O realnych ośrodkach władzy czyli… sKisłe łupki i inne polskie zasoby energetyczne w kleszczach niemieckiej polityki klimatycznej i rosyjskiej strefy wpływów. Światełko w tunelu dla węgla. Saudyjska i Irańska alternatywa dla ropy


„…Dzięki nowemu surowcowi mieliśmy być drugą Norwegią, a może Katarem, uniezależnić się od gróźb przykręcania rosyjskiego kurka, a przede wszystkim w końcu osiągnąć wielki, tak bardzo potrzebny sukces gospodarczy. Miliardy, ba, nawet biliony metrów sześciennych najczystszego paliwa kopalnego miały wyprzeć z rynku czarne złoto, a więc węgiel. No bo skoro w Stanach Zjednoczonych się udało, to dlaczego nie w Polsce?

Cały boom nakręcili po części Amerykanie. Jak przypomina portal PolskieLupki.pl, w 2009 r. ogłoszono, że według rządowej amerykańskiej agencji Energy Information Administration (EIA) w polskich łupkach kryć może się aż 5,3 bln m sześc. gazu. Według firm konsultingowych było go nieco mniej, ale liczby i tak przyprawiały o zawrót głowy. Advanced Resources International szacowała nasze złoża na 3 bln m sześc., a Wood McKenzie na 1,4 bln m sześc. Zupełnie inaczej potencjał złóż gazu łupkowego w naszym kraju widziała amerykańska służba geologiczna, według której wydobywane zasoby to jedynie 38,1 mld m sześc. Ale tą ostatnią wartością nikt się szczególnie nie przejął – wszyscy bowiem chcieliśmy wierzyć, że będziemy mieć łupkowe eldorado.

Nasze złoża Państwowy Instytut Geologiczny oszacował dopiero w raporcie z marca 2012 r. Wartości były znacznie niższe niż prezentowane przez Amerykanów (z wyjątkiem ich służby geologicznej). PIG oszacował polskie złoża na 346–768 mld m sześc. To przynajmniej dwa razy więcej niż krajowe złoża gazu konwencjonalnego szacowane wtedy na 145 mln m sześc. Przy rocznym zużyciu błękitnego paliwa w naszym kraju na poziomie ok. 16 mld m sześc. gaz z łupków mógłby starczyć na 35–65 lat. Ale przede wszystkim pozwoliłby się nam uniezależnić od importu, głównie z Rosji.

Ponieważ w Stanach Zjednoczonych gaz łupkowy stał się faktem, wypierając z rynku węgiel (i znacząco przyczyniając się do kryzysu w branży górniczej), do Polski zjechali najwięksi światowi gracze. Wśród nich m.in. amerykańskie koncerny takie jak ExxonMobil, MarathonOil, BNK Petroleum, Chevron czy ConocoPhilips (w polskiej spółce Lane Energy miał 70 proc. udziałów), a także kanadyjski Talisman czy brytyjski 3Legs Resources. Do gry weszły też rodzime firmy: PGNiG, Lotos Petrobaltic czy Orlen Upstream. W szczytowym momencie w 2012 r. wydanych było 115 koncesji na poszukiwanie gazu łupkowego. Jak informuje resort środowiska, do końca lipca tego roku wygaszono już 87. Trudno więc nie zadać sobie pytania – co poszło nie tak. 

Z danych resortu środowiska wynika, że według stanu na 31 lipca 2016 r. w Polsce obowiązuje 28 koncesji na poszukiwanie i/lub rozpoznawanie złóż gazu z łupków. Koncesje te zostały udzielone na rzecz dziewięciu polskich i zagranicznych podmiotów. Do 1 sierpnia 2016 r. firmy wykonały 72 otwory rozpoznawcze. Zdaniem ekspertów to kilka lub kilkanaście razy za mało. By potwierdzić i obecność, i możliwość komercyjnego wydobycia, potrzeba przynajmniej kilkuset, jeśli nie kilku tysięcy takich odwiertów…” (Karolina Baca-PogorzelskaPolskie (g)łupki, czyli jak nie zostaliśmy drugim Katarem)

Na polskie eldorado mieliśmy mnóstwo chętnych z całego petroświata profesjonalistów (Wśród chętnych na łupkowe koncesje Marathon Oil są Orlen i Breitling Oil), i fantastyczne według nich (i nie tylko) perspektywy, a potem po zaledwie kilkudziesięciu odwiertach (których miarodajność nie dość że pozostaje utajniona, to jest na dodatek co najmniej dyskusyjna) nastąpiła spora rewizja szacunków potencjału złóż i ucieczka inwestorów. Powstaje pytanie co się takiego stało miedzy poszczególnymi raportami? Jaka wiedza (tudzież siła/interesy) zadecydowała o tak gwałtownej zmianie w zasadzie „na gębę”?

Kolejne pytanie – na co (obok Amerykanów) liczyli Rosjanie podkupując po cichu koncesje poszukiwacze? Czy ze zmianą optyki Exxon’a na perspektywiczność naszego gazu z łupków, miała coś wspólnego bezprecedensowa umowa jaką ta firma podpisała 15.06.2012 r. (Amerykanie znowu nie znaleźli „łupków” w Polsce) z rosyjskim Rosneft w obecności samego Putina? Zaraz potem Exxon wycofał się z Polski dając jednocześnie dość głośno do zrozumienia całemu światu, że nie ma u nas czego szukać, co kilka tygodni później potwierdziła wspomniana amerykańska służba geologiczna. Exxon wolał nawet rosyjską zmarzlinę – Sankcje sankcjami, ale biznes to biznes: ExxonMobil i Rosnieft rozpoczęły wydobycie ropy w rosyjskiej Arktyce. Zaś kilka tygodni temu… (Odys)

„Pierwszy raz od nałożenia przez USA sankcji na Rosję Władimir Putin spotkał się z szefem amerykańskiego giganta naftowego ExxonMobil. Jego poprzednik został szefem dyplomacji w rządzie Donalda Trumpa…

W 2012 r. kierowany przez Tillersona koncern Exxon zawarł wyceniany na 500 mld dol. sojusz strategiczny z rosyjskim Rosnieft. W zamian za udziały w arktycznych złożach Amerykanie mieli przekazać Rosjanom pieniądze i technologie na eksploatację tych zasobów, a także na wydobycie ropy naftowej z łupków na Syberii.

Sojusz Exxon i Rosnieft dostał błogosławieństwo Putina, a wkrótce po jego zawarciu prezydent Rosji przyznał Tillersonowi Order Przyjaźni – najwyższe rosyjskie odznaczenie dla cudzoziemców.

Ale po agresji Rosji na Ukrainę plany współpracy Exxon z Rosnieft odłożono na półkę. Waszyngton nałożył sankcje na Rosnieft, zakazując Amerykanom przyznawania nowych pożyczek rosyjskiemu koncernowi i pomagania mu w eksploatacji złóż w Arktyce i w łupkach. Na czarną listę USA wpisały też szefa Rosnieft Igora Sieczina…” (Putin spotkał się z szefem amerykańskiego koncernu ExxonMobil)

Ktoś może oczywiście powiedzieć że to tylko interesy, gdzie decyduje przede wszystkim opłacalność inwestycji. W takim razie po co Amerykanie i Rosjanie bawili się w kupowanie polskich koncesji na poszukiwanie czegoś czego opłacalności nie zamierzali nawet zweryfikować? I czego (mimo wszystko) szukają ci którzy zdecydowali się jednak w Polsce pozostać?… (Odys)

podobne: Gaz łupkowy: BNK Petroleum kończy prace poszukiwawcze, San Leon kontynuuje. Gazprom chce zwiększyć udziały w europejskim rynku. KE zawiesza śledztwo przeciwko tej firmie. Exxon Mobil kończy wiercenia w Rosji. Shell i Total zostają. Chińczycy wzmacniają współpracę z Rosjanami oraz: San Leon rezygnuje z Turcji na rzecz polskiego gazu z łupków. Total z Polski wychodzi. i to: Geopolityczne następstwa rewolucji łupkowej w USA. Gaz łupkowy w Polsce jest ale trzeba być cierpliwym. Australijczycy zwiększają szacunki dla złoża węgla w Polsce. Gaz z węgla o połowę tańszy od rosyjskiego? a także: Koniec dyktatu Gazpromu w Europie, czy zastąpi go Rosnieft? (komentarz Szczęśniaka). W Polsce wygaszanie projektu łupkowego.

„…zadzwonił do mnie pewien człowiek i powiedział, że mapy geologiczne Polski są fikcją. To są rzeczy podrzucane ludziom do zabawy, żeby się mieli czym podniecać. Rzeczywistość jest zupełnie inna, albo ujmując rzecz wprost – utajniona. Oto w przemądrej księdze zatytułowanej „Historia polskiego przemysłu naftowego” przeczytać możemy, że w krajach członkowskich RWPG ZSRR był jednym krajem, gdzie można było po korzystnych cenach nabywać pełny asortyment sprzętu i urządzeń do górnictwa i eksploatacji złóż. Chodzi o te wszystkie ciężarówki, świdry i całą resztę urządzeń, których nie można tak po prostu przenieść w góry na plecach, o cały ten hardware. Jeśli zaś idzie o software, czyli urządzenia do interpretacji wyników badań, to wszystkie one znajdowały się w ZSRR, a więc wszystkie wyniki badań, jakie wówczas przeprowadzono na wydobytym materiale znajdowały się w ZSRR, a częściowo w Budapeszcie, bo tam także mieli takie urządzenia. W Polsce ich nie było. W Polsce był tylko towarzysz Afrykan Kisłow. Sytuacja zmieniła się nieco, gdy krakowscy geofizycy zakupili centralę sejsmiczną GSC-1000 wyprodukowaną w USA. Tak się jednak składało, że największe odkrycia geologiczne na terenie powojennej Polski dokonane zostały w pierwszych latach po wojnie, mam tu na myśli miedź i siarkę. Później zaś karmieni byliśmy już tylko złudzeniami. Mój rozmówca twierdził, że umowa obejmująca współpracę z ZSRR uniemożliwiała jakiekolwiek skutecznie poszukiwania złóż, ze szczególnym wskazaniem na złoża ropy naftowej.

Dowiedziałem się też, że istnieje coś takiego, jak Strefa Teisseyre’a-Tornquista zwana też linią Teisseyre’a-Tornquista. Przebiega ona w poprzek terytorium dzisiejszej Polski. Ale ciągnie się też dalej. Na jednym jej końcu znajdują się złoża ropy w Morzu Północnym przy wybrzeżach Norwegii, a na drugim zagłębie Ploeszti (…) Trudno przypuścić powiedział mój rozmówca, by akurat na terenie Polski tej ropy nie było…

Mój rozmówca twierdził, że po wojnie nie gromadzono w Polsce rdzeni wiertniczych, że były one rozsypywane na polu, tam gdzie dokonywano odwiertów. Dziś mamy kilka magazynów tych rdzeni, rozsianych po kraju, a w nich ponad 500 tysięcy kilometrów rdzeni. To wszystko leży w drewnianych pudełkach i czeka na opisanie, a dane czekają na zdigitalizowanie. Być może już nie czekają, a są zdigitalizowane, bo mój rozmówca powoływał się na stan sprzed kilku lat. W tych magazynach leżą też rdzenie należące do firm prywatnych, które prowadzą wiercenia na terenie Polski, ale interpretacja ich jest utajniona i nie można publikować wyników tych badań. Centralny magazyn rdzeni wiertniczych dopiero się ponoć buduje.

Tak więc – twierdzi mój rozmówca – gawędy o złożach metali rzadkich, gazie łupkowym i innych cennych pokładach, to ściema, podawana po to, byśmy się nie zajmowali rzeczami ważnymi, czyli znajdującą się pod nami ropą naftową. Złoża te zapewne zostaną ujawnione w chwili kiedy cała gospodarka światowa przestawi się na inny niż ropopochodne paliwa napęd. No, ale zobaczymy…

…a gdzie są te wyniki badań geologicznych dotyczących Polski, co je towarzysz Kisłow wysyłał do ZSRR w latach powojennych? Czy nadal są w Moskwie? Możliwe. Nie da się jednak wykluczyć, że ktoś, za opłatą, skopiował je sobie i teraz siedzi, gdzieś w kantorku, skryty przed wzrokiem profanów i interpretuje je, hej, interpretuje, aż wióry lecą….nam jednak o tym nic nie powie…” (coryllus – Towarzysz Afrykan Kisłow rozsypuje rdzenie)

To że łupkowa rewolucja okazała się niewypałem, albo podpuchą mającą zniechęcić potencjalnych (zwłaszcza rodzimych) poszukiwaczy skarbów (na co wiele poszlak i faktów wskazuje) nie jest aż takie najgorsze. Zwłaszcza jeśliby się okazało że całą tę mistyfikację zorganizowano ze strachu przed polskim potencjałem. To by bowiem oznaczało że ten potencjał rzeczywiście jest, i że może kiedyś zostać uruchomiony. Najgorsze jest to że w tym cyrku współpracowali ze sobą z jednej strony nasz największy sojusznik, a z drugiej strony przeciwnik… Poszukiwanie utrudniała też Unia Europejska, oraz brak jednoznacznych przepisów koncesyjno-wydobywczych dla potencjalnych poszukiwaczy w Polsce… Jakby się wszyscy zmówili nie tylko przeciw łupkom, ale przeciw jakiemukolwiek grzebaniu w polskiej ziemi… (Odys)

podobne: Antyłupkowa koalicja? Rosjanie mają koncesje, ale gazu nie szukają. PE utrudnia poszukiwanie i wydobycie  oraz: Polskie łupki to blef? As w rękawie u Amerykanów. Jak zagra Rosja? i to: Rosja może zrezygnować z Gazociągu Południowego, ale w dalszym ciągu rozdaje karty (wariant przez Grecję i Turcję będzie dla UE droższy). Powrót do Jamal II. Firmy tracą wiarę w gaz łupkowy. a także: IS: Finalne prace nad gazem łupkowym będą prowadzić tylko rodzime firmy.

„…żadnego zezwolenia na swobodne wydobycie ropy przez Polskę, nawet w tej szczątkowej, okrojonej, peerelowskiej Polsce nie ma i nie będzie nigdy. Bo gdy Polska zacznie u siebie wydobycie, to spłyną do polskich złóż zasoby ropy z całego obszaru. A to znaczy nie jedną, ale dwie rzeczy:

— jest wielkie morze ropy pod Polską (patrz notka); to wiadomo od dawna
— wydobycie będzie łatwe, bo ciśnienie w złożu umożliwia ciągnięcie ropy na powierznię nieomal bez pomp, samym ciśnkeniem górotworu i tym „spływaniem skądinąd”, a więc przy niewielkich inwestycjach
— trzecia sprawa (ostrożny geolog nie powiedział Gabrielowi tego przez telefon) to jest czysta ropa w tych polskich złożach, zawierająca minimum siarki. Spalasz ją, rafinujesz ją, przetwarzasz ją — bez zanieczyszcania środowiska. Nie mam dowodów na czystość złóż pod Polską, więc cicho to zaznaczę.

Mam natomiast dowód na coś innego. Granice „nowej peerelowskiej Polski” ustalano kilka razy, dziko fałszując nawet te okropne granice Curzona-Namiera. Najpierw odcięto Lwów, choć Lwów zawsze był w angielskich papierach „etno” — polski. Nie mógł inny być, przy 92% ludności rdzennie polskiej, powiat 88%. Stolica kraju Warszawa miała,.zależnie który spis wziąć, poniżej 65% polskiej ludności; reszta to żydzi, rosyjskiego i niemieckiego pochodzenia mieszkańcy. Więc odebranie Polsce Lwowa to już była machinacja, nie uzasadniona niczym ludzkim, za to usasadniona zasobami węgla i ropy, które eksploatuje się płytko spod ziemi.
Tę „poprawioną o Lwów” granicę poprawiano jeszcza czterokrotnie. Za każdym razem odcinając od Polski złoża rozpoznane, przed wojną jeszcze, jako nadające się do łatwej eksploatacji, już nawet ujęte w jakimś polskim planie perspektywicznym, by tam stawiać szyby (także gazowe, przez Lwów biegły wybudowane w celu dostawy bieżącej gazu i dostaw perspektywicznych gazociągi) i wieże wyciągowe kopalń węgla kamiennego. Ostatnie pasmo rozpoznanych w 1939r. złóż odcięto od Polski bodaj w 1948 roku (to jest do sprawdzenia, nazwali to „przyjacielską wymianą małych skrawków terenu”), a ja widziałem mapy tych granic ze złożami, znajdującymi się pod ziemią. Na tych „przyjacielskich skrawkach” węgiel był płytko.
Co oznacza, że są gdzieś w Polsce potomkowie lwowskich geologów, którzy te mapy w 1938 i 1939 roku zrobili. Możliwe, że zachowali mapy dziadka, szkice wyniesione z pracy.

Na koniec: imienia tow. Afrykana nie słyszałem, jego skisłego nazwiska też nie, nigdy. Ten pilnujca nadrzędności interesów obcych, by się czasem „ci Polacy” nie wzbogacili na własnych (?) złożach, nie był sam; on nie działał sam. Przy oglądaniu lwowskich map mówili przyjaciele Rodziców wprost o tym, ale nie wymieniali nazwisk. Stąd wiem o sprawie, potwierdzam co mówił wspaniały geolog, telefoniczny rozmówca Coryllusa, ale nie poznałem, kto pilnował...” (A-Tem – 10 lutego 2017)

podobne: Józefa Sokołowska: Co wiemy o zasobności polskich łupków. Szczęśniak: zmiany w Polskim LNG to próba przyspieszenia otwarcia gazoportu polecam również: Michalkiewicz i Braun: Quo vadis Polsko? Sny o potędze RP kontra przekleństwo georealizmu. „Stary Nowy Porządek” czyli Zdrada w Monachium. i jeszcze: Energetyka w Strategii Bezpieczeństwa Narodowego RP. To kosztuje

„…Po długiej przerwie inwestycyjnej udało się w latach 2008-2011 oddać do eksploatacji trzy nowe bloki węglowe: Pątnów 460 MW, Łagisza 460 MW oraz Bełchatów 858 MW. Ponieważ nie są to inwestycje wystarczające aby zastąpić odłączane jednostki w następnych latach podjęto decyzję, aby ogromnym wysiłkiem finansowym uruchomić budowę bloków w elektrowni Kozienice 1075 MW, elektrowni Opole 2 x 900 MW, elektrowni Jaworzno III 1000 MW oraz Turów 450 MW. Te uruchomione oraz jeszcze budowane (węglowe) jednostki wytwórcze to bloki o parametrach nadkrytycznych z „rodziny 600° C” tzn. parametrów z górnego przedziału osiąganych dziś temperatur dla materiałów konstrukcyjnych i gwarantowanej sprawności na poziomie ponad 45-46%. Pozwalają one na ograniczenie emisji CO 2 do poziomu 750 kg/MWh. Niestety tak wysokiej klasy jednostki nie wpisują się w przygotowane unijne rozwiązanie dotyczące tzw. „ujednolicania” mechanizmów wsparcia.

W pakiecie zimowym pojawił się bowiem zmieniony zapis paragrafu  23 pkt. 4, który w nowej wersji wprowadza kryterium emisyjności CO2 na poziomie 550 gr/kWh (od 2022 r.). Cytując: „…Generation capacity for which a final investment decision has been made after [OP: entry intro force] shall only be eligible to participate In a capacity mechanism if its emissions are below 550gr CO 2/ kWh. Generation capacity emitting 550gr CO 2/ kWh or more shall not be committed in capacity mechanisms 5 years after the entry into force of this Regulation…”.

Zobacz także: Niemcy rozpoczęli testy morskich magazynów energii

Zmienione brzmienie paragrafu od razu zyskało w unijnych kuluarach nazwę “antypolskiego” ponieważ  wyklucza możliwość skorzystania Polski z narzędzia jakim jest tzw. „rynek mocy”. Jest to sytuacja dla polskiego sektora energetycznego wyjątkowo niekorzystna bo obecne ceny energii na rynku hurtowym są stosunkowo niskie i nie sprzyjają impulsom inwestycyjnym, a proces odbudowy mocy musi być kontynuowany…

Dla polskiego sektora energetycznego, który obecnie ponosi olbrzymie wydatki zarówno na budowę nowych mocy, jak i odbudowę krajowych sieci przesyłowych oraz dystrybucyjnych szczególnie niebezpieczne są propozycje kar finansowych za brak realizacji celów klimatycznych. Zgodnie z propozycją, z płaconych kar powstanie swoisty fundusz klimatyczny w postaci platformy finansowej. Ze zgromadzonych w platformie środków będą wspierane inwestycje energetyczne w OZE, ale co ważne w obecnym kształcie dokumentu nie zostało określone czy platforma finansowa będzie realizować inwestycje zlokalizowane na obszarze kontrybuującego państwa członkowskiego. Oznacza to, że w przypadku nie spełnienia kryteriów z notyfikowanego planu taki kraj płaciłby karę czyli de facto wspierałby realizację inwestycji innego kraju kosztem własnego.

Z doniesień medialnych wynika, że kraje wiodące w UE jak Niemcy silnie lobbowały za wymogiem tworzenia regionalnych rynków mocy (systemu elektrowni rezerwowych, w którym producenci otrzymują zapłatę za gotowość do produkcji). Starania naszych sąsiadów nie wynikają tylko z troski o kształt Unii Energetycznej, ale z faktu wysokiego udziału w niemieckim bilansie energetycznym energii produkowanej przez farmy wiatrowe, co warto zaznaczyć także jest sporym problemem dla Polski ze względu na niekontrolowane przepływy kołowe. W zeszłym roku polski regulator URE zgłosił interwencje do europejskiego stowarzyszenia regulatorów ACER ponieważ sytuacja tzw. zapychania polskich sieci energią z niemieckich farm wiatrowych jest nagminna. Co istotne stan taki spowodowany jest zbyt słabą siecią przesyłową austriacko-niemiecką, a koszty tego ponosi polski podatnik ponieważ musimy „przepychać” ogromne ilości energii do Niemiec ponosząc znaczące koszty redsipachingu przez polskiego operatora czyli PSE.

