznie.

Wkrótce słyszą diagnozę: zespół Rey’a!

Nikt z nas wcześniej tej nazwy nie słyszał, zaczyna się „burza mózgów”, wertowanie książek, konsultacje ze znajomymi lekarzami (w tym czasie na naszej wsi tylko nieliczni mieli telefony, o Internecie można było sobie pomarzyć).

Dziecko z zapaleniem płuc, nerek, wątroby oraz mózgu (bo zespól Reya to zespól objawów towarzyszących ogólnej sepsie) trafia do trzeciego już szpitala…

…Po którymś z pobytów w szpitalu dziecko zostaje skierowane na konsultacje do wielkiej sławy w dziedzinie rehabilitacji neurologicznych.

Rodzice słyszą wówczas, że choroba córki została prawdopodobnie spowodowana podaniem wadliwej szczepionki przeciw Polio, w dodatku w nieodpowiednim czasie zagrożenia epidemią grypy!

Zmęczeni walką o zdrowie i życie córki nigdy tej informacji nie wykorzystują.

Sami starają się zapewnić swojej rodzinie środki niezbędne do życia… 

…Dziś dziewczynka jest już dorosła, co zostało potwierdzone do niczego nieprzydatnym dowodem osobistym, ponieważ ze względów oczywistych, z chwilą osiągnięcia pełnoletniości, musiała zostać ubezwłasnowolniona.

Przykuta do łóżka, jest bowiem całkowicie zdana na matkę.

Kilka lat temu wkroczyła w okres dojrzewania, ze wszystkimi tego biologicznymi konsekwencjami…

Nie potrafi sama usiąść, nie mówi, czasem głośno się śmieje, czasem pokrzykuje…Grażyna przytula ją wówczas i obsypuje pocałunkami.

Dziewczynka ma piękne, gęste, ciemne włosy i szare, duże oczy, jest wysoka ( a raczej długa, bo to przecież dziecko leżące), dla szczupłej kobiety trudna do podniesienia, bo bezwładna, o długich, niemal pozbawionych mięśni nogach…

Żeby ją zanieść do wanny, posadzić na wózek, albo zawieźć na specjalistyczne badania, Grażyna musiała do niedawna korzystać z pomocy synów. Teraz, dzięki własnej determinacji i pomocy dobrych ludzi, udało się wyremontować mieszkanie, przystosowując je na potrzeby obłożnie chorej, dorosłej córki. Dźwigania nie da się jednak całkiem wyeliminować, więc coraz częściej doskwiera jej ból kręgosłupa…

Gdybyście Ją jednak zobaczyli w kościele obok synów, pomyślelibyście, że to ich starsza siostra. Bo Grażyna nigdy nie kreowała się na skrzywdzoną, obrażoną na los ofiarę.

To piękna, zadbana, zgrabna i atrakcyjna kobieta, potrafiąca mówić o swojej sytuacji z pewnym ironicznym dystansem. Zachowała duże poczucie humoru, a przede wszystkim żywą wiarę i płynące z niej zasady moralne, które przekazała dzieciom…” (Jolanta Gancarz, szkolanawigatorow.pl – Grażka)

podobne: Kolejny przymus szczepień w Polsce, tymczasem związek szczepień z autyzmem udowodniony. oraz: Przymusowe szczepienia: Inspektorzy GIS kontra „STOP NOP”. Kto ma rację? i to: Andrzej Talarek: „Zabić downa” czyli… Albo cywilizacja życia, albo cywilizacja śmierci a także: Postmodernizm, polityczna poprawność i marksizm kulturowy to siły które zagrażają Polsce i Europie. Jak nie przystosować się do przeciętnego poziomu swej epoki? polecam również: Chora „służba zdrowia”. Radomskie szpitale toną w długach ale główny problem władzuchny to prof. Chazan i jeszcze: Prawdziwy mężczyzna – gatunek na wymarciu

„…Cywilizacja odmówiła Eluanie Englaro posiłku, z takim zamiarem, że jeśli ona nie będzie jadła i piła, to po prostu umrze, ta nieszczęsna kobieta – tak wyszło – nie umarła ani z głodu, ani z pragnienia…

…kiedy dowiedziałem się, że ona nie umarła z głodu i z pragnienia, lecz na zawał serca, z przerażeniem pomyślałem sobie, ze ona – w tej swojej bezradności, w tym swoim bezruchu i w tej swojej nieszczęsnej samotności – doskonale wiedziała, co się dzieje. Że ona świetnie słyszała tych wszystkich ludzi, włącznie ze swoim ojcem, jak szykują dla niej ten upiorny koniec. I że, kiedy poczuła głód i pragnienie, domyśliła się, co się stało i umarła. Tak sobie pomyślałem. I napisałem ten tekst.