Kolejnym problemem dla polskiego sektora jak wykluczenie biomasy jako źródła OZE, o ile nie jest wykorzystywana w wysokosprawnej kogeneracji. Jest to swoistego rodzaju kuriozum, że niektóre kraje UE wyrażając swoje niezadowolenie z przyjęcia niskich (ich zdaniem) wymogów dla produkcji energii z OZE, jednocześnie oponują przeciw współspalaniu biomasy, która skutecznie obniża emisję i nie powinna być w żaden sposób dyskryminowana jako element transformacji miksu paliwowego i właściwie ogranicza swobodę wyboru lokalnych zasobów jak słusznie przedłożono w stanowisku PKEE...” (defence24.pl, Dr Przemysław Zaleski – Polska zmuszona do finansowania zielonej rewolucji w Niemczech)

podobne: Deficyt energii elektrycznej może wzrosnąć w Polsce do 1100 MW w 2017 r. oraz: Unia energetyczna: polskie postulaty okrojone do minimum, dekarbonizacja to gwóźdź do trumny polskiego górnictwa (dla kogo pracuje D. Tusk?). Dyktat Niemiec i Francji w sprawie Grecji i sankcji. Gazprom sam sobie szkodzi. Polskie złoża „gazu zamkniętego”. PGNiG ukończyło rozbudowę Podziemnego Magazynu Gazu.  a także: Energia: Mało używamy drogo zapłacimy. Polska w pułapce „średniego dochodu” ale „The Economist” nas chwali. Michalkiewicz o tym co nas oblazło i to: 20 stopień zasilania czyli, jak jest lato to musi być… bez prądu(?) Tydzień upałów kosztuje gospodarkę Polski tyle ile kosztowałaby… nowa elektrownia o mocy 1000MW? Polityka energetyczna Polski. polecam również: Najwyższy Czas!: Klimatyczna katastrofa. Ile Polska straci przez nieudolną politykę PIS i PO? i jeszcze: Rada energetyczna UE-USA. Wspólne wysiłki ws. bezpieczeństwa energetycznego i… ochrony klimatu oraz: Szczęśniak: Zielona energia przeżyła swój Peak Oil. Tania benzyna w USA tymczasem w Polsce ciągle za droga i to: „Die Zeit”: Polska ma powody, by bronić węgla jako źródła energii a także: KE proponuje redukcję CO2 o 40% do 2030 r. i zwiększenie udziału OZE do min. 27%. Ekspert: brońmy się przed projektami klimatycznymi Brukseli.

„Od wielu lat węgiel jako źródło pozyskiwania energii jest niesamowicie piętnowany. Mimo dostępności technologii ograniczającej emisje trujących cząstek to właśnie węglowi przypisuje się największy wpływ na ocieplenie klimatu, później przemianowane na zmiany klimatu. Zabieg marketingowy związany ze zmianą nazwy był konieczny, gdyż po blisko 20 latach okazało się, że klimat w ujęciu globalnym wcale się nie ociepla.

Mało kto zdaje sobie sprawę, że za ponad 90% emisji CO2 odpowiadają oceany oraz środowisko naturalne. Spalanie paliw kopalnych generuje od 4,5% do 5%, w zależności od źródeł. Oznacza to, że jeśli zredukujemy emisję CO2 generowaną przez człowieka o 20%, całkowita emisja zmniejszy się o zaledwie 1%. Co ciekawe, efekt ten może być łatwo zniwelowany jedną większą eksplozją wulkanu na Islandii czy w Indonezji.

Twarde dane danymi, ale prawda musi być po naszej stronie. W każdym razie cała szopka z emisją CO2 miała służyć kontroli wielkości produkcji w poszczególnych krajach pod płaszczykiem troski o środowisko naturalne. Dwutlenek węgla został okrzyknięty gazem szkodliwym, jeżeli nie trującym. Niestety, większość ludzi kupiła przekaz bez zadawania zbędnych pytań.

Za sprawą handlu prawami do emisji CO2, które jeszcze 3 lata temu były zmonopolizowane przez JP Morgan oraz Goldman Sachs, niektóre kraje, które w efekcie uwarunkowań gospodarki emitowały duże ilości CO2, musiały kupować na aukcjach prawa do dodatkowych emisji. Ceny rosły, natomiast spadała konkurencyjność danego kraju.

Największym przegranym całej szopki z CO2 stał się węgiel, od którego postanowiono odejść, zastępując go tzw. czystą energią odnawialną mimo kompletnego braku uzasadnienia ekonomicznego. W każdym razie głównym winnym wszelkich huraganów czy anomalii pogodowych miał stać się węgiel.

Efekt był taki, że ceny surowca zaczęły spadać, a kompanie zajmujące się wydobyciem węgla zaczęły generować potężne straty doprowadzając do 90% spadków cen akcji największych producentów węgla.

Ceny węgla, jak i spółek z sektora węglowego zanotowały dno przed rokiem, podobnie zresztą jak cały sektor surowcowy. Od tego czasu notowania wielu z nich zdążyły się potroić. Mimo to, ich ceny są nadal blisko 70% poniżej szczytów z 2011 roku, czyli tam gdzie były w 2009 roku po pęknięciu bańki na rynku surowców.

Na temat węgla zdecydowałem się napisać kilka słów ze względu na fakt, że w obliczu problemów gospodarczych coraz więcej państw zaczyna wycofywać się z traktatów dotyczących ograniczeń emisji CO2, co z kolei powinno przełożyć się na wyższe ceny surowca. Ostatecznie to właśnie węgiel nadal stanowi główne źródło produkcji energii elektrycznej.

W ostatnim czasie prezydent USA Donald Trump podpisał dekret o tzw. „niezależności energetycznej”. Oznacza on wycofanie się z polityki Obamy, który chciał zapobiegać „globalnym zmianom klimatu”. Nie bez znaczenia jest fakt, że to właśnie Stany Zjednoczone dysponują największymi złożami węgla na świecie.

Podobne zresztą podejście promowane jest w Azji, w której stawia się na rozwój gospodarczy i zysk odkładając na bok kwestie ochrony środowiska czy abstrakcyjnych praw do emisji CO2. Nie jest zresztą żadną tajemnicą, że krajom azjatyckim (Chiny, Indie, Indonezja) przyznano prawa do emisji dwutlenku węgla na nieporównywalnie wyższym poziomie niż Unii Europejskiej.

Kolejnym czynnikiem przemawiającym za powrotem do węgla jest silny lobbing największych producentów węgla jak chociażby Australii, której władze wprost komunikują społeczeństwu, że albo idziemy w kierunku redukcji CO2, niszczymy miejsca pracy albo zmienimy obecną politykę. Zważywszy na problemy ekonomiczne wynikłe z globalnego spowolnienia gospodarczego nie mam złudzeń, że absolutnym priorytetem będzie ochrona miejsc pracy i stopniowe luzowanie praw do emisji CO2. W podobnym tonie wypowiadają się nie tylko władze Australii, ale również Kanady, Tajlandii, Indonezji oraz Polski. Ostatecznie tzw. zielona energia nie ma szans na zastąpienie energetyki węglowej, a przynajmniej nie na przestrzeni najbliższych 3-4 dekad.

Nie zapominajmy także, że UE w obecnym kształcie jest czwartym konsumentem węgla na świecie, a państwa UE importują rocznie ponad 200 mln ton surowca. Surowca, który przy zniesieniu wielu barier mógłby być wydobywany w Europie

…ceny węgla w relacji do cen ropy naftowej przez długi czas oscylowały na poziomie 1:1. Dziś ta relacja wynosi 1:1,58. Węgiel w relacji do ropy jest po prostu drogi. Pytanie brzmi: czy to węgiel jest drogi, czy to ropa naftowa jest nadal wybitnie tania?…” (Trader21 – Światełko w tunelu dla węgla)

„…O węglu kamiennym opowiadam na każdym prawie spotkaniu autorskim. Czynię to z premedytacją, podkreślając zawsze jak uboga i zakłamana jest literatura przedmiotu, podkreślając, że nie istnieje coś takiego jak popularna historia węgla kamiennego. Węgiel występuje w literaturze jedynie jako paliwo dla wielkiego przemysłu napędzającego Imperium Brytyjskie, albo – w odsłonie XX wiecznej – jako paliwo dla przemysłu napędzającego imperium sowieckie. I tyle, wcześniej węgiel nie istniał, a jeśli istniał to jego rola była marginalna. Mnie się już nie chce tu powtarzać wszystkich opowiedzianych w II tomie Baśni jak niedźwiedź historii, nie chce mi się wspominać pierwszej wielkiej odkrywki węglowej w Europie, datowanej na rok 1113. Powiem tylko, że kiedy już się nagadam o tym węglu, tak że bolą mnie szczęki, wstaje zwykle jakiś staruszek i mówi, że lepiej byłoby gdybym poruszał jakieś bardziej współczesne tematy…

…Zakazali palenia węglem w Krakowie, tak jak wcześniej zakazali tego w Londynie i Paryżu. Co łączy te dwa zakazy? Otóż one są wydane ze skrajnie różnych powodów. W dawnych czasach handel i pozyskanie węgla były – przypuszczam, bo badań żadnych dotyczących tego problemu nie ma – domeną domów bankierskich, które poprzez tę branżę, ale także inne, wpływały na dwory i decyzje królów. Historia mafii węglowych jest stara i głęboka, a słowo „węglarze” nie oznacza bynajmniej umorusanych producentów węgla drzewnego kryjących się po lasach

…Dlaczego zakazano palenia węglem w Krakowie? Bo leży on zbyt blisko Śląska, gdzie już wkrótce na nowo zacznie się eksploatacja węgla kamiennego, tyle, że będzie on ze Śląska wywożony gdzieś dalej i nie trafi do Krakowa, w którym obowiązuje wspomniany zakaz. Warszawa będzie miała możliwość palenia węglem, bo tu zakazu nie będzie i miasto stołeczne kupi sobie ten węgiel od Rosjan po prostu. Polska, jak przypuszczam, będzie miała mocno ograniczone możliwości gospodarowania własnymi zasobami, bo zostały one sprywatyzowane i będą przeznaczone dla kogo innego. Kiedy zaś ktoś spróbuje się szarpać przyjdzie do niego wezwanie z sądu. Są jeszcze inne aspekty tej sprawy. Otóż produkcja kotłów i systemów grzewczych w Polsce to poważny sektor gospodarki. Wielu ludzi radzi sobie tam świetnie, a wybór kotłów węglowych i innych jest naprawdę duży. To wszystko powoli będzie likwidowane, bo daje zbyt wielu osobom wolność i pieniądze. Kraków to tylko początek tej antyindustrialnej rewolucji, tego równania wszystkiego z ziemią. Ja rozumiem, że to sejmik małopolski zdecydował o tym niepaleniu węglem, ale nie wierzę w to, by uczynił to ów sejmik z własnej nie wszczepionej wcześniej przez nikogo głupoty…” (coryllus – O masonach co rządzą światem)

podobne: Reforma systemu handlu emisjami CO2 to gwóźdź do trumny polskiego przemysłu? Polityka klimatyczna UE to brudna gra o pieniądze. Dlatego polski węgiel leży na hałdach oraz: Ekoterror kontratakuje: Wzrost stężenia CO2 w atmosferze (nie wiadomo czy przez człowieka). Po „przerwie” wraca strach przed zmianą klimatu, tyle że to równie dobrze może być ochłodzenie. Dziura ozonowa przestała się powiększać i to: Bezsensowny, szkodliwy dla rynku pracy i rodzin podatek, który wcale nie pomagał środowisku, już nie istnieje. Australia bez podatku węglowego a także: Coraz bliżej do kopalni węgla w Nowej Rudzie. Walka z emisją CO2 nie musi oznaczać walki z węglem polecam również: Nowa polityka klimatyczna USA – zapowiedź  i jeszcze: Czy Sahara znów się zazieleni czyli… „problem” z CO2 oraz: „Zimne słońce”, handel „pozwoleniami na emisję CO2” i jego ekonomiczne konsekwencje dla Polski i to: Dygresja o żelazie czyli Polska drugą Japonią.

Gwałtowny spadek cen ropy spotęgowany zachodnimi sankcjami wpłynął bardzo negatywnie na kondycję rosyjskiego sektora naftowego. Znalazło to odzwierciedlenie nie tylko we wstrzymaniu bądź niedofinansowaniu wielu projektów wydobywczych w Arktyce czy Syberii Wschodniej, ale również w przetasowaniach do jakich zaczęło dochodzić na rynkach gdzie od dekad dominowali Rosjanie. Najbardziej wymownym tego przykładem jest pierwsza w historii umowa długoterminowa PKN Orlen i Saudi Aramco na dostawy surowca z Arabii Saudyjskiej do Polski.

Zobacz także: „Tylko PR?”. Saudyjska ropa w Polsce zmienia wszystko [3 DOWODY]

Proces budowania kontaktów biznesowych przez Irańczyków, Saudyjczyków etc. na tradycyjnych rosyjskich rynkach trwa. Płocki koncern realizuje np. kontrakty krótkoterminowe zawarte z Irańską Narodową Kompanią Naftową, które mogą niebawem przekształcić się w długookresową współpracę na rynkach: czeskim, litewskim, polskim. Spółka aktywnie rozgląda się również za surowcem z innych regionów świata np. Iraku. Ropa z irackiego Kurdystanu docierała w ubiegłym roku np. do kontrolowanych przez Orlen Możejek.

Zobacz także: Kurdyjska ropa uderzy w tranzyt rurociągiem Przyjaźń?

Z działań płockiego potentata zaczynają korzystać również inni regionalni gracze. Nierosyjskim surowcem interesują się w coraz większym stopniu: węgierski gigant MOL, a ostatnio nawet białoruski Belorusneft. W obu przypadkach występuje duża synergia interesów wspomnianych firm z Orlenem. Niewykluczone, że MOL wspólnie z polską spółką będzie sprowadzać irańską ropę przez chorwacki terminal Omisalj, a kolejna dostawa spot z Iranu do Polski i na Białoruś zostanie zrealizowana za pomocą jednego tankowca…” (defence24.pl, Piotr Maciążek – Rosyjska kontrofensywa: plan utrzymania Polski w „naftowej strefie wpływów”)

podobne: Tania ropa: dla jednych szansa dla innych kłopot, petrolandy walczą o przetrwanie. Nord Stream 2 kontra dywersyfikacja, który projekt upadnie? Połączenie elektroenergetyczne z Litwą rozpoczyna pracę. Bezpieczeństwo energetyczne Polski w kontekście unijnej polityki klimatycznej oraz: Polska gospodarka: Lista strategicznych podmiotów. Wzmocnienie nadzoru, wzrost wartości i prywatyzacja. Koszty „ambitnej” polityki w Możejkach. Rząd upraszcza prawo budowlane (czy aby na pewno?) i to: Ameryka otwiera zawory z ropą. Nord Stream 2 podzielił Europę. Reforma górnictwa to kontynuacja polityki poprzedniego rządu. Lokalne źródła energii (OZE). Znaczny spadek cen ropy na świecie (czemu nie w Polsce?) a także: Jak nie kijem go to marchewką. Ropa w zamian za zniesienie sankcji czyli… Iran po stronie zachodu. Syria: w Kobani znowu walki, Amerykanie dozbrajają Kurdów (wbrew stanowisku Turcji).

Paweł Kuczyński – Dark Industry

Reklamy

Geopolityczne następstwa rewolucji łupkowej w USA. Gaz łupkowy w Polsce jest ale trzeba być cierpliwym. Australijczycy zwiększają szacunki dla złoża węgla w Polsce. Gaz z węgla o połowę tańszy od rosyjskiego?


1. Geopolityczne następstwa rewolucji łupkowej w USA.

„…Wprawdzie w dalszym ciągu większość dostaw surowców energetycznych pochodzi ze źródeł konwencjonalnych, to jednak już za dwie lub trzy dekady ich udział w światowej produkcji energii może zmniejszyć się do 20% [1]. Coraz więcej bowiem ropy naftowej i gazu ziemnego trafia do użytkowników ze źródeł niekonwencjonalnych, czyli z eksploatacji złóż tych surowców, znajdujących się w skałach łupkowych. Wywiera to już i będzie nadal wywierać duży wpływ na międzynarodowy handel tymi surowcami energetycznymi oraz na politykę bezpieczeństwa energetycznego i politykę zagraniczną poszczególnych państw świata.

USA największym producentem ropy naftowej

Od 2013 roku Stany Zjednoczone stały się ponownie jednym z największych na świecie producentów gazu ziemnego i ropy naftowej. Ma to daleko idące implikacje dla nie tylko dotychczasowych największych światowych eksporterów tych surowców energetycznych, lecz także dla polityki energetycznej wielu państw importujących te nośniki energii. Szereg tych państw, jak np. Japonia czy Niemcy, wycofują się z planów rozbudowy energetyki atomowej i planują rozbudowę elektrowni wykorzystujących tradycyjne surowce energetyczne. Natomiast USA nie tylko uniezależniły się od importu gazu ziemnego, lecz mają szanse stać się już w najbliższym czasie wiodącym eksporterem netto tego nośnika energii. Kraj ten zwiększył także stopień samowystarczalności w zakresie zaopatrzenia w ropę naftową bazując na własnej produkcji tego surowca. W czerwcu 2015 r. wydobycie ropy naftowej w USA wyniosło 9,6 mln baryłek dziennie. Tym samym wzrósł udział tego kraju w światowej produkcji ropy naftowej z 8% w 2005 r. do 13% w połowie 2015 r.

(…)

Należy zaznaczyć, że systematyczny wzrost wydobycia ropy naftowej w USA przyczynia się do spadku popytu na ropę eksportowaną przez kraje OPEC. Szacuje się, że w 2013 roku zmniejszy się on o prawie 0,4 mln baryłek dziennie, a w 2014 roku będzie mniejszy o około milion baryłek dziennie [5]. Stany Zjednoczone są tym krajem, który najbardziej ograniczył import ropy z krajów OPEC. W sytuacji zmniejszenia w 2013 roku przez Arabię Saudyjską wydobycia ropy naftowej do 10 mln baryłek dziennie i stabilizacji wydobycia tego surowca w Rosji, USA mają szansę stać się ponownie największym światowym producentem tego strategicznego surowca energetycznego. Zdaniem Adama Sieminskiego, szefa amerykańskiej Agencji Informacyjnej ds. Energii (IEA) jest to wyjątkowo korzystna sytuacja, wynikająca ze współczesnych „uwarunkowań rynkowych, o jakich nikomu się nie śniło” [6]. W praktyce oznaczać to będzie nie tylko uzyskanie samowystarczalności w zakresie zaopatrzenia w ropę naftową i gaz ziemny, lecz ponowne dołączenie USA do grona największych eksporterów tych nośników energii. W ostatnich 5 latach Stany Zjednoczone zmniejszyły swój import gazu ziemnego i ropy naftowej o odpowiednio 32% i 15%. Przyczyniło się to także do zmniejszenia amerykańskiego deficytu w bilansie handlowym. Ponieważ USA są największym na świecie użytkownikiem ropy naftowej, to ograniczenie jej importu sprawiło, że na rynku światowym pojawiła się większa podaż tego paliwa, którą mogły zakupić Chiny i inne kraje po cenie nie przekraczającej 100 dolarów za 1 baryłkę. Ponadto wydobycie ropy naftowej w USA stale rośnie, podczas gdy w wielu innych krajach utrzymuje się albo na dotychczasowym poziomie albo też systematycznie się zmniejsza. Wprawdzie w pierwszej połowie 2013 roku Rosja wydobywała przeciętnie 10,8 mln baryłek ropy naftowej dziennie, a USA 10,3 mln baryłek czyli o 500 tys. mniej, ale jeszcze 3 lata temu różnica ta na niekorzyść USA wynosiła aż 3 mln baryłek dziennie. Najwięcej ropy w tym czasie wydobywała Arabia Saudyjska, bo ok. 11,7 mln baryłek dziennie. Według prognoz ekspertów z IEA oraz z British Petroleum Company produkcja ropy naftowej w USA będzie przy końcu bieżącego roku większa niż w Rosji. W tym ostatnim kraju wydobycie ropy naftowej nie będzie do 2016 roku wzrastać a tylko wydobycie gazu ziemnego będzie nadal się zwiększać w tempie ok. 3% rocznie. Z chwilą, kiedy amerykańska ropa zacznie wypychać ropę rosyjską z rynku światowego, sytuacja gospodarcza Rosji może ulec pogorszeniu. Należy podkreślić, że ponad 40% dochodów budżetowych Federacji Rosyjskiej pochodzi z podatków i różnych opłat uzyskiwanych z wpływów sektora naftowo-gazowego. Jeśli więc sprawdzą się prognozy ekspertów z rosyjskiego Instytutu Badań Energii, to eksport rosyjskiej ropy zmniejszy się już w 2015 roku o prawie 30% i tym samym zmniejszy się PKB tego kraju o ponad 100 mld USD [7].

Właśnie Rosja posiada prawdopodobnie największe na świecie zasoby ropy naftowej w skałach łupkowych. Jednak są one jeszcze słabo rozpoznane, a ponadto Rosjanie nie dysponują odpowiednią technologią, która pozwalałaby na szybkie podjęcie ekonomicznie opłacalnej eksploatacji tych zasobów. Taką technologię posiadają Amerykanie. Należy też pamiętać, że wydobywanie ropy ze skał łupkowych jest o wiele bardziej skomplikowane i kosztowne niż produkcja ropy ze źródeł konwencjonalnych.

(…) 

W ciągu 4 lat tj. od 2009 do 2012 r. ceny gazu ziemnego w USA spadły ponad czterokrotnie, a jeszcze latem 2008 roku 1000 m3 tego paliwa kosztowało aż 480 USD (zob. rys. 4). Dla porównania warto podać, że Polska płaciła do 2012 r. za importowany gaz z Rosji aż 575 USD za 1000 m3najwięcej w całej Unii. Dopiero od końca 2012 r. cena ta uległa 15% obniżce, czyli zmniejszyła się do poziomu 500 USD za 1000 m3. Jednak jest to nadal jedna z najwyższych cen za rosyjski gaz. Pozostałe kraje Unii Europejskiej kupowały to paliwo od rosyjskiego Gazpromu w pierwszej połowie 2012 roku za około 381 USD za 1000 m3 [9]. Wobec tak wysokich cen w Europie amerykańskie koncerny chciałyby eksportować gaz w formie skroplonej do krajów unijnych. Jednak w USA wiele koncernów przemysłowych jak np. Dow Chemical wywiera nacisk na rząd, aby nie zgodził się na eksport gazu za granicę. Obawiają się one, że takie działanie przyczyni się do podwyżki cen tego paliwa w kraju. Domagają się więc wprowadzenia kontyngentów eksportowych, co kłóci się z zasadą wolnego handlu, a ponadto sprzeczne jest z interesami firm wydobywających gaz łupkowy, które chciałyby go sprzedać na rynku światowym po wyższych cenach niż te, które uzyskują na rynku amerykańskim.

Implikacje dla polityki energetycznej

Eksploatacja złóż ropy i gazu ze skał łupkowych przynosi ogromne korzyści gospodarce amerykańskiej. Wzrost wydobycia obu tych nośników energii, który jest możliwy dzięki wykorzystywaniu najnowszych technologii, stymuluje aktywność gospodarczą w USA, dokąd niektóre firmy amerykańskie zaczęły przenosić produkcję wielu energochłonnych towarów z Chin i innych krajów świata. Tańszy gaz powoduje także, że opalane tym paliwem elektrownie wytwarzają tańszy prąd, a na niskich cenach prądu zyskują nie tylko przedsiębiorstwa, lecz także indywidualni konsumenci. Ceny energii elektrycznej w USA są znacznie niższe niż w Europie i Japonii, co także przyczynia się do wzrostu konkurencyjności firm amerykańskich. Tani gaz łupkowy powoduje też w USA ograniczenie wydobycia i zużycia węgla kamiennego oraz zmianę dotychczasowej polityki energetycznej tego kraju.

(…)

Reorientacja polityki zagranicznej

Wzrost samowystarczalności USA w zakresie zaopatrywania w ropę naftową i gaz ziemny ma także i będzie miał w najbliższej przyszłości – określone implikacje dla polityki zagranicznej i bezpieczeństwa międzynarodowego. Przyczyni się również do niwelacji zakłóceń w światowej podaży obu tych surowców energetycznych i związanych z nimi „szoków cenowych”. Daje Stanom Zjednoczonym także możliwość prowadzenia „silniejszej” polityki zagranicznej, w której priorytetem będzie realizacja wyznaczonych celów, związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa narodowego i międzynarodowego, a nie głównie zapewnienia dostaw ropy naftowej i gazu ziemnego z takich niestabilnych politycznie regionów jak Bliski Wschód. Nie bardzo jednak wiadomo czy USA będą prowadzić w najbliższej przyszłości bardziej nieustępliwą politykę wobec Rosji, Chin, a także wobec największych producentów i eksporterów ropy naftowej.

(…)

Po zajęciu Krymu przez Rosję nastąpiło bowiem pogorszenie stosunków politycznych tego mocarstwa regionalnego ze Stanami Zjednoczonymi i innymi krajami zachodnimi. W obecnej sytuacji geopolitycznej można więc liczyć na większe zaangażowanie USA w Europie, w tym szczególnie w Europie Środkowo-wschodniej. Z pewnością zwiększy się także zaangażowanie USA w Azji, gdzie coraz częściej dochodzi do konfliktów o różne sporne wyspy, wokół których odkryto zasoby ropy naftowej i gazu ziemnego, pomiędzy Chinami i Japonią, i niektórymi innymi państwami Azji Południowo-Wschodniej. Kwestią dyskusyjną jest jednak to, czy łupkowa rewolucja w USA, w połączeniu z dominującą nadal potęgą militarną, technologiczną, kulturową i gospodarczą tego supermocarstwa, przyczyni się do zahamowania procesu erozji hegemonii Ameryki i znacząco umocni pozycję USA w jednobiegunowym świecie.” (Adam Gwiazda)

całość tu: geopolityka.org

podobne: Skutki łupkowej rewolucji za oceanem. Tani gaz przypłynie z USA a Rosja dostanie po łapach oraz: Bezpieczeństwo energetyczne: Więcej taniego gazu na rynku, rozbudowa infrastruktury LNG i śledztwo antymonopolowe mogą uniezależnić Europę od rosyjskiego gazu. i to: Niezależny Portal Finansowy: Co się dzieje z cenami ropy?

2. Czerwiński: gaz łupkowy w Polsce jest, ale trzeba być cierpliwym.

PAP – 24.07.2015, Warszawa (PAP) – Gaz łupkowy w Polsce jest, ale nie ma na razie możliwości wydobycia go w przemysłowej skali – powiedział w piątek minister skarbu Andrzej Czerwiński. Dodał, że trzeba być cierpliwym i minie co najmniej kilka lat, zanim zostaną dopracowane technologie wydobycia.

Spekulacje, że duże polskie spółki mogą się wycofać z poszukiwań węglowodorów ze złóż niekonwencjonalnych zostały podsycone w czwartek, po tym jak PKN Orlen dokonał w raporcie finansowym odpisu zmniejszającego wartość inwestycji dotyczących projektu Lublin Shale (poszukiwanie m.in. węglowodorów niekonwencjonalnych) o 421 mln zł. Koncern poinformował, że obszary, gdzie w projekcie Lublin Shale miały być złoża niekonwencjonalne, okazały się ograniczone i jedynie lokalnie można liczyć na technicznie uzasadnioną produkcję. Dlatego koncern zdecydował o zawężeniu rejonów poszukiwania węglowodorów i racjonalizacji dalszych nakładów inwestycyjnych.

Czerwiński pytany w czwartek przez dziennikarzy o tę sprawę zapewnił, że „gaz łupkowy w Polsce jest, ale nie ma na razie możliwości wydobycia go w dużej ilości i przemysłowej skali”.

„Trzeba słuchać fachowców, profesjonalistów. Profesjonaliści, cztery czy pięć lat temu kiedy przyjechali do Polski (…) studzili nasze głowy. Mówili tak: u nas w Stanach Zjednoczonych od znalezienia złóż, w których był gaz, minęło pięć lat zanim (…) znaleźliśmy technologię, która pozwoliła ten gaz wydobywać. Czekaliśmy następne 10 lat, aby tę technologię dostosować do profesjonalnego wydobycia tego gazu” – mówił szef resortu skarbu.

„Ci geolodzy, którzy mówili, że w Polsce są inne złoża – głębsze, inaczej ułożone – mieli rację” – dodał. Wyjaśnił, że ceny gazu są obecnie na tyle niskie, że nie ma potrzeby ponoszenia wysokich nakładów związanych z poszukiwaniem gazu ze złóż niekonwencjonalnych. „Nie znaczy to, że stopuje się prace nad technologiami” – podkreślił. „Teraz w spokoju firmy polskie, naukowcy, specjaliści będą pracowali nad dostosowaniem technologii wydobywania gazu łupkowego (…) i musimy się uzbroić w cierpliwość, że po opanowaniu tej technologii będziemy mówić, że za 10 lat ten gaz profesjonalny, obiektywnie tani, będzie mógł być rozsyłany odbiorcom” – wyjaśnił.

Rozpoczęta w 2008 r. w USA łupkowa rewolucja zmieniła energetyczną mapę tego kraju. Szacunki amerykańskiej agencji Energy Information Administration (EIA) z kwietnia 2011 r. rozbudziły nadzieje na rewolucję i w Polsce. Wynikało z nich, że zasoby tego surowca mogą sięgać u nas nawet ponad 5,3 bln metrów sześc. To astronomiczne wręcz ilości, biorąc pod uwagę, że Polska zużywa rocznie kilkanaście mld metrów sześc. gazu rocznie, z czego większość sprowadza.

We wrześniu 2011 r. ówczesny premier Donald Tusk odwiedził jeden z próbnych odwiertów PGNiG w Lubocinie k. Wejherowa. Mówił wtedy z „umiarkowanym optymizmem”, że eksploatacja komercyjna gazu łupkowego rozpocznie się w naszym kraju w 2014 r. Kolejne prognozy, mówiące o mniejszych zasobach Polski, studziły te nadzieje.

Koncepcję rozwoju poszukiwań gazu łupkowego forsował w czasie swojej kadencji były minister skarbu Mikołaj Budzanowski (2011-2013). Liczył na szybkie rozpoczęcie wydobycia komercyjnego i chciał, by w poszukiwania zaangażowały się obok polskich firm paliwowo-gazowych firmy energetyczne, a także KGHM. Do takiego sojuszu ostatecznie jednak nie doszło. Z Polski wycofały się natomiast koncerny międzynarodowe takie jak m.in. Exxon, Talisman i Marathon.

W ostatnim raporcie PIG-PIB z 2012 roku szacuje się, że zasoby gazu łupkowego w Polsce mieszczą się w przedziale od 346 do 769 mld m sześć. Raport ma być aktualizowany pod koniec br. na bazie danych uzyskanych z odwiertów. Większość ekspertów wskazuje, że skalę zasobów poznamy tak naprawdę dopiero po przeprowadzeniu wielu odwiertów.(PAP)

her/ luo/ jzi/ (za stooq.pl)

podobne: Koniec dyktatu Gazpromu w Europie, czy zastąpi go Rosnieft? (komentarz Szczęśniaka). W Polsce wygaszanie projektu łupkowego. oraz: Józefa Sokołowska: Co wiemy o zasobności polskich łupków. Szczęśniak: zmiany w Polskim LNG to próba przyspieszenia otwarcia gazoportu. i to: Polskie łupki to blef? As w rękawie u Amerykanów. Jak zagra Rosja? a także: Rozmowy z USA i Kanadą ws. dostaw LNG. Terminal w Świnoujściu ukończony w 87 procentach. Odwierty poziome w łupkach w 2015 r., po zebraniu danych (czy wydobycie się opłaci?)

„- Polskie Radio dla słuchaczy w Rosji podało wiadomość o zasobach gazu łupkowego w Polsce. Wiadomość oparta była na oświadczeniu ministra skarbu Andrzeja Czerwińskiego, że gaz łupkowy rzeczywiście jest, ale trzeba być cierpliwym. Więc, nasuwa się pytanie, to wiadomość dla kierownictwa Gazpromu, czy też nadzieja na gazowe Eldorado nadal jest żywa w Polsce?

— Nadzieja pozostaje. To oczywiste, ponieważ gaz w sensie fizycznym jest w złożach. Problem polega na tym, że metody, głównie amerykańskie, które stosowano do tej pory, po prostu nie działają. Pan minister Andrzej Czerwiński broni tego stanowiska rządu, które było do tej pory. To znaczy, gaz łupkowy jest i stara się tylko lekko odsunąć w niepamięć obietnice, które do tej pory padały. One, oczywiście, nie zostały dotrzymane, bo dotrzymane być nie mogły. Niestety, ogłaszano takie czasami bardzo szokujące, optymistyczne tezy bez zbadania geologii.

(…)

Wydaje mi się, że Pan minister podtrzymuje tezę, która jest słuszna w tym, że gaz jest, ale problem kryje się w technologiach. I pytanie polega na tym, na ile te technologie zostaną w Polsce – czy może zagranicą – rozwinięte, żeby ten gaz wydobyć.

Dzisiejsze technologie nie działają. To już jest pewne. Po 70-ciu odwiertach i zero pozytywnych, to znaczy produkcyjnych, można to stwierdzić z pewnością.

Warto też pamiętać o tym, że jest okres wyborczy i oczywiście Platforma Obywatelska, partia rządząca, musi w jakiś sposób podtrzymywać te nadzieje i obietnice, które składała, bo jest pod ostrym atakiem Prawa i Sprawiedliwości. Zresztą jest ono jeszcze bardziej optymistyczne, jeszcze bardziej umotywowane do wydobycia gazu łupkowego. PiS jest zdecydowanie niechętnie, mówiąc delikatnie, nastawiona do Rosji i do Gazpromu. Ten element gazu łupkowego, a także gazoportu, jest w tej opozycyjnej narracji znacznie mocniejszy, dlatego nacisk na PO i na rząd jest ogromny.

Pan minister w dosyć łagodny sposób, o ile go znam, jest człowiekiem dosyć spokojnym, broni stanowiska rządu i odkłada te nadzieje i obietnice „ad calendas graecas”. Tak jak z technologią, na przykład, gromadzenia czy przechowywania energii elektrycznej nie ma jeszcze zbytnich osiągnięć, tak też w technologiach, które stosuje się do gazu łupkowego, nie ma znaczących wyników, takich, które pomogłyby eksploatować trudniejsze złoża. Stąd też w dzisiejszym stanie rozwoju gazu łupkowego, w jego światowym wydobyciu, faktycznie tylko Stany Zjednoczone i w niewielkim stopniu Kanada rozwinęły te złoża, z jednego prostego powodu, bo one są najłatwiejsze w wydobyciu. Są też inne czynniki bardzo sprzyjające. Natomiast w innych krajach to wydobycie jest albo zerowe albo śladowe, tak jak w Chinach, czy Argentynie…” (Andrzej Szczęśniak)

całość tu: Teraz czas na łupkową cierpliwość

3. Australijczycy zwiększają szacunki dla złoża węgla w Polsce. Gaz z węgla o połowę tańszy od rosyjskiego?

„Australijska firma Prairie Mining podała, że zwiększa szacunki zasobów węgla kamiennego w projekcie wydobycia Lublin.

Australijczycy zwiększają je o 96 procent w stosunku do obliczeń z zeszłego roku – do 333 mln ton. Dane pochodzą z 10 złóż uznanych za perspektywiczne. Projekt Lublin znajduje się w pobliżu Kopalni Bogdanka wydobywającej obecnie około 9,2 mln ton węgla rocznie.

(…)

Skarb Państwa chce, aby Grupa Azoty zrealizowała projekt napowierzchniowego zgazowania węgla w Kędzierzynie-Koźlu – wynika z rządowego dokumentu Śląsk 2.0. Inwestycja może pochłonąć, w zależności od przyjętego wariantu, od ok. 1,8 mld zł do ok. 4,2 mld zł – podał PAP.

Australijskie Linc Energy, które w 2011 roku uzyskało koncesje na wydobycie węgla na Górnym Śląsku, informowało w wakacje 2014 roku, że otrzymało wstępną zgodę polskiego ministerstwa środowiska na demonstracyjne podziemne zgazowanie węgla w okolicach Krakowa. Z koncesji w posiadaniu firmy w przyszłości mogłoby pochodzić nawet 10 mld m3 gazu pochodzącego ze zgazowania węgla rocznie.

Firma szacuje, że ze złóż węgla w jej dyspozycji można zgazować do 800 mld m3 gazu ziemnego. Po nabyciu w 2014 roku koncesji Polanka Wielkie Drogi o złożach szacowanych na 1,2 mld ton i Kobior szacowanej na 2,8 mld ton, firma ocenia swoje portfolio w Polsce na około 4 mld ton węgla.

Linc Energy miało sprowadzić część sprzętu z Australii i rozpocząć ocenę oddziaływania swoich prac na polskie środowisko naturalne. Jej przedstawiciele przekonują, że dzięki zgazowaniu węgla Polska mogłaby uniezależnić się od importu gazu ziemnego z Rosji.

– Miło, ze cała nasza ciężka praca i inwestycje przy tworzeniu ośrodka zgazowania węgla w Polsce idą naprzód. Wraz z wprowadzaniem wstępnego sprawdzonego i opatentowanego systemu będzie się zmieniał krajobraz energetyczny Europy, która w końcu będzie w stanie stworzyć samowystarczalność gazową na rynkach, które obecnie są zależne od importu surowca – powiedział w lipcu 2014 roku Peter Bond, dyrektor wykonawczy Linc Energy.

– Ostatecznie Linc przeniesie działalność związaną ze zgazowaniem na poziom komercyjny. Chcemy zapewnić nawet 10 mld m3 gazu rocznie przez następne 80 lat.

Spółka prowadzi działalność w Azji i Australii. Oprócz zgazowywania węgla, skrapla ten surowiec i gaz ziemny – możemy się dowiedzieć z jej komunikatu.” (World Coal/Wojciech Jakóbik)

całość tu: Gaz z węgla o połowę tańszy od rosyjskiego? Po Ukrainie Australijczycy celują w Polskę. Po polskich tania ropa wypłasza Conoco z chińskich koncesji łupkowych

podobne: Linc Energy rozpoczyna prace nad podziemnym zgazowaniem węgla. Sigma3 szacuje komercyjny przepływ gazu w odwiercie San Leon. oraz: Reforma systemu handlu emisjami CO2 to gwóźdź do trumny polskiego przemysłu? Polityka klimatyczna UE to brudna gra o pieniądze. Dlatego polski węgiel leży na hałdach.

rys. Jerzy Krzętowski

rys. Jerzy Krzętowski

PGNiG renegocjuje kontrakt z Gazpromem. Przegrana Rosjan z Czechami w sądzie szansą na korzystny arbitraż dla Polaków. Rosja wzywa UE, by poparła projekt gazociągu Turecki Potok. Polska nie będzie rozbudowywać mocy energetyki węglowej. Nowelizacja ustawy o OZE.


1. Budzanowski: wniosek o arbitraż z Gazpromem słuszny. Liga/Wojciech Jakóbik: Gazprom przegrywa w sądzie. Szansa dla Polaków.

14.05. Warszawa (PAP) – Skierowanie przez PGNiG wniosku do arbitrażu przeciwko Gazpromowi w sprawie cen gazu z kontraktu jamalskiego to słuszna decyzja i poprawia naszą pozycję negocjacyjną – uważa b. minister skarbu Mikołaj Budzanowski.

PGNiG poinformowało w komunikacie, że skierowało do Gazpromu wezwanie przed Trybunał Arbitrażowy w Sztokholmie. „Przedmiotem sporu jest zmiana warunków cenowych kontraktu długoterminowego na zakup gazu ziemnego z września 1996 r.” – podała spółka.

PGNiG od listopada ub. roku prowadziło renegocjacje umowy z Gazpromem w ramach tzw. okna negocjacyjnego. Jego termin został uzgodniony dwa lata temu, kiedy to PGNiG i Gazprom podpisały aneks do kontraktu jamalskiego. Okno otwarte było przez pół roku. W ub. tygodniu prezes PGNiG Mariusz Zawisza poinformował, że spółka – zgodnie z kontraktem – uzyskała „zdolność arbitrażową”.

Przez pół roku polska spółka próbowała przekonać rosyjskiego dostawcę do zmiany niekorzystnych dla siebie zapisów kontraktu. Chodziło przede wszystkim o cenę; Polska płaci za rosyjski gaz więcej, niż inni europejscy odbiorcy.

„To jedyna słuszna decyzja w tej sytuacji. Pozornie, +dobrze+ dziś brzmiąca propozycja Gazpromu, może okazać się tylko i wyłącznie zachętą do szybkiego zakończenia negocjacji. Po kilku miesiącach okazałoby się, że płacimy więcej, niż nasi zachodni sąsiedzi. Sprzyja nam postępowanie antymonopolowe Komisji Europejskiej, więc tym bardziej trzeba wykorzystać procedurę arbitrażową w Sztokholmie do uzyskania ceny rynkowej w kontrakcie gazowym” – powiedział PAP w czwartek b. minister skarbu Mikołaj Budzanowski

Jego zdaniem, cena gazu dla Polski po skierowaniu do arbitrażu w Sztokholmie będzie korzystniejsza, niż oferta leżąca dzisiaj na stole.

„Jesteśmy w lepszej sytuacji negocjacyjnej i należy tę sytuację optymalnie wykorzystać, nawet kosztem przedłużenia o kolejny rok negocjacji z Gazpromem” – powiedział.

Analityk rynku gazu, mec. Tomasz Chmal w rozmowie z PAP również przyznaje, że decyzja o skierowaniu sprawy przed sztokholmski arbitraż jest słuszna i – jak dodaje – dziwiłby się gdyby polska spółka jej nie podjęła.

„To nie jest odosobniony przypadek, wiele firm występuje z wnioskami do trybunałów arbitrażowych, jest to zupełnie naturalne z punktu widzenia uczestników rynku gazu; jeśli rozmowy nie przynoszą skutku, to wtedy idzie się krok dalej. To jest właściwy i cywilizowany sposób załatwiania takich spraw” – powiedział PAP.

Dodał, że na rynku europejskim „jest nastrój, by ceny obniżać i zmieniać formuły cenowe, również te uzależniające ceny gazu od ceny ropy i produktów ropopochodnych”.

„Nie dziwi mnie, że PGNiG idzie tym tropem. Dziwiłbym się gdyby tak nie postąpił, bo straciłby okazję, do korzystnego dla siebie rozstrzygnięcia” – podkreślił.

Chmal zauważył, że 90 proc. spraw, które trafia przed arbitraż udaje się w jego trakcie załatwić polubownie. Tak właśnie stało się w 2012 r., kiedy to polska spółka złożyła przed Trybunałem Arbitrażowym w Sztokholmie pozew przeciwko Gazprom Export. Wtedy również chodziło o zmianę warunków cenowych. Gdy Gazprom się na to zgodził, PGNiG wycofało pozew.

Piotr Kasprzak z Hermes Energy Group uważa, że arbitrażu nie można było uniknąć.

„Ze strategicznego punktu widzenia, w obliczu widma kar finansowych ze strony Komisji Europejskiej nałożonych na Gazprom jako rezultat postępowania antymonopolowego, a także z powodu niskich cen ropy naftowej było raczej pewne, że nie będzie chęci porozumienia ze strony rosyjskiej w przewidzianym w kontrakcie okienku negocjacyjnym” – powiedział PAP Kasprzak.

Jego zdaniem, z uwagi na obecne zawirowania polityczne i gospodarcze „nie należy się jednak spodziewać łatwej przeprawy w procedurze arbitrażu.