I oto w tych dniach, dochodzi do nas informacja, ze w Belgii, po dwudziestu trzech latach nawiązano kontakt, czy, jak wolą niektórzy, wyprowadzono ze stanu wegetatywnego, pewnego mężczyznę. Zapamiętajmy jego nazwisko – Rom Houben. To nazwisko i tamto – Eluana Englaro. Otóż stało się tak, że ów Rom Houben, po ponad dwudziestu latach stanu, który dla wielu jest stanem nie zasługującym ani na litość, ani nawet na współczucie, odzyskał świadomość i pierwszą rzeczą, jaką powiedział, to ta, że on przez te dwadzieścia trzy lata, dzień za dniem, doskonale wiedział, co się wokół niego dzieje. I że tak bardzo pragnął coś powiedzieć, ale nikt go nie słyszał. Opowiada, jak krzyczał wniebogłosy ( W NIEBO GŁOSY) – ale nikt go nie słyszał. I o tym też dziś mówi. Jak strasznie chciał powiedzieć, że on wszystko wie i wszystko czuje, a jednocześnie z coraz większym bólem i rozpaczą wiedział, że to wszystko na nic. Bo nikt go ani nie rozumie, ani nie słyszy, ani nawet nie planuje usłyszeć. Ale powiedział coś jeszcze. Że to jest stan straszny nie do opisania.

I wszyscy się dziś tym niezwykle ciekawym zdarzeniem emocjonujemy. Wszyscy strasznie się ekscytujemy, że jakież to jest niesamowite, że dzieją się takie rzeczy. Że ileż to jeszcze tajemnic kryje przed nami współczesna medycyna i współczesna nauka. Patrzcie państwo! Toż to się w głowie nie mieści! Taka niby roślina, a wszystko wiedział. No, no. A my tu myślimy, że już wszystko wiemy. Oj ten człowiek! Ileż to jeszcze zagadek przed nami ten nasz świat kryje!

Piszę ten tekst, a za chwilę wkleję go na tym blogu. I nie wiem kompletnie, czy ludzi, którzy pamiętają, co się stało w lutym tego roku we Włoszech, jest dużo, mało, lub czy w ogóle ktokolwiek jeszcze wie i pamięta. A jeśli pamięta, to czy pamięta też, że Eluana Englaro nie zmarła z głodu, ale z rozpaczy. I już wiem, że nawet jeśli jest ich więcej, niż się mogę spodziewać, to ta wiedza i ta pamięć nie ma absolutnie żadnego znaczenia. Że ta wiedza jest psu na budę. Że ta wiedza jest gówno warta! Z tej prostej przyczyny, że świat, w którym żyjemy, tego typu zdarzenia traktuje wyłącznie jako kolejny news…” (Krzysztof Osiejuk, szkolanawigatorow.pl – Tonąca w radości i rozpaczy historia o spóźnionym sprzątaniu)

podobne: Polacy, nic się nie stało. Nie rozsprzedali matce dziecka na części. Co to jest „śmierć mózgowa” i kiedy człowiek umiera? oraz: Efekt „państwa opiekuńczego” – rządowe dofinansowanie do grzechu. NFZ należy leczyć wolnym rynkiem a bezpłodność naprotechnologią. Kara śmierci za niezaradność (Jagoda L. o aborcji) i to: Dokument bioetyczny Episkopatu: sprzeciw wobec in vitro, aborcji i eutanazji a także: Duchowy analfabetyzm i wewnętrzna samotność naszych czasów czyli „Na tropie ukrytego Boga”… Niby, możesz… wszystko? polecam również: Wspólny mianownik CETA, GMO, i Zbioru Zastrzeżonego IPN czyli o kosztach wojny między korporacjami jakie ponoszą społeczeństwa państw niepoważnych. O zgodzie między socjalistami. Jaką Polskę zostawimy przyszłym pokoleniom? i jeszcze: „Cokolwiek uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili”. PIS odrzucił projekt ustawy o ochronie życia. Nieubłagany palec postępu wskazał na bezkarność (w drodze do deprawacji)

Michelangelo Buonarroti – Pieta Watykańska, czyli wizerunek Matki Boskiej z ciałem Jezusa

Reklamy

One comment on “Grażka, Rom i Eluana czyli… W trzech historiach o wojnie cywilizacji na śmierć i życie

Dodaj komentarz (byle bez epitetów i wulgaryzmów)

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s