„Obydwie strony będą za wszelką ceną dążyły do przekonania sądu o swoich racjach. A to z kolei wydłuży czas procedowania trybunału” – dodał.

Jego zdaniem, jest to negatywny sygnał dla odbiorców PGNiG, bo w czasie oddala możliwość obniżek cen gazu. (PAP)

drag/ par/

Czeska firma RWE Transgaz uzyskała w sądzie arbitrażowym zgodę na zmniejszenie wolumenu objętego klauzulą take or pay (TOP) czyli wymogiem obowiązkowego zakupu w umowie z rosyjskim Gazpromem.

Wiedeński sąd arbitrażowy uznał, że Czesi mogą zmniejszyć wolumen objęty TOP bez kar finansowych. Gazprom domagał się kary w wysokości 500 mln dolarów.

TOP to narzędzie ograniczania dywersyfikacji zakupów przez klientów Gazpromu. Są oni zmuszani do zakupu określonego wolumenu nawet jeżeli go nie potrzebują, co utrudnia poszukiwania nowych dostawców.

Precedensowa decyzja wiedeńskiego arbitrażu to pozytywny sygnał dla polskiego PGNiG, które wczoraj ogłosiło, że skieruje sprawę negocjacji cenowych z Gazpromem do sądu. W toku postępowania może domagać się także zmian w TOP.

źródło: wjakobik.com

…ostatnim razem zbyt wcześnie i pochopnie Polska zrezygnowała z arbitrażu (o czym więcej tu: Nowa umowa gazowa – sukces czy porażka?). Co prawda wynegocjowaną polubownie obniżkę uznano za sukces, ale była to cena ciągle daleko wyższa od średniej europejskiej, a poza tym w umowie zawarto wiele niekorzystnych dla nas zapisów. Czy tym razem uda się utargować więcej to czas pokaże. (Odys)

podobne: Koniec dyktatu Gazpromu w Europie, czy zastąpi go Rosnieft? (komentarz Szczęśniaka). W Polsce wygaszanie projektu łupkowego. oraz: Bezpieczeństwo energetyczne: Więcej taniego gazu na rynku, rozbudowa infrastruktury LNG i śledztwo antymonopolowe mogą uniezależnić Europę od rosyjskiego gazu.

2. Rosja wzywa UE, by poparła projekt gazociągu Turecki Potok.

15.05. Moskwa (PAP/AP,TASS) – Szef MSZ Rosji Siergiej Ławrow wezwał w piątek Unię Europejską, by poparła pomysł gazociągu Turecki Potok przez Morze Czarne, który miałby dostarczać rosyjski gaz do Europy Południowej i Środkowej.

Zdaniem szefa dyplomacji Rosji gazociąg ten przyniesie Unii „stabilność energetyczną”. Jeśli UE chce bezpieczeństwa energetycznego, to „Bruksela musi przyczynić się do realizacji tej idei” – powiedział Ławrow w Belgradzie.

Dodał, że Rosja odczuwa zainteresowanie tym projektem ze strony Grecji, Macedonii, Serbii, Węgier „i innych krajów regionu”.

Szef MSZ Serbii Ivica Daczić powiedział po rozmowach z rosyjskim ministrem, że Serbia jest zainteresowana projektem gazociągu. „Możemy w obecnym momencie wyrazić gotowość do udziału w tym projekcie, bo potrzebujemy niezawodnego zaopatrzenia w gaz” – powiedział Daczić, cytowany przez rosyjską agencję TASS.

„Irytuje nas ta sytuacja, że jeśli chodzi o Nord Stream, to robić można wszystko, a jednocześnie kiedy mowa o projekcie na południe, to nie można zrobić nic, choć to ten sam gaz z Rosji. Mamy takie same prawa, jak mieszkańcy północnej części Europy” – mówił szef MSZ Serbii.

Turecki Potok (Turkish Stream) ma zastąpić magistralę South Stream, od budowy której rosyjski koncern Gazprom odstąpił po zablokowaniu projektu przez Komisję Europejską. W grudniu 2014 roku Gazprom ogłosił, że zamiast South Streamu do Bułgarii zostanie ułożona przez Morze Czarne do Turcji, a następnie do jej granicy z Grecją magistrala o takiej samej mocy przesyłowej, tj. 63 mld m sześc. rocznie.

Docelowo Turkish Stream ma się składać z czterech nitek o przepustowości po 15,75 mld metrów rocznie. 47 mld m sześc. surowca Gazprom chce dostarczać do projektowanego hubu gazowego na granicy Turcji i Grecji.

Gazprom zapowiedział, że pierwsza nitka magistrali zostanie oddana do użytku w grudniu 2016 roku. Gaz z tej nitki będzie w całości przeznaczony na rynek Turcji. Punkt odbioru surowca dla ewentualnych kontrahentów z krajów UE, tzw. hub, ma powstać na granicy turecko-greckiej koło miejscowości Epsila. (PAP)

awl/ mc/arch.

podobne: Rosja może zrezygnować z Gazociągu Południowego, ale w dalszym ciągu rozdaje karty (wariant przez Grecję i Turcję będzie dla UE droższy). Powrót do Jamal II. Firmy tracą wiarę w gaz łupkowy. oraz: Wojna gazowa? Putin grozi ograniczeniem dostaw gazu do Europy w przypadku rewersu na Ukrainę. Rosja może stracić Gazociąg Południowy.

3. Pietrewicz: Polska nie będzie rozbudowywać mocy energetyki węglowejNowelizacja ustawy o OZE: m.in. przedziały taryf dla prosumentów.

13.05. Gdańsk (PAP) – Nie wycofujemy się z węgla, ale też nie będziemy rozbudowywać mocy w energetyce opartej na węglu – powiedział w Gdańsku wiceminister gospodarki Jerzy Pietrewicz. Jako kluczowe zadanie wymienił potrzebę modernizacji energetyki węglowej w kierunku mniej emisyjnej.

Pietrewicz powiedział w środę w Gdańsku podczas Ogólnopolskiego Szczytu Energetycznego, że w perspektywie długofalowej „przyrost polskiej energii będzie pochodził z innych surowców niż węgiel kamienny”. „Ale to nie oznacza, że będziemy zamykali elektrownie węglowe” – podkreślił. Jak zaznaczył, „zostały poniesione nakłady inwestycyjne, odtwarzamy dużą część bloków i nie ma powodu, żeby były zamykane”.

Wiceminister gospodarki zaznaczył, że energetyka węglowa „to już w jakiejś mierze przeszłość, przynajmniej w ramach tej polityki energetyczno-klimatycznej UE, którą Polska traktuje jako kierunek nieodwracalny”. Zauważa natomiast potrzebę modernizacji energetyki węglowej, która zmieniłaby ten sektor na mniej emisyjny. „Wezwanie do czystych technologii węglowych jest punktem wyjścia do zmian polskiej energetyki” – wyjaśnił.

Jak mówił, „mimo że +Polska węglem stoi+, to niewiele w tym zakresie zmieniliśmy; te nowe wysokosprawne bloki węglowe o sprawności 46 proc. to nie są polskie technologie, tylko japońskie”. Wyraził nadzieję, że „wielkie projekty naukowe i badawcze pozwolą na przejście na wyższy poziom sprawności, efektywności energetycznej”. Jak wyjaśnił, chodzi m.in. o technologie pozwalające na lepsze zagospodarowanie metanu, którego obecnie odzyskuje się kilkanaście procent.

Nie ukrywa, że „nadzieje pokładane są w efektywności energetycznej, a więc mniejszym, lepszym wykorzystaniu surowców w produkcji oraz w wykorzystaniu energii w gospodarce”. Poinformował, że w zakresie technologii pozwalających na większą racjonalność prowadzone są prace nad wdrażaniem inteligentnych sieci energetycznych i liczników oraz wykorzystaniem nowych generacji paliw. Jak mówił, „stan zastany to jest 85-procentowy udział węgla w wytwarzaniu w polskiej energetyce, co przekłada się na 156 terawatogodzin energii”.

Ocenił, że „Unia Europejska +idzie jak walec+ w kierunku zaostrzania norm, w kierunku podnoszenia cen uprawnień do emisji CO2, a to oznacza podnoszenie kosztów dla naszej energetyki opartej na paliwach stałych i będzie wpływało na jej konkurencyjność”. Jak argumentował, „im wyższe ceny energii () tym większy napływ energii z importu, która będzie +podminowywała+ pozycję polskiej energetyki”. Podał, że już obecnie importujemy dwie terawatogodziny energii, co oznacza milion ton węgla kamiennego, które nie zostały przez polską energetykę zużyte.

Uczestniczący w dyskusji doradca zarządu PwC, b. wicepremier Janusz Steinhoff zauważył, że o tym, jaki docelowo będzie miks energetyczny w Polsce „zdecyduje tempo i konsekwencja wdrażania elementów polityki klimatycznej w UE”. „Jeśli koszty emisji CO2 będą na poziomie 40 euro za tonę, to grozi nam podwojenie cen energii, a produkcja energii elektrycznej z paliw stałych nie będzie opłacalna” – tłumaczył. Podał, że Polska emituje teraz średnio na jedną megawatogodzinę ok. jednej tony CO2. Ocenił, że „jedyną drogą redukcji emisji, bez eliminacji węgla, jest modernizacja, podwyższenie sprawności elektrowni”.

Uważa, że „Polska jest w sytuacji wyjątkowo trudnej”. Przestrzegł, że „jeżeli UE będzie z taką konsekwencją jak dotychczas próbowała redukować emisje, to jedynym tego skutkiem – jego zdaniem – będzie alokacja emisji do krajów pozaeuropejskich, z równoczesną alokacją miejsc pracy, części przemysłu i tym samym części PKB”.

W rozpoczętym w środę w Gdańsku dwudniowym III Ogólnopolskim Szczycie Energetycznym uczestniczy kilkaset osób – m.in. przedstawiciele największych firm energetycznych i instytucji finansowych.(PAP)

bls/ mhr/

podobne: Najwyższy Czas!: Klimatyczna katastrofa. Ile Polska straci przez nieudolną politykę PIS i PO? oraz: Reforma systemu handlu emisjami CO2 to gwóźdź do trumny polskiego przemysłu? Polityka klimatyczna UE to brudna gra o pieniądze. Dlatego polski węgiel leży na hałdach. i to: Koalicja przeciwko płacy minimalnej w Niemczech (w co grają polskie Związki Zawodowe?) Koniec solidarności UE względem rosyjskiego embarga (konsekwencje dla polskiej wieprzowiny – ratunkiem Chiny). Polityka klimatyczna UE znowu kosztem Polski. ECB wyręcza FED i odpala własne QE.

15.05. Warszawa (PAP/PAP Legislacja) – Zapisy projektu nowelizacji ustawy o OZE mają m.in. pozwolić na kontrolę energetyki prosumenckiej i wprowadzają przedziały taryf gwarantowanych dla niektórych mikroinstalacji OZE – wynika z projektu Ministerstwa Gospodarki.

Jak powiedział w piątek wiceminister gospodarki Jerzy Pietrewicz, proponowane zmiany są „dobre dla rynku, jego uczestników i dla regulatora, bowiem ograniczają obszar niepewności”.

Jego zdaniem większość proponowanych zmian ma charakter jedynie porządkujący. „Nie wprowadzamy żadnych elementów, które jakościowo zmieniałyby rynek OZE” – zapewniał.

Prace nad nowelizacją przyjętej przez Sejm 20 lutego br. ustawy o OZE resort gospodarki zapowiedział już tydzień po podpisaniu jej przez prezydenta Bronisława Komorowskiego. Ustawa o OZE jest kluczowa z punktu widzenia rozwoju rynku odnawialnych źródeł energii w Polsce. Jej najważniejsze zapisy dotyczą wprowadzenia nowego systemu wsparcia tego rodzaju energetyki. Chodzi przede wszystkim o aukcje OZE i system taryf gwarantowanych dla mikroinstalacji.

Nowelizowane są zapisy dotyczące wysokości taryf gwarantowanych dla prosumentów, czyli jednoczesnych producentów i konsumentów energii pochodzącej z niewielkich źródeł odnawialnych.

Ustawa wprowadziła obowiązek zakupu energii od mikroproducenta po stałej – przez 15 lat – cenie. To rodzaj wsparcia, dzięki któremu w Polsce ma się rozwijać rynek OZE w tym tych najmniejszych, prosumenckich.

Jak napisał resort w uzasadnieniu do nowelizacji, wsparcie dla prosumentów „nie może być nadmierne i prowadzić do zbyt dużych korzyści, gdyż w takim przypadku nie będzie zgodne z przepisami Unii Europejskiej”.

„Jeśli Komisja Europejska stwierdzi, że pomoc była udzielona nielegalnie, może nakazać zwrot otrzymanego wsparcia, co miałoby bardzo negatywne skutki dla wszystkich beneficjentów” – zauważyło MG.

Jedną z zasadniczych zmian zaproponowanych w projekcie nowelizacji jest wprowadzenie przedziału taryf gwarantowanych dla niektórych technologii OZE, szczególnie dla fotowoltaiki. Np. właściciel instalacji 3 kW (dla domu jednorodzinnego) może otrzymać taryfę gwarantowaną w wysokości od 64 gr/kWh do 75 gr/kWh.

W przypadku instalacji większej – od 3 do 10 kWh – stawka gwarantowana wynosi od 0,49 do 0,65 zł za 1 kWh.

Jeśli właściciel mikroinstalacji chciałby wsparcia wyższego niż minimalne – bo przy niższej taryfie nie zwróci mu się inwestycja w panel słoneczny – musi to uzasadnić, wyliczając na podstawie specjalnego algorytmu i pod groźbą kary podpisać oświadczenie, że taka stawka jest konieczna.

Czy jest to zgodne z prawdą, sprawdzą pracownicy Urzędu Regulacji Energetyki. Resort chce, by mieli oni prawo do kontroli dokumentacji, ale także budynków i pomieszczeń należących do prosumentów. Jak mówił w piątek dyrektor departamentu energii odnawialnej w MG Janusz Pilitowski, kontrole URE będą przeprowadzane „jedynie w uzasadnionych przypadkach” i będą miały charakter „wybiórczy”. Jak dodał, w proponowanych rozwiązaniach chodzi o to, by publiczne pieniądze na wsparcie dla mikroproducentów energii były wydawane zgodnie z zasadami pomocy publicznej.

Nowe uregulowania wynikające z projektu nowelizacji mają też pomóc w rejestracji i inwentaryzacji mikroinstalacji na rynku. Urząd Regulacji Energetyki zostanie zobowiązany do podawania liczby tych urządzeń, by wiedzieć, kiedy granice przyłączenia (300 MW instalacji do 3 kW i 500 MW instalacji do 10 kW) zostały osiągnięte. Kolejny zapis wskazuje, ile maksymalnie energii elektrycznej sprzedawca zobowiązany (operator sieci dystrybucyjnych) odkupi od mikroinstalacji w ciągu roku.

W projekcie nowelizacji zmieniła się również stawka netto opłaty OZE, którą ponoszą odbiorcy energii elektrycznej. W 2016 r. opłata ta miała wynieść 2,51 zł za 1 MWh, resort proponuje, by było to 4,01 zł za 1 MWh.

OZE to jeden z priorytetów polityki energetyczno-klimatycznej Unii Europejskiej. Jej głównym celem jest m.in. 20-proc. udział źródeł odnawialnych w finalnym zużyciu energii. Dla Polski ten cel jest nieco niższy – średnio 15,5 proc. Obecnie w naszym kraju ze źródeł odnawialnych pochodzi 14 proc. energii. Jednak źródła OZE – choć systematycznie tanieją – cały czas są droższe od konwencjonalnych, i aby się rozwijały, trzeba je wspierać, czyli dotować.

Ustawa m.in. kompleksowo reguluje te kwestie. Jedną z najbardziej kontrowersyjnych jest wsparcie dla tzw. prosumentów – jednoczesnych konsumentów i producentów energii w małych instalacjach, np. z paneli fotowoltaicznych czy wiatraków.(PAP)

drag/ gł/ mhr/

podobne: OZE i mikroźródła. Mamy szansę na najnowocześniejszą energetykę rozproszoną. i to: Transformacja polskiej energetyki da bezpieczeństwo bez wzrostu cen. „Puls Biznesu”: Rząd chce rozdać węgiel bogatym. oraz: Nie będziemy mogli wytwarzać energii w domach czyli… nie dla psa kiełbasa a także: Ogniwa słoneczne nowej generacji bliżej dzięki badaniom Polki.

źródło: stooq.pl

fot. Shutterstock

fot. Shutterstock

Reforma systemu handlu emisjami CO2 to gwóźdź do trumny polskiego przemysłu? Polityka klimatyczna UE to brudna gra o pieniądze. Dlatego polski węgiel leży na hałdach.


1. Polski obóz w UE na rzecz ograniczania negatywnego wpływu polityki klimatycznej na przemysł kruszy się. Opuścili go właśnie nasi partnerzy zza południowej granicy.

W przyszłym tygodniu możliwe jest porozumienie w sprawie reformy systemu handlu emisjami CO2 w Unii Europejskiej – zapowiada Reuters.

Negocjacje z udziałem Komisji Europejskiej, Parlamentu Europejskiego i państw członkowskich zmierzają do uruchomienia rezerwy stabilizującej (Market Stability Reserve) czyli narzędzia usuwania „nadwyżki” uprawnień do emisji w celu wywindowania ich ceny rynkowej i zwiększania presji na przemysł oraz energetykę na rzecz ograniczania emisji.(…)

Z wyliczeń prof. Władysława Mielczarskiego z Politechniki Łódzkiej wynika, że nowy pakiet klimatyczny będzie wymagał od Polski rezygnacji „zarówno z węgla brunatnego, jak i kamiennego i przestawienie elektrowni na gaz jako paliwo. Uzależni to energetykę od dostawców zewnętrznych, a cena energii elektrycznej wzrośnie o około 50 procent”. Taki wzrost cen energii będzie się wiązał z poważnym spadkiem konkurencyjności polskiego przemysłu, który również zostanie dotknięty przez ograniczenia pakietu klimatycznego.

źródło: konserwatywnie.wordpress.com

…mała uwaga. Rzecz jasna Czesi są tylko narzędziem w tej polityce. Winny jest ten kto w ogóle wymyślił i forsuje tego typu rzeczy jak handel CO2 i ograniczanie korzystania z zasobów węgla (w dobie walki z dominacją na rynku europejskim rosyjskiego gazu) które dodatkowo ograniczają konkurencyjność poszczególnych gospodarek UE… Rzecz jasna mam na myśli Niemcy bo to one za tym stoją (Rosja zresztą też się ucieszy)… (Odys)

2. Polityka klimatyczna UE to brudna gra o pieniądze.

„UE nie zależy na ratowaniu środowiska, ale podbiciu cen na pozwolenia do emisji. Cele, które nam postawiono są nierealne i jeżeli chcielibyśmy je osiągnąć, musielibyśmy zwinąć przemysł – mówił dr Krzysztof Łokaj podczas konferencji w Sejmie poświęconej sprawom zmian klimatycznych i polityki unijnej w tym zakresie.

– Najwyższy czas powrócić do renegocjacji pakietu klimatyczno-energetycznego. Mamy ogromne szanse – wtórował mu prof. Jan Szyszko, zauważając, iż Polska już w 2005 roku osiągnęła poziom obniżenia CO2 w atmosferze o 20 proc. i to powinno zostać uznane przez Komisję Europejską. 

– Polska wypada słabo w UE jeżeli chodzi o konsumpcję energii – zauważył prof. Mariusz Orion-Jędrysek, dodając, iż obecnie mamy najniższe stężenie CO2 na przestrzeni kilkudziesięciu milionów lat. – Jeżeli ktoś twierdzi, że wie, jaka jest emisja gazów do atmosfery, to twierdzi, że wie. Nie jesteśmy w stanie tego policzyć – podkreślał, usiłując wskazać najlepsze kierunki rozwoju sektora energetycznego.

I tak, jego zdaniem, inwestowanie w energię wiatrową i solarną nie ma sensu, ponieważ Włochy, Francja i Niemcy są lepiej pod tym względem wyposażone i nie wytrzymamy konkurencji. W ocenie Oriona-Jędryska powinniśmy inwestować w energetykę geotermalną oraz zwiększyć udział rodzimego węgla w energetyce. – Wszystkie kraje UE poza Polską zwiększyły wydobycie i one nie odczuły tak kryzysu, jak Polska. Niemcy bazują na węglu brunatnym i nikt ich nie nazywa „brudasami Europy”, a przecież jest to paliwo emitujące najwięcej zanieczyszczeń – zwrócił uwagę Jędrysek.

Czy to uratuje polską gospodarkę? W ocenie Henryka Kalisia, prezesa Forum Dwutlenku Węgla – niestety nie. – Przemysł energochłonny, i nie tylko on, jest zagrożony ze względu na politykę UE energetyczną i fiskalną. Rosnące koszty energii w Europie (3 proc. rocznie) sprawią, że produkować będą inne kontynenty, a ludzie tracący pracę nie będą w stanie zapłacić rachunków za energię – przewiduje Kaliś, który głównych przyczyn tego stanu rzeczy, obok obowiązującego systemu uprawnień do emisji, upatruje również w strukturze opłat za energię, 30 proc. której stanowią para podatki. – Po roku 2020 w zależności od tego, jak będą się kształtować ceny uprawnień do emisji, będzie prawdopodobnie systematycznie rósł – stwierdził Kaliś.

Uczestnicy konferencji zaznaczyli, że mimo stosowania najnowocześniejszych technologii niskoemisyjnych oraz niewątpliwych osiągnięć w zakresie redukcji emisji CO2, Polska znajduje się w najtrudniejszej sytuacji spośród wszystkich krajów UE i to w nią uderza cała polityka klimatyczna wspólnoty. Tymczasem rząd nie robi nic, aby ten stan rzeczy zmienić i zadbać o to, aby produkcja nie została przeniesiona do bardziej przyjaznych dla niej krajów, np. do Chin.”

źródło: prawy.pl

3. Szczęśniak: A węgiel leży na hałdach

„…Przeliczając tę zużywaną energię na pracę człowieka, widzimy, że bez niej nie ma ani cywilizacji, ani dostatniego życia, ani gospodarki. Nie ma nic z tych osiągnięć rozwoju. Po prostu, żeby przetworzyć cokolwiek co nazywamy surowcem w produkt ostateczny, jest potrzeba energia. Własnymi siłami człowiek nie dałby rady. To jest dzisiaj warunek konieczny takiego świata, jaki znamy. Dla niektórych krajów jest to szczęście, dla niektórych nieszczęście.

Polska jest bogatym krajem energetycznie, zwłaszcza w paliwa stałe, czyli węgiel kamienny i węgiel brunatny. I można powiedzieć, że to, iż jesteśmy tym obdarowani, jest dla Polski dużym szczęściem. Jeśli popatrzymy na nasz kontynent, to my jesteśmy takim węglowym Kuwejtem Europy, bo mamy aż 85 proc. węgla kamiennego całej Unii Europejskiej. Niestety z drugiej strony, przy dzisiejszej polityce unijnej jest to nieszczęście. Składają się na to dwa czynniki, które wpychają nas w kłopoty i uniemożliwiają wydobycie: polityka europejska i nieudolność zarządzania.

Efektem tej polityki jest to, że co jakiś czas oglądamy protesty górników, bo nie ma popytu na węgiel, ludzie tracą pracę, pomimo że te surowce są. A zatem, wygląda to tak: my mamy potencjał, który moglibyśmy wykorzystywać, ale Unia ma politykę antysurowcową.

(…) Są już komisjach europejskich, wśród urzędników wprost pomysły, że węgiel ma być całkowicie wyeliminowany, żeby wprost zakazać jego używania. Uzasadniają to tym, że według nich węgiel dramatycznie szkodzi globalnemu klimatowi. Niestety polscy politycy nie potrafili znaleźć na to odpowiedzi.

(…) mamy potencjał, mamy – a raczej mieliśmy – potężny przemysł górniczy, który potrafił produkować 200 milionów ton węgla rocznie. Dzisiaj natomiast wydobywa się tego węgla już mniej niż 70 milionów ton, a dla unijnych polityków i tak ciągle jest to za dużo.

Tym podstawowym czynnikiem, który jest powodem kryzysu jaki u nas mamy, jest po prostu dostosowanie się do unijnej polityki, czyli zmniejszenie popytu na węgiel. W związku z tym węgiel leży na hałdach. To co było dla nas tym dobrodziejstwem geologicznym, energetycznym – teraz przekształca się w przekleństwo. Co gorsza, Polska dostosowując się do Unii Europejskiej przechodzi na energię odnawialną, która jest droższa i technicznie niestabilna.

Węgiel jest tylko surowcem. Pytanie, czy potrafi się go wykorzystać i budować na nim dobrobyt i rozwój, czy nie. Jak widać, my będąc w Unii nie potrafimy tego robić. Dlatego nasz potencjał i dobrodziejstwo przerodziło się w nieszczęście.

– – Czy rzeczywiście jest tak jak mówi UE, że węgiel jest taki szkodliwy dla środowiska?

Teorie na temat globalnego ocieplenia, i w ogóle wpływu człowieka na klimat, są naprawdę na wstępnym etapie rozwoju. Przecież jest to nauka, która ma dopiero 40 lat. Jak na naukę to jest bardzo mało. Ta rodząca się nauka opiera się głównie na modelach komputerowych. Nauka która daje tak wcześnie, tak dalekosiężne i tak kategoryczne prognozy – nie jest wiarygodna. Szczególnie wszystkie prognozy, które powstały – szczególnie w latach 90. – całkowicie się zdyskredytowały. Przewidywano szybki wzrost temperatur idący za wzrostem zawartości CO2 w atmosferze, tymczasem dwutlenek węgla jest coraz więcej, a temperatura od 17 lat nie rośnie.

A więc mamy młodą naukę, która przedstawia bardzo dalekosiężne prognozy, oparte głównie na modelach komputerowych, które nie potrafią ogarnąć wielu czynników działających w atmosferze naszej planety. I choć praktycznie nie trafili oni ze wszystkimi prognozami, to polityka już jest i działa. Wytworzyła swoje lobby, grupy interesów, które pchają ją do przodu. Wiele krajów dostosowało się do tej polityki, przestawiając na te tory swoje gospodarki. Naukowe podstawy nie są już potrzebne. Machina polityczna działa już sama z siebie. Przemówienia polityków amerykańskich i europejskich, rozpoczynają się od wyznania głębokiej wiary w zjawisko globalnego ocieplenia i zagrożenia dla całej ludzkości z powodu wzrostu temperatur. Rzecz przeszła w sferę politycznych deklaracji wiary, racjonalność nie jest potrzebna. Nie ważne są w tej chwili naukowe fundamenty – bo one trzeszczą w szwach, nie sprawdziły się. Globalna polityka, grupy gospodarczych interesów są tak mocne, że w zasadzie – jak się okazuje – nauka nie jest do tego potrzebna.

My jesteśmy ofiarą tej polityki i nie potrafimy się w niej odnaleźć. Nie jesteśmy krajem, którzy narzuca reguły gry, raczej musimy się dostosować.

– – A co z naszym interesem narodowym?

Niestety w Polsce pojęcie interesu narodowego, którego fundamentem jest interes gospodarczy – a więc nasz codzienny chleb – praktycznie nie istnieje, albo jest niewłaściwie rozumiany.

– – Jakiś przykład?

Prezydent Komorowski – mówi o interesie narodowym, a jednocześnie nie zgadza się na budowanie rurociągów przez Polskę z Rosji, argumentując to w ten sposób, że jeżeli mielibyśmy cokolwiek budować, to tylko za pozwoleniem i z uzgodnieniem z Ukrainą. W takim razie rodzi się pytanie – jak on rozumie nasz interes narodowy? Przecież w naszym interesie jest, żeby jak najwięcej gazu przechodziło przez Polskę – to zwiększa bezpieczeństwo, daje dochody, daje argumenty w grze politycznej. Tymczasem prezydent mówi, że tylko wtedy, kiedy Ukraińcy się zgodzą. A wiadomo, że się nie zgodzą. Więc poświęca nasze korzyści na rzecz sąsiada.(…)

całość tu: szczesniak.pl

podobne: Koalicja przeciwko płacy minimalnej w Niemczech (w co grają polskie Związki Zawodowe?) Koniec solidarności UE względem rosyjskiego embarga (konsekwencje dla polskiej wieprzowiny – ratunkiem Chiny). Polityka klimatyczna UE znowu kosztem Polski. ECB wyręcza FED i odpala własne QE. oraz: Pakiet klimatyczny – sukces Ewy Kopacz? Być może, ale to Polacy słono za jej sukces zapłacą. Cameron nie ma wątpliwości: UE chce ukraść pieniądze ludzi, których reprezentuje. Czy w GB przeleje się czara goryczy? i to: Ekoterror kontratakuje: Wzrost stężenia CO2 w atmosferze (nie wiadomo czy przez człowieka). Po „przerwie” wraca strach przed zmianą klimatu, tyle że to równie dobrze może być ochłodzenie. Dziura ozonowa przestała się powiększać. a także: KE proponuje redukcję CO2 o 40% do 2030 r. i zwiększenie udziału OZE do min. 27%. Ekspert: brońmy się przed projektami klimatycznymi Brukseli. polecam również: Najwyższy Czas!: Klimatyczna katastrofa. Ile Polska straci przez nieudolną politykę PIS i PO?

Gary Varvel - globalne ocieplenie

Gary Varvel – globalne ocieplenie

Unia energetyczna: polskie postulaty okrojone do minimum, dekarbonizacja to gwóźdź do trumny polskiego górnictwa (dla kogo pracuje D. Tusk?). Dyktat Niemiec i Francji w sprawie Grecji i sankcji. Gazprom sam sobie szkodzi. Polskie złoża „gazu zamkniętego”. PGNiG ukończyło rozbudowę Podziemnego Magazynu Gazu.


1. Szczyt UE – zgoda na unię energetycznąUE – będzie unia energetycznaPolskie postulaty okrojone do minimumDekarbonizacja niszcząca dla Polski i Śląska.

19.03.2015 (IAR) – Unijni przywódcy poparli utworzenie unii energetycznej, co zaproponowała Komisja Europejska. Plan ma zagwarantować Europie bezpieczeństwo energetyczne.

Zielone światło oznacza, że Bruksela może rozpocząć prace nad konkretnymi przepisami. Najbardziej sporną kwestią była większa przejrzystość umów na dostawy gazu, zarówno tych międzyrządowych, jak i komercyjnych. Komisja chce mieć prawo do ich sprawdzania pod kątem zgodności z unijnym prawem jeszcze przed podpisaniem. To ma pozwolić na wykrycie ewentualnych pułapek, czy niedozwolonych klauzul i wzmocnić pozycję przetargową Unii w negocjacjach z Rosją.

Europejscy przywódcy poparli większą przejrzystość, choć złagodzili nieco zapisy we wnioskach ze szczytu. Mimo to szef Rady Europejskiej Donald Tusk jest zadowolony z decyzji. „Dostawcy surowców energetycznych nie będą mogli nadużywać pozycji na rynku, łamać unijnego prawa i ograniczać bezpieczeństwa energetycznego” – powiedział Donald Tusk.

Informacyjna Agencja Radiowa/IAR/B.Płomecka/Bruksela/mg

20.03.2015 (IAR) – Jest zielone światło dla stworzenia unii energetycznej. Na pomysł zgodzili się szefowie krajów Unii Europejskiej podczas pierwszego dnia szczytu w Brukseli. Chodzi o gwarancję bezpieczeństwa energetycznego w Europie i większą niezależność, gdy chodzi o surowce takie jak gaz.

Unijni liderzy zgodzili się, by Komisja Europejska rozpoczęła prace nad konkretnymi rozwiązaniami. Wiadomo, że Komisja będzie teraz miała prawo wglądu w umowy zawierane zarówno przez poszczególne państwa jak i firmy prywatne. Jeśli znajdzie niedozwolone klauzule lub zapisy zagrażające bezpieczeństwu energetycznemu Wspólnoty, będzie mogła daną inwestycję zablokować.

„Kontrakty gazowe powinny mieć charakter biznesowy, a nie być bronią polityczną” – argumentował w Brukseli przewodniczący Rady Europejskiej Donald Tusk. „Unia energetyczna ma dla nas ogromne znaczenie. Trzeba zerwać z totalną zależnością energetyczną” – dodawał szef Komisji Europejskiej Jean-Claude Juncker.

Nie wiadomo na razie, kiedy Komisja Europejska przygotuje konkretne rozwiązania prawne.

Rozwiązanie przyjęte przez unijnych przywódców jest uboższe od pierwotnej wersji, proponowanej przez ówczesnego polskiego premiera Donalda Tuska. W dokumencie nie ma już bowiem mowy o proponowanych wcześniej wspólnych zakupach gazu.

Informacyjna Agencja Radiowa/IAR/Wojciech Cegielski, Bruksela/kry

podobne: Konflikt gazowy na Ukrainie reaktywacja. KE o dostawach gazu przez Rosję, Unia Energetyczna ma złamać energetyczną potęgę Moskwy. Prywatna spółka znalazła gaz w Polsce oraz: UE: Porozumienie ws. budżetu na 2015 rok. Juncker za unią energetyczną. Transatlantycki wymiar unijnej energetyki. Hiszpania: dziurawe autostrady.

Im mocniej zagłębimy się w konkluzje czwartkowego (19 marca) szczytu UE tym bardziej wizja Unii Energetycznej zaprezentowanej przez Donalda Tuska rozjeżdża się z rzeczywistością, na którą składa się słynny wspólnotowy kompromis, który osiągnięto wczoraj w Brukseli.

Przygotowując się do napisania komentarza na temat tego co pozostanie z polskiej idei Unii Energetycznej po czwartkowym szczycie UE nie miałem złudzeń, że będzie to tylko szyld. Świadczył o tym już spis propozycji przygotowanych przez Komisję Europejską, na które polski rząd zareagował wypuszczeniem infografiki sugerującej, że zgodziła się ona na pierwotny postulat Donalda Tuska tj. wspólne zakupy gazu. Na pierwszy rzut oka faktycznie tak było, z jedną niewielką różnicą – brukselscy urzędnicy rekomendowali by szczytna inicjatywa funkcjonowała na zasadzie dobrowolności zaangażowanych w nią krajów. W takiej konfiguracji trudno sobie wyobrazić, by preferowani klienci Gazpromu postanowili wspomóc w procesie negocjacyjnym swoich unijnych partnerów, których z Rosjanami łączą nienajlepsze relacje.

Z podobnym rozwiązaniem mamy do czynienia w kontekście postulatu kontrolowania przez Komisję Europejską umów gazowych jakie kraje członkowskie zawierają ze stroną rosyjską. W konkluzjach szczytu zaakcentowano, że kontrakty powinny być bardziej przejrzyste, zgodne z unijnych prawem, ale należy zagwarantować ich poufność (powołano się na tajemnicę handlową). Jak więc widać kontrola brukselskich urzędników będzie miała bardzo relatywny charakter

Im bardziej zagłębiamy się w konkluzje szczytu UE tym bardziej wizja Unii Energetycznej Tuska rozjeżdża się z rzeczywistością, na którą składa się słynny wspólnotowy kompromis. Zabrakło w nim miejsca na mechanizm pomocowy dla państw zagrożonych wrogimi działaniami ze strony Gazpromu. Zamiast proponowanej przez byłego polskiego premiera rehabilitacji węgla mamy natomiast postulat dekarbonizacji. Stanowi on de facto komplementarny element „sukcesu” Ewy Kopacz, która na szczycie klimatycznym UE zgodziła się na 40% redukcję emisji CO2 do 2030 r. (względem 1990 r.) co bez względu na wywalczone ulgi oznacza w przyszłości rezygnację przez Polskę z energetyki opartej na węglu. Rada Europejska odwołała się zresztą wprost do tego wydarzenia, w dokumencie prezentującym wynegocjowane podczas szczytu UE ramy Unii Energetycznej stwierdza się, że będzie ona budowana w oparciu o przyszłościową politykę klimatyczną. Unia ma zamiar stawiać na odnawialne źródła energii i niskoemisyjność (obie kwestie są dla Warszawy drażliwe).

„Ramy” to swoją drogą słowo, które robi od wczoraj istną furorę. Część komentatorów podkreśla bowiem, że o istocie projektu zainicjowanego przez Donalda Tuska zdecydują kolejne negocjacje i proces legislacyjny. Skoro jednak fundamenty są dla Polski niekorzystne to czy ostateczne rozwiązania prawne rodzące się w oparciu o nie będą zgodne z interesem naszego kraju? Aktualne sukcesy negocjacyjne rządu tj. zachowanie nazwy „Unia Energetyczna” dla projektu, który z zamysłu węglowo-łupkowego wyewoluował w stronę dekarbonizacyjno-klimatycznego nie napawają optymizmem. Nie zmieniają tego faktu pozytywne postulaty takie jak: ścisłe przestrzeganie unijnego prawodawstwa (trzeci pakiet energetyczny) czy kwestia dywersyfikacja źródeł energii.

źródło: defence24.pl

…co tu dodawać. Ciśnie się na usta taka oto smutna konstatacja, że oto „nowy” Donald Tusk – jako prezydent UE spuścił w kiblu projekt Donalda Tuska byłego premiera RP, sprzedając przy tym polski interes narodowy jakim jest górnictwo węgla kamiennego brukselskiemu szemranemu interesowi zwanemu paradoksalnie „unią energetyczną” który na podstawie powyższego komentarza można nazwać wprost – bezpieczeństwem energetycznym Rosji w UE za pośrednictwem (rzecz jasna) Niemiec 😉 które NIGDY nie pozbędą się swojej wiodącej roli (i wymiernych korzyści) w pośredniczeniu handlem rosyjskim gazem – o czym więcej tu: Rosja straci na podwyżce cen gazu dla Ukrainy ale zwiększa eksport do Niemiec i Wielkiej Brytanii.  i tu: uzależnienie Polski od rosyjskiego gazu (z Niemiec)… (Odys)

Tajemnica umów gazowych to punkt sporny w negocjacjach w ramach Unii Europejskiej odnośnie uniezależnienia od dostaw z Rosji – donosi Reuters. W centrum sporu, na obu jego biegunach są Polska i Niemcy.

Polacy chcą większej przejrzystości kontraktów gazowych, bo tracą na politycznej cenie oferowanej im przez Gazprom. Niemcy, jako największy klient rosyjskiej firmy w Europie, otrzymują dużo bardziej atrakcyjną ofertę i nie chcą wprowadzać regulacji, które zaszkodziłyby tym relacjom.

Źródło Reutersa przyznaje, że choć początkowo była mowa o transparencji umów międzyrządowych, to Polacy forsują także nowe rozwiązania dla umów między firmami, które zdaniem Niemców są objęte tajemnicą handlową i Komisja Europejska nie powinna w nie ingerować…” (całość tu: konserwatywnie.wordpress.com)

O zapomnianym już sukcesie Kopaczowej tu: Pakiet klimatyczny – sukces Ewy Kopacz? Być może, ale to Polacy słono za jej sukces zapłacą. Cameron nie ma wątpliwości: UE chce ukraść pieniądze ludzi, których reprezentuje. Czy w GB przeleje się czara goryczy?

podobne: Energetyczne szachy: Rosja chce monopolu a UE konkurencyjności oraz: Ściema zwana „rewers gazu” czyli… Wszystkie rurki prowadzą do Rosji. a także: Spór gazowy groźny dla Europy, czy dojdzie do „gazowej Jałty”? KE i Ukraina za tymczasową ceną gazu z Rosji, która za trzy lata może spaść o 28 %. Gaz-System: o zapasach gazu i interkonektorze z Litwą. PGNiG planuje wykonać 40 otworów do końca roku. i to: (NIE)Bezpieczeństwo energetyczne. W planach mniejsza zależność od dostaw surowca z Rosji. Steinmeier przeciwko wspólnym zakupom gazu. i jeszcze: Gazprom chce zwiększyć udziały w europejskim rynku.

„…Chciałbym zapytać, jak to się stało, że pani premier, pan były premier (…) i że pan prezydent na takie a nie inne rozwiązania się zgodzili. Na rozwiązania, które na przyszłość są niszczące dla polskiego Śląska, są sprzeczne z polskim interesem narodowym, bo nasza gospodarka jest oparta na węglu – zaakcentował Duda.

Jak dzisiaj w takim razie premier Kopacz chce uzyskać jakąkolwiek pomoc publiczną na restrukturyzację polskiego przemysłu wydobywczego, skoro sama się zgodziła wczoraj na przyjęcie w konkluzjach Rady stwierdzenia, które jednoznacznie wskazuje na konieczność nie restrukturyzacji, a likwidacji polskiego przemysłu wydobycia węgla kamiennego? – pytał kandydat PiS.

Duda zaznaczył, że w tym kontekście o stanowisku polskiego rządu w tej sprawie powinny były wiedzieć śląskie samorządy. Wskazał, że zabierając głos w dyskusji nt. unii energetycznej na poprzednim posiedzeniu Parlamentu Europejskiego, m.in. akcentował konieczność zachowania zasady niezależności technologicznej państw UE, zapewnienia państwom prawa rozwoju, a także zabezpieczenia ich interesów opartych o rodzime zasoby.

Poseł PiS Krzysztof Szczerski ocenił w piątek na konferencji prasowej, że premier Ewa Kopacz i Donald Tusk na szczycie unijnym „podpisali wyrok śmierci na polskie górnictwo”.

Dekarbonizacja oznacza dużo więcej, niż pakiet klimatyczny, dużo więcej niż redukcja CO2, bo oznacza eliminację węgla z gospodarki i energetyki europejskiej, oznacza, że Polska będzie musiała przestawić swoją energetykę opartą obecnie na węglu na odnawialne źródła energii, lub na inny rodzaj energii. To jest zamach na polski Śląsk – podkreślił poseł PiS.

Jak zauważył, do tej pory Polska dwukrotnie nie wyrażała zgody, aby w konkluzjach Rady Europejskiej znalazło się słowo „dekarbonizacja”. – To szokująca zmiana stanowiska (rządu), do tej pory słowo dekarbonizacja było przez Polskę eliminowane ze słownictwa europejskiego – ocenił Szczerski.

Jego zdaniem, polskie górnictwo, energetyka i polski Śląsk „tracą na obecności Tuska w Brukseli, podporządkowaniu Tuska interesom silniejszych państw europejskich”…”

źródło: fakty.interia.pl

podobne: Najwyższy Czas!: Klimatyczna katastrofa. Ile Polska straci przez nieudolną politykę PIS i PO? oraz: KE proponuje redukcję CO2 o 40% do 2030 r. i zwiększenie udziału OZE do min. 27%. Ekspert: brońmy się przed projektami klimatycznymi Brukseli. i to: Nowe propozycje w sprawie CO2 niekorzystne dla Polski.

…i tu krótkie pytanie. Czy Pan Donald Tusk pracuje tylko nad likwidacją polskiego węgla, czy też może ryje jak kret pod Śląskiem by ludzie go zamieszkujący zbuntowali się przeciwko Polsce i zapragnęli protektoratu Niemiec? Tu polecam komentarz Pana Michalkiewicza z którym warto się zapoznać – To Niemcy mogą prowokować niepokoje na Śląsku! (Odys)

„…Dziś siedzimy w kieszeni Niemców, które są gwarantem naszego istnienia. A Polska od czasów prezydenta Kaczyńskiego pełni rolę dywersanta USA. Niemcy mogą zrezygnować z dominacji w tej części Europy, ale za coś. Moim zdaniem za zgodę USA na rewizję granic i korektę tzw. ziem utraconych. Na reszcie obszaru zostanie nam Judeopolonia – klarował Michalkiewicz. Nie pozostawiał złudzeń – w Judeopolonii główną rolę grać będą Żydzi. – To po załatwieniu roszczeń majątkowych szacowanych na 65 mld dolarów. Środowiska z takimi pieniędzmi zdobędą dominującą pozycję ekonomiczną, społeczną i polityczną. Nasz bunt będzie darem niebios dla Niemców, bo zaczną mówić o wybuchu antysemityzmu. Jak wybuchnie bunt na Śląsku, to ktoś powie, czy aby słusznie przyznaliśmy Śląsk Polsce, że to było błędem – tłumaczył Michalkiewicz…” Cały tekst: gazeta.pl

2. UE – zamieszanie wokół narady w sprawie Grecji – protest małych krajówDuet Niemcy i Francja znowu mocny.

19.03.2015 (IAR) – Zamieszanie wokół narady w sprawie Grecji. Protest małych krajów przeciwko faworyzowaniu dużych. W takiej atmosferze rozpoczął się unijny szczyt w Brukseli.

Belgia, Holandia i Luksemburg skrytykowały pomysł szefa Rady Europejskiej Donalda Tuska, by organizować naradę w wąskim gronie na temat pomocy finansowej dla Grecji. Zaplanowana została ona dziś wieczorem, na marginesie szczytu. Miał w niej wziął udział premier Grecji, a także przewodniczący Rady, szef Europejskiego Banku Centralnego, szef eurogrupy, oraz przywódcy Francji i Niemiec. Współpracownicy Donalda Tuska tłumaczyli, że nie chciał on organizować osobnego szczytu eurogrupy, bo przerodziłby się on w krytykę Grecji. Zdecydował więc, że wątpliwości co do ewentualnej, wcześniej wypłaty części pożyczki zostaną omówione w węższym gronie.

A tymczasem spotkanie największych rozzłościło małe kraje. „Jestem rozgniewany. To jest błąd w metodzie. Belgia nie dała mandatu ani Francji, ani Niemcom, żeby negocjowały w ich imieniu” – powiedział premier Belgii Charles Michel. Do jego protestu przyłączyły się Holandia, oraz Luksemburg i jeszcze przed rozpoczęciem szczytu zażądały spotkania z przewodniczącym Rady Europejskiej. Jeden z unijnych urzędników poinformował, że Donald Tusk miał obiecać, że na nocnej naradzie w sprawie Grecji nie zapadną żadne decyzje. Dość nieoczekiwanie szef Rady, otwierając unijny szczyt, poruszył ten temat. Zadeklarował, że jeśli będzie wola, to zorganizuje osobny szczyt eurogrupy poświęcony pomocy finansowej dla Grecji. Okazało się jednak, że nie było chętnych.

Informacyjna Agencja Radiowa/IAR/B.Płomecka/Bruksela/mg

20.03.2015 (IAR) – Duet Niemcy i Francja znowu nadał ton pracom w Unii. Tym razem przywódcy obu krajów zostali poproszeni o pomoc, choć nie wszystkim się to spodobało. Najpierw Angela Merkel i Francois Hollande przygotowali na szczyt kompromisowe rozwiązanie w sprawie przyszłości unijnych sankcji wobec Rosji. Później jako jedyni spośród liderów 28 krajów uczestniczyli w spotkaniu dotyczącym pomocy finansowej dla Grecji.

Niemcy i Francja od dawna dyktują swoje stanowisko w Unii Europejskiej co wzbudzało opory zwłaszcza mniejszych krajów. Ale na tym szczycie Paryż i Berlin oficjalnie pospieszyli z pomocą, bo poprosił ich o to szef Rady Europejskiej Donald Tusk.

Angela Merkel i Francois Hollande przygotowali kompromisowe rozwiązanie w sprawie sankcji gospodarczych wobec Rosji, a ich propozycja została zaakceptowana. Ale zawrzało, kiedy okazało się, że szef Rady Europejskiej zaprosił duet Merkel-Hollande na spotkanie w wąskim gronie poświęcone pomocy dla Grecji, w którym uczestniczył też premier tego kraju i przedstawiciele unijnych instytucji. Małe kraje zaprotestowały.

„Jestem rozgniewany. Francja i Niemcy nie dostały mandatu, by negocjować w imieniu Belgii”- skomentował premier Belgii Charles Michel. Kraje Beneluksu zażądały wyjaśnień, a szef Rady Europejskiej musiał tłumaczyć. „To spotkanie odbyło się na prośbę premiera Tsiprasa” – mówił Donald Tusk. Zapewniał też, że żadne decyzje nie zostaną podjęte w wąskim gronie, najpierw zostaną skonsultowane ze strefą euro.

IAR/B.Płomecka/Bruksela/kry

podobne: Eurokołchoz: Islandia nie chce do UE. Wyjście Grecji ze strefy euro byłoby katastrofą (dla UE). Francja i zaostrzenie przepisów z Schengen (terroryzm tylko pretekstem?) oraz: Jałta Ukrainy w Mińsku: Walki o Debalcewo i Mariupol gwarantowane do 15 lutego przez „plan pokojowy” (pisany na raty). USA „zadowolone” z ustaleń dziękują Niemcom i Francji, oraz gotowe do ograniczenia sankcji na Rosję. i to: Tomasz Gabiś: Europejska unia walutowa jako system socjalistycznej redystrybucji kosztem Niemców…(?)

…kolejny przykład na to o czym pisałem wcześniej… Pan Tusk to prezydent do specjalnych poruczeń na specjalne zamówienie 😉 (Tusk będzie zabiegał o (niemiecki?) kompromis ws. Ukrainy. Niemcy i Rosja zadowolone z wyboru. „Le Monde” o niemieckich sympatiach Tuska. Krajowe konsekwencje „ucieczki do raju”. oraz: Koziej o roli Polski w kryzysie ukraińskim. Dlaczego umiarkowane wobec Moskwy Niemcy popierają na stanowisko „prezydenta UE” polityka z Polski (nastawionej do Rosji negatywnie). PIS popiera Tuska.)

fragment wystąpienia Ryszarda Legutko (Parlament Europejski, Strasburg z 7 października 2015 r)

„…Prezydencie Hollande, Kanclerz Merkel, chciałbym zakończyć następującą supliką, że tak powiem. Wzywam was do większej wrażliwości na rzeczywistość . Im wyżej wznosi się europejska pycha, tym więcej ludzi jest pozostawionych w tyle, nie słuchanych, wypchniętych poza terytorium poważania. To trwa już wystarczająco długo i nie może trwać wiecznie. Polityka europejska potrzebuje mniej samo-uwielbienia, czego obfitą próbkę mieliście dzisiaj, ale potrzebuje więcej świeżego powietrza, przejrzystości i sprawiedliwości.W przeciwnym razie na UE będzie się spoglądać z coraz większą niechęcią i pogardą, jeśli nie wręcz wrogością. A tego nie chcemy, prawda?”

całość tu: Ryszard Legutko wygarnia Angeli Merkel

3. Gazprom sam zapędził się w finansowy kozi róg.

19.03.2015 (IAR) – Nawet 6 miliardów dolarów kosztowała Rosję nieudana próba powstrzymania rewersu gazu dla Ukrainy. Jak wyliczyli eksperci agencji Interfax, tyle Gazprom stracił w związku z ograniczeniami dostaw błękitnego paliwa dla odbiorców w Unii Europejskiej i na Dalekim Wschodzie.

Jak tłumaczy rosyjska agencja, każde ograniczenie dostaw poniżej zamawianej ilości oznacza, że odbiorca ma prawo domagać się kar umownych. Najczęściej zamieniane są one na różnego rodzaju zniżki, ale i tak w konsekwencji Gazprom dostaje mniej pieniędzy niż powinien. Eksperci Interfaksu zauważają, że straty rosyjskiego koncernu w związku z próbami przerwania rewersu gazu dla Ukrainy i tak znacznie przewyższają ukraiński dług. Agencja dodaje także, że unijny rynek gazu doskonale poradził sobie z ograniczeniami, jakie wprowadził Gazprom. System podziemnych magazynów zabezpieczył zarówno potrzeby Unii Europejskiej, jak i dostawy dla Ukrainy.

Informacyjna Agencja Radiowa/IAR/Maciej Jastrzębski/Moskwa/em/

podobne: Wojna gazowa? Putin grozi ograniczeniem dostaw gazu do Europy w przypadku rewersu na Ukrainę. Rosja może stracić Gazociąg Południowy. oraz: Porozumienie gazowe podpisane. Pakiet zimowy – przełom dla Europy, kapitulacja Ukrainy i to: Spór gazowy groźny dla Europy, czy dojdzie do „gazowej Jałty”? KE i Ukraina za tymczasową ceną gazu z Rosji, która za trzy lata może spaść o 28 %

4. W Polsce można wydobyć ponad 153 mld metrów sześciennych gazu zamkniętegoPGNiG ukończyło rozbudowę Podziemnego Magazynu Gazu Wierzchowice.

17.03.2015 (IAR) – W Polsce można wydobyć ponad 153 miliardy metrów sześciennych gazu uwięzionego w piaskowcach – tzw. gazu zamkniętego. Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy oszacował złoża tego gazu na terenie Polski.

Z przedstawionego przez Instytut raportu wynika, że zasoby tego gazu w trzech badanych strefach mieszczą się w granicach od 1 biliona 528 miliardów do prawie 2 bilionów metrów sześciennych. Według szacunków 10 proc. z tego da się wydobyć. To sporo – mówi prof. Grzegorz Pieńkowski z Państwowego Instytutu Geologicznego – Państwowego Instytutu Badawczego. „Przypominam, że te klasyczne złoża, które w tej chwili posiadamy to jest 134 miliardy metrów sześciennych, jest to podwojenie naszej bazy” – mówi profesor.

Geolodzy zwracają uwagę, że chodzi im o zasoby występujące na głębokości od 4,5 do 6 km. Według raportu w kwestii wydobycia najbardziej perspektywiczne są trzy strefy: poznańsko-kaliska, wielkopolsko-śląska i zachodnia część basenu bałtyckiego.

Gaz wydobywany z piaskowców nie różni się niczym w od gazu ze złóż klasycznych, a jego głównym składnikiem jest metan. Technologia wydobycia jest podobna do tej używanej przy wydobyciu łupków i odbywa się metodą szczelinową. Jak zaznacza Grzegorz Pieńkowski, szczelinowanie skał piaskowych jest łatwiejsze niż skał łupkowych. I dodaje, że gaz zamknięty jest już eksploatowany przy okazji wydobycia złóż konwencjonalnych.

Gaz zamknięty (tight gas) to jeden z trzech rodzajów węglowodorów niekonwencjonalnych. Do tej grupy należą także gaz ziemny w pokładach węgla oraz gaz ziemny i ropa naftowa w łupkach. Geolodzy studzą jednak optymizm i podkreślają, że dane z raportu to szacunkowe liczby.

Informacyjna Agencja Radiowa/IAR/Katarzyna Ingram/pbp

podobne: Nowela ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu LNG. Nowe złoże gazu w Polsce. oraz: Gaz łupkowy. PGNiG wciąż szacuje złoża. Umowa o współpracy z Chevronem. i to: Łupią nas na tym gazie niemiłosiernie! Porozumienie PGNiG i Qatargas w sprawie dostaw LNG to żaden sukces! Polski lobbing energetyczny w Brukseli. Wraca sprawa kary finansowej za niewdrożoną dyrektywę o OZE.

Warszawa, 18.03.2015 (ISBnews) – Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo (PGNiG) ukończyło rozbudowę Podziemnego Magazynu Gazu Wierzchowice k. Milicza (woj. dolnośląskie), poinformowało Ministerstwo Gospodarki. Projekt uzyskał dofinansowanie unijne w wysokości 491,18 mln zł.

„Rozbudowa magazynu gazu w Wierzchowicach jest bardzo ważna dla poprawy bezpieczeństwa energetycznego Polski. Cieszę się również, że udało nam się ją wesprzeć środkami europejskimi” – powiedziała wiceminister gospodarki Ilona Antoniszyn-Klik, cytowana w komunikacie.

Zwróciła uwagę, że projekt został wsparty dofinansowaniem w ramach Działania 10.1 Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko.

„Jego beneficjentem jest Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo SA, a obejmował rozbudowę podziemnego magazynu gazu o 625 mln m3, tj. od obecnej pojemności 575 mln m3 do 1 200 mln m3. Projekt uzyskał dofinansowanie w wysokości 491,18 mln zł” – dodała.

Realizacja projektu umożliwiła powiększenie pojemności czynnej podziemnych magazynów gazu w Polsce w związku ze wzrostowymi tendencjami zapotrzebowania na gaz.

„Pozwoliła również na podniesienie poziomu bezpieczeństwa energetycznego, gwarantującego nieprzerwane dostawy niezależnie od technicznych, klimatycznych i politycznych zdarzeń” – podkreśliła Antoniszyn-Klik.

W ramach projektu zrealizowany został także montaż urządzeń niezbędnych do obsługi napowierzchniowej i podziemnej części PMG Wierzchowice. Zasadniczą część inwestycji stanowią obiekty technologiczne służące do zatłaczania i odbioru gazu ziemnego, urządzenia technologiczne do oczyszczania, osuszania oraz pomiaru ilości gazu zatłaczanego i odbieranego z podziemnego magazynu gazu.

Głównymi beneficjentami wybudowanej infrastruktury są podmioty zewnętrzne prowadzące działalność w zakresie przesyłania i dystrybucji gazu oraz podmioty korzystające z usług jego magazynowania, podsumowano w komunikacie.

(ISBnews)

podobne: Energetyka w Strategii Bezpieczeństwa Narodowego RP. To kosztuje oraz: Deficyt dostaw gazu od Gazpromu wzrósł do 45%. Gazprom twierdzi że napełnia magazyny. Opinie: Zmniejszenie dostaw gazu do Polski to gra polityczna Rosjan (na której Polska może zaoszczędzić). Ukraina: Problemy w energetyce. i to: Luka w prawie dotycząca spółek poszukujących surowców. Niemcy sprzedadzą Rosjanom koncesje i zbiorniki gazu.

rys. Jerzy Krzętowski

rys. Jerzy Krzętowski

Litwa ma gazoport i nie jest już na łasce Gazpromu. NIK i raport o Świnoujściu. Problemy „wspólnego rynku” (czarne chmury nad przewoźnikami) i uzależnienie Polski od rosyjskiego gazu (z Niemiec). Azoty chcą elektrowni opalanej gazem z węgla. „SWIFT” sankcje i „fito” odpowiedź Rosji.


1. Po rozwodzie Litwy z Gazpromem czas na PolskęMinistertswo Skarbu chciało utajnić raport NIK o gazoporcie.

Litwa unie­za­leż­nia się od Gaz­pro­mu. Je­że­li Pol­ska też tego chce, mu­si­my do­koń­czyć ga­zo­port po­mi­mo pro­ble­mów tej in­we­sty­cji.

Litwa może nie prze­dłu­żyć obo­wią­zy­wa­nia dłu­go­ter­mi­no­wej umowy na do­sta­wy gazu z ro­syj­skim Gaz­pro­mem – in­for­mu­je firma Lie­tu­vos Ener­gi­ja. Oce­nia, że re­zy­gna­cja z kon­trak­tu jest moż­li­wa dzię­ki otwar­ciu rynku gazu w Li­twie na nowe do­sta­wy, na przy­kład za po­mo­cą otwar­te­go w tym roku ga­zo­por­tu w Kłaj­pe­dzie.

Nie je­ste­śmy już nie­wol­ni­ka­mi Gaz­pro­mu jeśli cho­dzi o nowe kon­trak­ty i wybór cen – po­wie­dział Da­lius Mi­siu­nas, dy­rek­tow wy­ko­aw­czy Lie­tu­vos Ener­gi­ja. Spół­ka po­sia­da więk­szo­ścio­we udzia­ły w Lie­tu­vos Duju Tie­ki­mas (daw­niej Lie­tu­vos Dujos), która ma pod­pi­sa­ny 10-let­ni kon­trakt na do­sta­wy od Gaz­pro­mu.

Inna spół­ka-cór­ka Lie­tu­vos Ener­gi­ja – Lit­gas – pod­pi­sa­ła z nor­we­skim Sta­to­ilem umowę na do­sta­wy 0,5 mld m3 LNG rocz­nie. Ma także pod­pi­sa­ne me­mo­ran­da o do­sta­wach gazu skro­plo­ne­go z ame­ry­kań­ski­mi Texas LNG oraz Che­nie­re Ener­gy. Mi­siu­nas sza­cu­je, że z tego wzglę­du Li­twi­ni kupią w tym roku o po­ło­wę mniej gazu z Rosji niż w po­przed­nim roku. Dodał, że Litwa bę­dzie mogła w przy­szło­ści spro­wa­dzać gaz z Pol­ski dzię­ki pla­no­wa­ne­mu na 2019 rok po­łą­cze­niu ga­zo­wym Pol­ska-Li­twa.

Dla­te­go nie wolno po­rzu­cać pol­skie­go pro­jek­tu ga­zo­por­tu, nawet jeśli na­po­ty­ka on na pro­ble­my. Cho­ciaż wybór zwią­za­ne­go z Gaz­pro­mem Sa­ipe­mu na wy­ko­naw­cę obiek­tu nie był jak dziś się oka­zu­je naj­szczę­śliw­szy, to ga­zo­port musi po­wstać.

Ra­port Naj­wyż­szej Izby Kon­tro­li na temat pol­skie­go ga­zo­por­tu po­ka­zu­je pa­to­lo­gię w re­la­cjach wy­ko­naw­cy wło­skie­go z pol­skim in­we­sto­rem. Sa­ipem pró­bo­wał szan­ta­żo­wać Po­la­ków, któ­rzy szli na ustęp­stwa, aby ura­to­wać bu­do­wę. Trwa także seria ata­ków me­dial­nych na in­we­sty­cję, która rów­nież może mieć źró­dło za gra­ni­cą.

Wojciech Jakóbik źródło: wiadomosci.onet.pl

podobne: Gaz-System i litewski Amber Grid budują interkonektor. Litwa uniezależnia się od Gazpromu. oraz: Litwini wynegocjowali niższe ceny rosyjskiego gazu. Szczęśniak o unii energii i rosyjskim kurku. Gazociąg Nabucco i to: USA – gaz łupkowy a środowisko. Rosja – Gazociąg Południowy. Finlandia, Estonia – dwa nowe gazoporty nad Bałtykiem.

02.03.2015 (IAR) – Ministerstwo Skarbu chciało utajnić raport NIK o gazoporcie. Rzeczniczka resortu Agnieszka Jabłońska-Twaróg w rozmowie z IAR wyjaśniła, że to ze względu na toczące się kolejne negocjacje finansowe z wykonawcą terminalu.

Opóźnienia w budowie wytyka dziś Najwyższa Izba Kontroli. Gazoport w Świnoujściu nie został oddany do użytku ani do końca czerwca ubiegłego roku, jak początkowo zakładano, ani do końca 2014 roku, co zapisano w aneksie do umowy.

Agnieszka Jabłońska-Twaróg mówi IAR, że do tej pory wykonano 96 procent prac. Przyznaje, że ” na ostatniej prostej” firma Saipem chce dodatkowej zapłaty za budowany terminal. „Włosi żądają pieniędzy za- według nich- wykonanie dodatkowej pracy. Polskie LNG nie uznaje tych roszczeń. Budowa jest kontynuowana, jednak upublicznianie szczegółów sporu osłabia pozycję negocjacyjną polskiego inwestora. „Dlatego minister skarbu chciał, by do czasu zakończenia negocjacji raport został utajniony” – podkreśla Agnieszka Jabłońska-Twaróg.

W raporcie NIK wskazuje, że z zobowiązań nie wywiązały się spółki GAZ-SYSTEM oraz PLNG, odpowiedzialne za realizację inwestycji. Kontrolerzy skrytykowali też urzędników ministerialnych za niewystarczający nadzór nad budową terminalu LNG. Agnieszka Jabłońska-Twaróg wskazuje jednak, że raport dotyczy przeszłości. Rzeczniczka zwraca uwagę, że nie ma już obawy, iż Polska w związku z opóźnieniami na budowie będzie musiała płacić kary za nieodebrany gaz z Kataru.

PGNIG podpisał kilka miesięcy temu aneks do umowy z QatarGAS, który zakłada, że pierwsze statki z LNG dotrą do Polski w przyszłym roku. Decyzję o budowie terminalu w Świnoujściu rząd podjął w 2006 roku, jednak do 2009 roku nie rozpoczęto przygotowywania niezbędnych przepisów. W raporcie wskazano, że to była to jedna z wielu przyczyn, które doprowadziły do opóźnień w budowie gazoportu.

Informacyjna Agencja Radiowa (IAR)/Tomasz Majka/dyd

podobne: Audyt w sprawie gazoportu: Inwestycja nie powstanie na czas. oraz: Drogi Katar (znaczy się gaz) jeszcze nie przypłynie. Terminal LNG najwcześniej gotowy pod koniec roku i to: Energetyka w Strategii Bezpieczeństwa Narodowego RP. To kosztuje a także: Od oszołoma do szpiega czyli „mądrości etapu” bezradnych propagandystów. Konrad Rękas: Szpiegomania (z bezpieczeństwem energetycznym w tle)

„…Oni podpisali takie niekorzystne umowy, co pozwala Włochom się bezkarnie opóźniać — mówił w 2013 r. Andrzej Parafianowicz, ówczesny prezes  PGNiG, o losach gazportu w Świnoujściu, podczas słynnej kolacji na podsłuchu. „Oni” to poprzednie władze: zarówno Polskiego LNG (PLNG), zarządzającej wartym 2,4 mld zł projektem, jak i ministrowie nadzorujący kontrakt.

„Włosi” to zaś menedżerowie Saipemu, spółki kontrolowanej przez największy włoski, państwowy koncern ENI. Saipem, wykonawca terminalu, od kwartałów gra na tę samą nutę: informuje o kolejnych problemach z dotrzymaniem terminów oddania gazoportu. W opublikowanym właśnie raporcie NIK całe odium w kwestii Świnoujścia spada na stronę polską.

Co na to Włosi? Podkręcają ton: nie chcą słyszeć o karach umownych, a termin oddania gotowego w około 97 proc. projektu uzależniają od jednego — wyższego wynagrodzenia…” całość tu: Nie zapłacimy więcej za terminal 

polecam równieżWojna informacyjna przeciwko gazoportowi

…Warto też pamiętać o tym że jakiś czas temu włoska grupa energetyczna „Eni” (właściciel „Saipem”) nosił się z zamiarem wystawienia spółki na sprzedaż i że poważne starania o jej zakup czynili Rosjanie a dokładnie „Rosnieft”, którego głównym akcjonariuszem jest rząd Federacji Rosyjskiej:

„…Współpraca Saipem, firmy budującej świnoujski gazoport z Rosjanami trwa już od lat. Saipem realizował dla Rosjan budowę gazociągów i magazynów gazu zarówno w Rosji, jak całej Europie. Spekulacje co do przejęcia pakietu większościowego włoskiej firmy przez Rosjan, pojawiają się od dłuższego czasu. Podobnie jak sugestie, że opóźnienia w budowie terminalu to efekt właśnie powiązań tych spółek. Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego miała sprawdzać, czy jest zagrożenie dla polskich interesów…” (całość tu: Rosjanie szukają dojścia do naszego gazoportu…)

Jak się te starania zakończyły już nie pamiętam, ale zdaje się że z dilu nic nie wyszło, niemniej jednak sam fakt że Rosjanie są żywo zainteresowani uzależnieniem energetycznym Polski od swojego gazu daje pole do fantazjowania w jakim celu czyniono owe starania o przejęcie kontroli na spółką budującą terminal LNG w Świnoujściu…(Odys)

„…Opóźnienie sięgają już dwóch lat – mówił przewodniczący klubu parlamentarnego PiS Mariusz Błaszczak o raporcie NIK o budowie gazoportu w Świnoujściu. 

Według Błaszczaka to „konkretne zagrożenie bezpieczeństwa naszego kraju”. – Obecnie stabilność energetyczna to ważny element bezpieczeństwa – przypominał. Poseł poinformował, że w tej sprawie napisał list do premier Ewy Kopacz, aby wyciągnęła konsekwencję wobec ministra skarbu, który nie wypełnia swoich obowiązków. – Tak wynika z raportu Najwyższej Izby Kontroli – argumentował.

Były wiceminister gospodarki Piotr Naimski poinformował, że obecnie prokuratura prowadzi śledztwo ws. niedopełnienia obowiązków przez funkcjonariuszy publicznych w związku z przekroczeniem terminów realizacji inwestycji gazoportu w Świnoujściu. – Miejmy nadzieję, że śledztwo zakończy się aktem oskarżenia – mówił. – Pan minister bagatelizuje ukończenie budowy gazoportu. To jest absolutna beztroska. Jest to bezhołowie w rządzie i resortach odpowiedzialnych za tę inwestycję – ocenił Naimski.”

Autor: JW
Źródło: telewizjarepubika.pl , niezalezna.pl

podobne: Od oszołoma do szpiega czyli „mądrości etapu” bezradnych propagandystów. Konrad Rękas: Szpiegomania (z bezpieczeństwem energetycznym w tle). oraz: Antyłupkowa koalicja? Rosjanie mają koncesje, ale gazu nie szukają. Ukraina chce zmniejszyć swą zależność od Rosji. PE utrudnia poszukiwanie i wydobycie

2. Polska zwraca uwagę na bariery na unijnym rynku. Czarne chmury nad przewoźnikamiUnia wyprzedziła Rosję w dostawach gazu do Polski.

02.03.2015 (IAR) – W Unii Europejskiej jest coraz więcej barier na rynku wewnętrznym. Na ten problem zwracał uwagę wiceminister gospodarki Andrzej Dycha podczas spotkania ministrów w Brukseli. Jako przykład podał on nowy sposób stosowania przepisów dotyczących płacy minimalnej przez władze niemieckie. Chodzi o ustawę, zgodnie z którą zagraniczni przewoźnicy, przejeżdżający przez Niemcy, powinni otrzymywać co najmniej 8,5 euro za godzinę pracy.

Jak mówił po zakończeniu rozmów Dycha, polski punkt widzenia poparli w poniedziałek także ministrowie z Czech, Słowacji, Węgier i Litwy.

„Myślę, że jest duże zrozumienie i poparcie dla tego, żeby w Unii Europejskiej zachować główne pryncypia regulujące rynek wewnętrzny, że cztery swobody (przepływu osób, kapitału, towarów i usług – przyp. MS) to jest platforma, która służy rozwojowi gospodarczemu w Europie i kierując się krótkodystansowym interesem politycznym nie należy tego dorobku zaprzepaszczać” – powiedział Dycha.

Na razie niemieckie przepisy o płacy minimalnej są zawieszone. Do jutra Berlin ma przedstawić Komisji Europejskiej wyjaśnienia w sprawie ich stosowania. Wcześniej obawy związane ze skutkami jakie mogą one mieć na krajowych przewoźników zgłosiło 13 krajów – w tym Polska.

IAR/Magdalena Skajewska/Bruksela/mcm/

06.03.2015 (IAR) – Stosowanie przepisów o płacy minimalnej wobec kierowców przez Niemcy, Francję, a najprawdopodobniej i Włochy może być gwoździem do trumny branży – alarmują polscy przewoźnicy.

Właściciel firmy transportowej spod Siedlec Waldemar Jaszczur powiedział Informacyjnej Agencji Radiowej, że wkrótce sektor, w którym jesteśmy europejskim liderem może bardzo szybko się skurczyć. To oznacza sprzedaż samochodów i redukcje etatów.

Zdaniem Waldemara Jaszczura, polski rząd zbyt szybko odtrąbił sukces po rozmowach polskich i niemieckich ministrów pracy oraz infrastruktury. Zauważył, że nawet zawieszenie przepisów o płacy minimalnej wobec kierowców jadących przez Niemcy tranzytem nie jest rozwiązaniem. Zauważył, że tylko co piąty polski tir przejeżdża przez Niemcy tranzytem. „Cały czas polscy przewoźnicy bazowali na ładunkach do Niemiec i z Niemiec” – podkreślił rozmówca IAR. Tymczasem na ten temat przedstawiciele polskiego rządu – zdaniem Waldemara Jaszczura – w ogóle nie rozmawiali ze swoimi niemieckimi odpowiednikami.

Według nowych przepisów o płacy minimalnej, polscy przewoźnicy są zobowiązani płacić 8,5 euro za godzinę kierowcom, którzy jeżdżą do Niemiec oraz 9,6 euro tym, którzy jeżdżą do Francji. Tymczasem średnia stawka godzinowa dla polskich kierowców wynosi 12 złotych. Przewoźnicy narzekają również, że nowe regulację narzucają sporządzanie szczegółowych informacji o godzinie wjazdu, wyjazdu i przebiegu pracy na terenie Niemiec czy Francji, w dodatku w tamtych językach.

Polska jest liderem drogowych przewozów towarowych w Europie. Flota naszych przewoźników liczy ponad 150 tysięcy aut.

Informacyjna Agencja Radiowa (IAR)/Tomasz Marciniuk/dyd

podobne: Koalicja przeciwko płacy minimalnej w Niemczech (w co grają polskie Związki Zawodowe?) Koniec solidarności UE względem rosyjskiego embarga (konsekwencje dla polskiej wieprzowiny – ratunkiem Chiny). Polityka klimatyczna UE znowu kosztem Polski. ECB wyręcza FED i odpala własne QE.  oraz: „Wspólna Polityka Rolna” kosztem polskiego przemysłu rolno-spożywczego. i to: Tomasz Gabiś: Europejska unia walutowa jako system socjalistycznej redystrybucji kosztem Niemców…(?)

02.03.2015 (IAR) – W lutym sprowadziliśmy więcej gazu z Zachodu i Południa niż z kontraktu jamalskiego – pisze „Dziennik Gazeta Prawna”. Jak wynika z danych spółki Gaz System, w pierwszych dwóch miesiącach tego roku było 29 dni, gdy do naszych gazociągów mniej gazu trafiało z kontraktu jamalskiego niż z umów z firmami z państw Unii Europejskiej. W lutym było tak niemal codziennie.

„Dziennik Gazeta Prawna” podkreśla, że celowo pisze o zawartych umowach, a nie surowcu, bo spora część tego gazu to gaz rosyjski odbierany przez rewers wirtualny na gazociągu jamalskim. Czyli nasze firmy kupują go taniej od pośredników w Niemczech, ale odbierają w Polsce.

Więcej szczegółów – w „Dzienniku Gazecie Prawnej”.

Informacyjna Agencja Radiowa (IAR)/”Dziennik Gazeta Prawna”/kry/dabr

polecam również: Polska rozmawia z Katarem o obniżce cen gazu. USA coraz bardziej otwarte na eksport gazu. Rewers na gazociągu jamalskim.

Energetyczne uzależnienie Polski od Niemiec to wielki krok w stronę hegemonii Berlina i przekształcenia Europy Środkowej w niemiecką strefę wpływów.

Na przestrzeni ostatniego ćwierćwiecza, polityka zagraniczna Niemiec sprowadza się w istocie do żmudnej realizacji jednego naczelnego celu: wyjścia z izolacji, w której kraj znalazł się w wyniku Drugiej Wojny Światowej, a następnie uzyskania w Europie pozycji niekwestionowanego lidera. Z punktu widzenia Niemiec, optymalną dla ich interesu narodowego jest sytuacja, w której żadna kluczowa decyzja na kontynencie, nie może być podjęta bez konsultacji z Berlinem. I trzeba powiedzieć, iż w realizacji tej strategii Angela Merkel okazuje się graczem na miarę swoich wielkich poprzedników: Bismarcka i Stresemanna. A ponieważ w dzisiejszych czasach, pozycja geopolityczna w prostej linii zależy od posiadanych wpływów geoekonomicznych, kluczowym instrumentem realizacji strategii „wielkiego powrotu” Niemiec jest gospodarka, w tym zwłaszcza krytycznie ważna dla funkcjonowania współczesnych państw energetyka. Dyplomatyczne wyrafinowanie i polityczny spryt niemieckiej kanclerz budzą tym większy podziw, iż cel ten osiąga z użyciem cudzych kart: do podporządkowania Polski i innych sąsiadów służy jej bowiem rosyjski gaz.

Media, z nieskrywanym entuzjazmem donoszą, iż w styczniu – lutym bieżącego roku, Polska kupiła od „zachodnich partnerów” (za tym eufemizmem skrywa się po prostu RFN) więcej gazu niż od Rosji. Co ważne, informacja ta podawana jest w kontekście wywołanej ukraińskim kryzysem medialnej nagonki na Rosję, co pozwala przedstawić jej znaczenie w zmanipulowanym świetle: pozbawienie Polski dostępu do ważnego partnera i zwiększenie zależności od i tak już silnego patrona przedstawiane jest jako sukces i powód do dumy. To, co nie udało się ani Prusakom z Imperium Niemieckiego, ani nazistom Hitlera, okazuje się w zasięgu ręki pierwszej kobiety na stanowisku kanclerza: kraje Europy Środkowej jeden po drugim przekształcają się w niemieckie protektoraty, i co najbardziej zaskakujące, robią to z własnej woli i z entuzjazmem.

Niemiecka strategia energetycznego podporządkowania Europy Środkowej zakłada realizację dwu równoległych celów: Z jednej strony należy odciąć Rosję od możliwości samodzielnego bezpośredniego zawierania kontraktów z partnerami z regionu, przekierowując potok surowca na Niemcy, co uczyni ich niezbędnym pośrednikiem w handlu rosyjskim gazem w regionie. W dużym skrócie chodzi o to, aby żadne państwo wchodzące w skład niemieckiej strefy wpływów nie było w stanie kupić od Rosji surowca bez zgody Berlina, a także o to, aby Rosja nie mogła go sprzedać. Drugim celem jest sparaliżowanie posiadanych przez państwa regionu własnych możliwości produkcji energii i stymulowanie tym samym popytu na „niemiecki” (a w istocie rosyjski sprzedawany przez Niemcy) gaz, co na wiele lat zapewni niemieckim firmom kolosalne zyski a rządowi w Berlinie spokój na Wschodzie i posłuszeństwo regionalnych wasali.

Do realizacji pierwszego celu służy Niemcom przekierowanie coraz większych ilości rosyjskiego gazu na swoje terytorium, przy pomocy Gazociągu Północnego oraz zawartych na preferencyjnych warunkach kontraktów na dostawy innymi rurociągami. W pierwszym wypadku, Niemcy przepompowują gaz z powrotem na Wschód czyli dokonują fizycznego rewersu, w przypadku drugim ma miejsce rewers wirtualny, a więc Polska kupuje formalnie niemiecki gaz bezpośrednio z rosyjskiej rury na swojej wschodniej granicy. W tym kontekście, ważnym instrumentem jest także ograniczanie możliwości negocjacyjnych Rosji w kształtowaniu umów z partnerami: służą temu zapisy Trzeciego Pakietu Energetycznego UE, zgodnie z którym Gazprom i inne rosyjskie podmioty nie mogą zawierać umów bezpośrednio z odbiorcami: ich działalność podlega kontroli Komisji Europejskiej, co w praktyce oznacza po prostu kuratelę Berlina.

Realizacja celu drugiego odbywa się z użyciem całej palety politycznych, gospodarczych i prawnych nacisków, zarówno bezpośrednio z Berlina, jak i z użyciem „wspólnotowych” instytucji w ramach UE. Zarówno przed przystąpieniem Polski i innych krajów regionu, jak i po, nakładane są na nie zobowiązania, których rezultatem jest pozbawienie samodzielności energetycznej, takie jak na przykład: zamknięcie istniejących kopalń, elektrowni atomowych (Litwa, Bułgaria), torpedowanie wydobycia własnych surowców, arbitralnie zaniżone kwoty na emisję CO2, wyśrubowane normy ekologiczne. I choć przestrzeganie tych zobowiązań jest w oczywisty sposób sprzeczne z interesem narodowym, ich łamanie skutkuje nie tylko werbalną krytyką Polski, ale także wymiernymi karami finansowymi.

Lukrowane komentarze o „przełomie” nie osłodzą gorzkiego faktu, iż niemiecki rewers stanowi dla Polski nie tylko ekonomiczny kaganiec i polityczny bat, ale jest także źródłem ogromnych zysków dla niemieckich koncernów. Jest oczywiste, iż Berlin stosuje obecnie taktykę oswajania rynku: dostarcza surowiec taniej niż Rosja, aby doprowadzić do zerwania przez Polskę długoterminowych kontraktów z Gazpromem, co pozwoli w przyszłości dyktować wschodnim sąsiadom dowolną cenę. W tym kontekście należy także rozpatrywać kwestię sankcji (a być może także i całego konfliktu na Ukrainie), które izolując Europę Środkową od Rosji, zdają kraje regionu na łaskę i niełaskę Berlina.

Wychodzi więc na to, iż nie pierwszy raz w swojej historii, Warszawa sama, do tego z uśmiechem wiąże pętlę na której zawiśnie nie tylko dobrobyt kraju, ale także i jego suwerenność. Decyzja o jej zaciśnięciu lub poluzowaniu leżeć będzie bowiem w gestii Berlina.”

źródło: sputniknews.com 

…”biedna” Rosja… Tak bardzo zagrożona przez Niemcy że „musi” im sprzedawać swój gaz (rurociągiem północnym do którego Niemcy też pewnie Rosję zmusiły 😀 ) taniej niż Polsce z którą zapewne również „wbrew sobie” podpisuje niekorzystne (dla Polski) kontrakty, przez co Polska (no jaka ona głupia!) woli kupować ten sam gaz (co za bezczelność) od Niemiec… Nie wiem czy śmiać się z tych żali czy też może płakać 🙂

A na poważnie to nic nie stoi na przeszkodzie żeby Rosja sprzedawała Polsce swój gaz (bez pośrednictwa Niemiec) taniej niż Polska płaci za jego rewers, który jak słusznie w tekście jest napisane nie jest żadnym „unijnym gazem” a rosyjskim 🙂 Tymczasem Rosja przez traktowanie Polski z góry sama ją wpycha w zależność od „unijnego” gazu, (zmuszając do udziału w pakietach energetycznych i unii energetycznej) który sama wysyła Gazociągiem Północnym, i wylewanie krokodylich łez nad podmiotowością energetyczną Polski jest w świetle tych faktów co najmniej hipokryzją…

„…Z jednej strony mamy konflikt na Ukrainie i nakładamy na Rosję kolejne sankcje, a z drugiej niemiecki koncern sprzedaje rosyjskiej spółce prawo do eksploatacji złóż ropy naftowej i gazu na terenie Europy Zachodniej. Niemiecka prasa pisze, że tego typu fuzje w obecnej sytuacji są nieco “nieetyczne”. – I jak to wszystko zrozumieć? – zastanawia się Tomasz Kwaśniewski.

– Wystarczy spojrzeć na negocjacje dotyczące na przykład unii energetycznej – mówi Wojciech Jakóbik, redaktor naczelny biznesalert.pl.

Tłumaczy, że w tym przypadku wyraźnie widać, że Niemcy są największym hamulcem w zakresie uniezależnienia się od Gazpromu. Dlaczego? Niemcom opłaca się współpraca z Rosjanami w sektorze gazowym bez konsultacji ze Wspólnotą. Sami są na tyle silnym graczem, że mogą wynegocjować dużo lepsze warunki niż w przypadku współpracy z innymi krajami europejskimi.

– Tak samo jest w każdym innym sektorze. Niemcy mają apetyt na biznes w relacjach  z Rosjanami – mówi Wojciech Jakóbik…” (całość tu: konserwatywnie.wordpress.com)

…jednym słowem Polska jako narzędzie „unijnej” (niemieckiej) polityki znajduje się między młotem a kowadłem, więc skoro tak, to powinniśmy się kierować wyłącznie własnym interesem i wybierać tylko taki rodzaj współpracy która będzie nas kosztować jak najmniej suwerenności (o ile można dziś w ogóle mówić o czymś takim), albo która będzie nas mniej kosztować… (Odys)

podobne: Ściema zwana „rewers gazu” czyli… Wszystkie rurki prowadzą do Rosji.

3. Grupa Azoty ponownie rozważa budowę elektrowni opalanej gazem z węgla.

Warszawa, 26.02.2015 (ISBnews) – Grupa Azoty powraca do projektu budowy zeroemisyjnej elektrowni opalanej gazem z węgla, podała „Rzeczpospolita”.

Jak informuje dziennik, realizacji projektu wartego co najmniej 1 mld euro szczególnie zależy stronie rządowej, której liczy na zwiększenie popytu na węgiel i pomoc dla pogrążonych w kłopotach polskich kopalni.

„Grupa Azoty przyznaje, że wraca do projektu po niemal pięciu latach od jego zawieszenia. Nowa elektrownia opalana gazem z węgla może powstać w zakładach azotowych w Kędzierzynie-Koźlu” – czytamy w „Rzeczpospolitej”.

Według dziennika, ma ona wytwarzać nie tylko energię, ale również surowiec służący do produkcji nawozów. Jej elementem ma być instalacja do wychwytywania i składowania CO2, dzięki czemu nie będzie emitować zanieczyszczeń do atmosfery. Spółka liczy, że na jej budowę pozyska pieniądze z funduszy unijnych.

„Trwają analizy, by ewentualnie skorygować parametry przedsięwzięcia w taki sposób, aby było ono nie tylko innowacyjne, zaawansowane technologicznie i dające dobre efekty ekologiczne, ale i efektywne biznesowo” – powiedział rzecznik prasowy Grupy Azoty Grzegorz Kulik, cytowany przez dziennik. Zastrzegł jednocześnie, że żadne decyzje korporacyjne dotyczące realizacji tego projektu jeszcze nie zapadły.

Grupa Azoty jest jedną z największych firm w europejskiej branży chemicznej, obecna jest w sektorze tworzyw konstrukcyjnych, nawozów azotowych i wieloskładnikowych, a także alkoholi OXO i plastyfikatorów. Jednostką dominującą są Zakłady Azotowe w Tarnowie-Mościcach notowane na GPW od 2008 r.

(ISBnews)

podobne: GIG: podziemne zgazowanie może pomóc w lepszym wykorzystaniu węgla oraz: Wojciech Jakóbik: Na problemy z Rosją zgazowanie węgla. i to: Linc Energy rozpoczyna prace nad podziemnym zgazowaniem węgla. Sigma3 szacuje komercyjny przepływ gazu w odwiercie San Leon. a także: Azoty nie chcą rosyjskiego gazu… PGNiG w kłopotach i będzie negocjował z Gazpromem

4.Rosja przygotowuje odpowiedź na kolejne sankcjeSchetyna: kolejne unijne sankcje możliwe wobec Rosji. Rosja: dostawcy nie wrócą na rynek.

25.02.2015 (IAR) – Rosja przygotowuje odpowiedź na kolejne sankcje Zachodu. Mówił o tym w rozmowie z agencją Interfax szef departamentu współpracy gospodarczej rosyjskiego MSZ. Jewgienij Stanisławow wyjaśnił, że chodzi o reakcję na ewentualne odłączenie Rosji od międzynarodowego systemu bankowego SWIFT.

Moskwa zwraca uwagę, że odcięcie jej od tegoż systemu przerwie nie tylko płatności na rzecz Rosji, ale również przelewy rosyjskich należności do innych krajów. -„Chociaż ostatnio brakuje rozsądku, to w tym przypadku powinien on jednak zwyciężyć” – stwierdza szef departamentu współpracy gospodarczej rosyjskiego MSZ. Stanisławow dodaje, że odcięcie Rosji od systemu SWIFT nikomu nie przyniesie korzyści. Wcześniej premier Dmitrij Miedwiediew zapowiedział, że drastyczne sankcje bankowe wobec Rosji spowodują reakcję, jak się wyraził „bez ograniczeń”.

SWIFT to Stowarzyszenie na rzecz Światowej Międzybankowej Telekomunikacji Finansowej, skupiające 8332 instytucje finansowe z 208 krajów. Organizacja ta ma swoją siedzibę w Belgii i obsługuje transakcje finansowe między: bankami, giełdami, domami maklerskimi i instytucjami finansowymi.

Informacyjna Agencja Radiowa/IAR/Maciej Jastrzębski/Moskwa/to/

27.02.2015 (IAR) – Większość dostawców, którzy sprzedawali żywność do Rosji, nie wróci na tamtejszy rynek po zniesieniu obecnego embarga. Szef rosyjskiego nadzoru fitosanitarnego, Siergiej Dankwert zapowiedział, że po ewentualnym zniesieniu embarga nadzór sprawdzi producentów żywności, którzy sprzedawali ją do Rosji. Potrwa to jakiś czas po czym, zdaniem Dankwerta, na rosyjski rynek zostanie dopuszczonych 20-30 procent producentów, obecnych na nim przed nałożeniem embarga.

Rosja ogłosiła zakaz importu żywności z państw Unii Europejskiej, Stanów Zjednoczonych, Kanady, Australii i Norwegii 7 sierpnia ubiegłego roku. Powodem były sankcje, nałożone na Rosję po zajęciu Krymu i inwazji Donbasu. Embargo ma obowiązywać przez rok, ale może być skrócone lub przedłużone.

Informacyjna Agencja Radiowa (IAR)/”Interfax”/Internet/Siekaj/dyd

06.03.2015 (IAR) – Kolejne unijne sankcje wobec Rosji są możliwe. Tak twierdzi Grzegorz Schetyna. Minister spraw zagranicznych zaznacza, że wszystko zależy od tego, czy porozumienie z Mińska w sprawie Ukrainy zostanie dotrzymane. Rano w w Warszawie Grzegorz Schetyna rozmawiał z szefem brytyjskiej dyplomacji Philipem Hammondem.

Polski minister spraw zagranicznych na konferencji prasowej po spotkaniu tłumaczył, co się musi wydarzyć, żeby UE zdecydowała się na wprowadzenie kolejnych sankcji.” Jeżeli zostanie złamane porozumienie z Mińska, jeżeli dojdzie do takich sytuacji, że np. zostanie zaatakowany Mariupol, przekroczona zostanie granica ukraińsko-rosyjska, zaczną się poszerzać wpływy separatystów” – wyliczał minister.

Grzegorz Schetyna zastrzegł, że ostatecznością jest propozycja, która pojawiła się w USA, by wykluczyć Rosję z systemu SWIFT pośredniczącego w transakcjach międzybankowych. „SWIFT, to jest, jeżeli chodzi o sankcje, broń atomowa, wszyscy o tym wiemy. To broń obosieczna i uderzy w nas wszystkich. Wcześniej jest wiele innych rodzajów sankcji, które można zastosować.” – deklaruje Schetyna.

Zdaniem ekspertów, odłączenie Rosji od systemu SWIFT, który zapewnia bezpieczne przekazywanie informacji o rozliczeniach finansowych, oznaczałoby pogrążenie się rosyjskiego systemu finansowego w chaosie. Jednak z kłopotami mogłyby liczyć się w pierwszej kolejności zachodnie banki działające w Rosji.

Z kolei szef brytyjskiej dyplomacji Philip Hammond podkreślał, że Unia Europejska pozostanie zjednoczona jeśli chodzi o kwestię sankcji wobec Rosji w związku z agresją na Ukrainę

IAR/ Tomasz Majka/jj

podobne: Embargo daje się we znaki Rosjanom i części polskich firm. Na horyzoncie kolejne sankcje, Finlandia protestuje, Rosja zapowiada reakcję (obiecuje pracę dla Ukraińców). oraz: Pisarska: rosyjskie embargo wpływa tylko na ułamek eksportu do Rosji. Przewoźnicy o embargu: wielu grozi bankructwo. Moskiewskie media piszą o ewentualnym polskim embargu na rosyjski węgiel. a także: Rosja nie przepuściła ponad 200 ton owoców, w tym z Polski. Polityka przeciwko gospodarce. Sankcje – bardziej cierpi Europa niż Rosja, która dzięki amerykanom skupuje akcje i złoto za grosze! i to: Niezależny Portal Finansowy: „Wojna na sankcje”…”za wolność naszą i waszą”. Bruksela dzieli wsparcie dla rolników, Warszawa mówi NIE.

…czy dostawcy wrócą czy nie wrócą do handlu z Rosją to już raczej prywatna sprawa dostawców i ich skłonności do ryzyka. Faktem jest że Rosja to kraj o podwyższonym stopniu ryzyka jeśli chodzi o wymianę handlową. To że jest to atrakcyjny rynek zbytu może nie być w najbliższym czasie okolicznością łagodzącą w kontekście nałożenia embarga o charakterze stricte politycznym (oczywiście z wzajemnością w postaci sankcji ze strony UE). Rzecz jasna Rosja ma prawo dobierać sobie takich partnerów handlowych jakich uważa (nawet wbrew własnemu embargu 🙂 ) w imię zasady „dziel i rządź”… (Odys)

rys. Jerzy Wasiukiewicz

rys. Jerzy Wasiukiewicz

Łupią nas na tym gazie niemiłosiernie! Porozumienie PGNiG i Qatargas w sprawie dostaw LNG to żaden sukces! Polski lobbing energetyczny w Brukseli. Wraca sprawa kary finansowej za niewdrożoną dyrektywę o OZE.


1. Qatargas ulokuje gaz LNG przewidziany dla PGNiG na 2015 r. na innych rynkachMinister skarbu o porozumieniu między PGNiG a Qatargasem.

Warszawa, 09.12.2014 (ISBnews) – Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo (PGNiG) oraz Qatar Liquefied Gas Company Ltd zawarły porozumienie do umowy sprzedaży skroplonego gazu LNG z czerwca 2009 r. Porozumienie to przewiduje, że Qatargas ulokuje gaz LNG przewidziany do dostarczenia PGNiG w 2015 r. (ok. 1,5 mld m3) na innych rynkach, wykorzystując swoją pozycję jako jednego z wiodących producentów i dostawców LNG na świecie, podało PGNiG. Polska spółka liczy, że porozumienie to pozwoli na poprawienie w 2015 roku wyniku finansowego na obrocie gazem ziemnym.

„Zgodnie z porozumieniem, PGNiG i Qatargas, biorąc pod uwagę swoją długoterminową współpracę, zmieniły zasady wykonywania umowy długoterminowej w całym okresie 2015 roku. W tym okresie Qatargas ulokuje ilości określone umową długoterminową na innych rynkach wykorzystując swoją pozycję jednego z wiodących producentów i dostawców LNG na świecie” – czytamy w komunikacie.

Zarazem PGNiG pokryje Qatargas ewentualną różnicę pomiędzy ceną LNG określoną w umowie długoterminowej a jego ceną rynkową uzyskaną przez Qatargas. Jeśli cena ta miałaby być niższa niż satysfakcjonująca PGNiG, wówczas odbiór takiego niesprzedanego LNG będzie przesunięty na kolejne lata wykonywania umowy długoterminowej, podano także.

„W ocenie zarządu PGNiG, bazując na aktualnie dostępnych informacjach na temat przewidywanych na 2015 rok cen LNG na świecie oraz cen gazu ziemnego w Polsce, porozumienie może pozwolić na poprawienie w 2015 roku wyniku finansowego PGNiG na obrocie gazem ziemnym pozyskanym w ramach umowy długoterminowej wobec pierwotnego scenariusza” – podkreślono w komunikacie.

Dodatkowo, z uwagi na uwarunkowania związane z zapewnieniem bezpieczeństwa dostaw gazu ziemnego do Polski, w porozumieniu określone zostały zasady, na jakich PGNiG i Qatargas uzgodnią w razie potrzeby dostawy LNG w 2015 r. po osiągnięciu pełnej funkcjonalności operacyjnej terminalu w Świnoujściu.

„Uważam, że podpisanie tego Porozumienia jest korzystne zarówno dla PGNiG jak i dla Qatargas. Jest to dowód na kontynuację owocnej współpracy między Spółkami” – skomentował prezes PGNiG Mariusz Zawisza, cytowany w komunikacie.

Zgodnie z umową, jaką zawarto przed 6 laty, począwszy od drugiej połowy 2014 r. PGNiG miało odbierać w gazoporcie w Świnoujściu sprowadzany z Kataru gaz LNG. Zakontraktowano 1 mln ton, czyli ok. 1,5 mld m3 skroplonego gazu rocznie.

W ocenie eksperta Instytutu Sobieskiego Roberta Zajdlera, osiągnięte porozumienie to duży sukces zarządu PGNiG.

„Do tej pory mówiło się, że renegocjacja kontraktu katarskiego będzie oznaczać straty dla PGNiG. Okazało się, że tak nie musi być. Zawarte porozumienie ograniczy ryzyko ponoszenia przez polską spółkę kosztów związanych z brakiem możliwości odbioru LNG po 1 stycznia 2015 r. To duży sukces, zwłaszcza, że spółki porozumiały się w niełatwym temacie. Ponadto przesunięcie daty dostarczenia gazu do gazoportu daje komfort na ukończenie go i oddanie do użytku do końca przyszłego roku, co wydaje się jak najbardziej realnym terminem. Dobrze, że terminal będzie oddawany do użytkowania bez presji czasowej” – powiedział agencji ISBnews Zajdler.

„W mojej ocenie, porozumieniem przetarto szlak na pomyślną realizację tego kontraktu w przyszłości. Tak dobra współpraca PGNiG z partnerem katarskim może mieć również wpływ na pozycję negocjacyjną PGNiG w rozmowach z Gazpromem. Gazowa spółka nie musi obawiać się nadwyżki gazu na polskim rynku” – dodał ekspert Instytutu Sobieskiego.

PGNiG jest obecne na warszawskiej giełdzie od 2005 r. Grupa zajmuje się wydobyciem gazu ziemnego i ropy naftowej w kraju, importem gazu ziemnego do Polski, magazynowaniem gazu w podziemnych magazynach gazu, dystrybucją paliw gazowych, a także zagospodarowaniem złóż gazu ziemnego i ropy naftowej w kraju i za granicą oraz świadczeniem usług geologicznych, geofizycznych i poszukiwawczych w Polsce i za granicą.

(ISBnews)

10.12.2014 (IAR) – To porozumienie jest dobre dla obu stron. Tak minister skarbu ocenia dokument w sprawie późniejszych dostaw katarskiego gazu skroplonego do Polski. Chodzi o surowiec do terminalu LNG w Świnoujściu.

Półtora miliarda metrów sześciennych surowca z Kataru, który był przewidziany do dostarczenia PGNiG w przyszłym roku trafi na inne rynki.

Włodzimierz Karpiński powtórzył, że jest to korzystne dla naszego bezpieczeństwa energetycznego. „Zdejmuje to presję czasu z firm, zajmujących się ostatnimi już pracami przy terminalu LNG w Świnoujściu, co wymaga szczególnej staranności i rzetelności” – wyjaśnił.

Pierwotnie inwestycja ta miała być oddana do użytku do 30 czerwca tego roku, ale termin przedłużono. Odbiór komercyjnych dostaw ma się rozpocząć w przyszłym roku. Dokładana data nie została podana.

W porozumieniu zaznaczono, że spółki polska i katarska będą miały możliwość określenia zasad na jakich uzgodnią dostawy LNG w przyszłym roku do terminalu w Świnoujściu w zależności od potrzeb energetycznych Polski.

PGNiG zaznacza, że pokryje katarskiej spółce ewentualną różnicę pomiędzy ceną LNG określoną w umowie długoterminowej a jego ceną rynkową uzyskaną przez Qatargas. Jeśli cena ta miałaby być niższa niż satysfakcjonująca Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo, wówczas odbiór niesprzedanego LNG będzie przesunięty na kolejne lata wykonywania umowy – napisała spółka w komunikacie.

IAR K.P. /zr

przypomnijmy że:

„Podpisana w 2009 roku umowa zakłada dostawy 1 mln ton LNG rocznie (ok. 1,5 mld m3) przez 20 lat od 2014 roku. Koszt dostaw zależeć będzie od cen ropy naftowej na rynkach światowych. Część ekspertów obawia się, że za tysiąc metrów sześciennych gazu z Kataru trzeba będzie płacić nawet 650 dolarów. Obecnie za taką samą ilość „błękitnego paliwa” z Rosji płacimy 200 dolarów mniej.”

…Poprawna analiza tego rodzaju umowy MUSI się opierać przede wszystkim na konkretach. Jednym z nich (NAJWAŻNIEJSZYM!) jest różnica między ceną kontraktową a ceną sprzedaży przez Qatargas nieodebranego przez PGNiG gazu na rynkach, gdyż tę różnicę zobowiązał się pokryć PGNiG. Drugą równie ważną kwestią jest rozwikłanie zagadki co to znaczy „cena niższa niż satysfakcjonująca” pozwalająca przesunąć odbiór gazu na następne lata. Dane na ten temat zostały opinii publicznej (CELOWO!) pożałowane 😉 więc oddaję głos ekspertowi… (Odys)

Fakty:

  • 9 grudnia PGNiG i Qatar Liquefied Gas Company Ltd (Qatargas) podpisały porozumienie zmieniające umowę z 29 czerwca 2009 r.
  • wolumeny LNG na 2015 r. (ok. 1,5 mld m3) Qatargas będzie sprzedawał na innych rynkach
  • PGNiG pokryje różnice między kontraktowa ceną LNG a ceną sprzedaży przez Qatargas
  • PGNiG może przy niesatysfakcjonującej je cenie LNG, przesunąć odbiór wolumenów na następne lata
  • dostawy LNG w 2015 w Świnoujściu zostaną jeszcze ustalone

Wnioski i uwagi:

  • PGNiG nie negocjowało lub nie udało mu się wynegocjować zmian ceny kontraktu (co było postulatem mediów, jednak znacznie ciszej eksponowanym, niż w sprawie kontraktu jamalskiego, który jest korzystniejszy (tańszy) niż katarski)
  • PGNiG zmniejszy koszty, spowodowane przez opóźnienia w oddaniu terminalu, ale ich nie wyeliminuje (pytanie, czy takie sytuacje są przewidziane w umowie z Gaz Systemem i czy PGNiG będzie egzekwowało takie zapisy, jeśli nie ma lub nie będzie egzekwowało – oskarżenie o działanie na szkodę spółki murowane)
  • Porozumienie mówi o przesunięciu „odbioru niesprzedanego LNG”, z czego wynika, że płatność będzie musiał być wykonana od razu.
  • PGNiG do dzisiaj nie ma gwarancji konkretnej daty oddania terminalu w 2015 roku, dowodzi tego zapis o elastycznym („strony będą miały możliwość”) ustalaniu terminu dostaw do Świnoujścia – to z pewnością osłabiało pozycję negocjacyjną PGNiG, (minister Karpiński na pytanie o termin – odpowiedział „w 2015 r.” – to już będzie trzeci termin (premier Tusk – maj 2015, premier Piechociński – lato 2015).
  • PGNiG otrzymuje czas na wzrost rynku, dający miejsce na nowe dostawy (1,5 mld m3), gdyż w tej chwili nie ma takiego: kontrakt jamalski jest wykonywany na minimalnym poziomie, PGNiG traci w tym roku 15% udziału w imporcie, przyjdzie zrezygnować z odbiorów z Europy (najtańszych w importowym miksie), a przy szybkiej utracie rynku – z produkcji krajowej. Jako alternatywa pozostaje eksport.

Ocena:

  • Porozumienie nie jest sukcesem PGNiG, to Qatargas utrzymał wszystkie przewagi, szczególnie cenowe, jakie są w kontrakcie.
  • Zmiany mieszczą się w standardowych warunkach stosowanych w długoterminowych kontraktach „take or pay” (ten sam rodzaj kontraktów jak z Gazpromem), polegających na odłożeniu odbioru nieodebranego gazu na późniejsze lata

Wątpliwości:

Formuła powierzenia sprzedaży Qatargasowi nie motywuje go do realizowania tej sprzedaży po jak najwyższych cenach, istnieje jedynie mechanizm „stop-loss” dla PGNiG. Pytanie, czy jeśli Qatargas sprzeda drożej niż w kontrakcie z PGNiG to zwróci nadwyżkę?
Minister Karpiński z niejasnych powodów powołuje się na „bezpieczeństwo energetyczne Polski”, jest też przekonany o „dobrej współpracy pomiędzy PGNiG i partnerem katarskim”. Rozumiem, dyplomacja, jednak w wynegocjowanym porozumieniu tego sukcesu nie widać.
Ministrem Karpińskim szarpią chyba jakieś wątpliwości – mówi jednocześnie: „Wartością projektu budowy gazoportu jest sam fakt, że zostanie on zrealizowany” i że „realizujemy tę inwestycję, mimo że do 2022 r. mamy zapewnioną odpowiednią ilość gazu”. Poszedłbym dalej – wartością gazoportu jest to, że powstanie i nic więcej” (Andrzej Szczęśniak)

źródło: szczesniak.pl

…trzeba przyznać że ten katar tfuuu! znaczy się gaz będzie nas drogo kosztował… Śmierdząca sprawa (gorzej niż gaz).

podobne: Drogi Katar (znaczy się gaz) jeszcze nie przypłynie. Terminal LNG najwcześniej gotowy pod koniec roku  oraz: Polska rozmawia z Katarem o obniżce cen gazu. USA coraz bardziej otwarte na eksport gazu. Rewers na gazociągu jamalskim.  i to: Dzięki POPISowi Polska od dekady przepłaca za gaz dostarczany przez Gazprom! Nowa umowa gazowa – sukces czy porażka?

2. Polski lobbing energetyczny w BrukseliRzecznik Trybunału UE – ukarać Polskę.

08.12.2014 (IAR) – Polskie firmy energetyczne otworzyły wspólne biuro w Brukseli. W jego ramach chcą lobbować na rzecz korzystniejszych dla Polski przepisów w tej dziedzinie.

Jak mówi Marek Woszczyk – prezes Rady Zarządzającej Polskiego Komitetu Energii Elektrycznej, chodzi także o to, aby zmienić nieprawdziwy obraz polskiej energetyki, „która przede wszystkim jest kojarzona z energetyką przestarzałą, nienowoczesną, wykorzystującą w mało efektywny sposób paliwa kopalne, przede wszystkim węgiel, bo taki obraz prawidłowy nie jest. Polska energetyka to energetyka, która inwestuje w wysoko sprawne elektrownie, potrafimy bardzo efektywnie i czysto spalać polski węgiel i produkować z niego tani prąd. Chcemy pokazywać prawdziwy obraz polskiej energetyki, energetyki, która się zmienia i która bardzo aktywnie i szybko inwestuje w odnawialne źródła energii” – powiedział Marek Woszczyk.

Podkreślił, że nie przez przypadek biuro powstało właśnie teraz – krótko po szczycie Unii Europejskiej, na którym ustalono nowe cele polityki energetyczno-klimatycznej. Jego zdaniem, w ciągu najbliższych miesięcy bowiem będą się klarować szczegóły dotyczące wprowadzania w życie wniosków z tamtego spotkania.

Według ministra Tomasza Tomczykiewicza – sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki, lobbing węglowy w Brukseli to jest kwestia polskiego bezpieczeństwa energetycznego. „Musimy dbać o to, żeby ten zmieniający się świat uwzględniał, iż zasobność polskiego konsumenta nie jest wielka. W związku z tym musimy dbać o ceny energii, niski wzrost cen energii, a to będzie realizowane, jeśli energetyka będzie oparta na najtańszych źródłach energii” – powiedział minister Tomczykiewicz.

Na październikowym szczycie ustalono wspólną europejską strategię energetyczno-klimatyczną do 2030 roku. Głównym założeniem przyjętego pakietu jest 40-procentowa redukcji emisji CO2. Polska obawiała się, że taki cel doprowadzi do wzrostu cen energii w naszym kraju. Udało się jednak m.in. utrzymać system darmowych pozwoleń na emisję CO2 dla firm energetycznych.

Informacyjna Agencja Radiowa/Magdalena Skajewska/Bruksela/em/

podobne: Droga energia realnym zagrożeniem. oraz: Energia: Mało używamy drogo zapłacimy. i to: Od 2005 r. średnia cena energii w UE wzrosła o 25 proc., a w USA – o 1 proc. Czy UE dokona weryfikacji polityki klimatycznej? a także: Pakiet klimatyczny – sukces Ewy Kopacz? Być może, ale to Polacy słono za jej sukces zapłacą polecam również: Walka z emisją CO2 nie musi oznaczać walki z węglem. i to: GIG: podziemne zgazowanie może pomóc w lepszym wykorzystaniu węgla a także: Gaz łupkowy za 24 lata. Zielona energia za droga. Nie mamy realnej alternatywy dla węgla. i na koniec: Najwyższy Czas!: Klimatyczna katastrofa. Ile Polska straci przez nieudolną politykę PIS i PO?

11.12.2014 (IAR) – Polska powinna zapłacić karę finansową za niewdrożoną dyrektywę o odnawialnych źródłach energii. Taka jest opinia rzecznika unijnego Trybunału Sprawiedliwości w Luksemburgu. Ostateczne orzeczenie w tej sprawie spodziewane jest za kilka miesięcy.

W wydanym oświadczeniu, rzecznik zaproponował, by Polska zapłaciła 61 tysięcy euro za każdy dzień opóźnienia, czyli od momentu orzeczenia do czasu wdrożenia dyrektywy. To mniej niż proponowała Komisja Europejska w 2013 roku, pozywając Polskę do Trybunału. Wtedy Bruksela zażądała ponad 130 tysięcy euro za każdy dzień zwłoki. Unijne przepisy o odnawialnych źródłach energii kraje członkowskie powinny były wdrożyć do grudnia 2010 roku. Opinie rzeczników Trybunału nie są wiążące, ale zwykle bywa tak, że w 70-80 procentach podzielają je później sędziowie ogłaszając wyroki. Ciekawostką w tej konkretnej sprawie jest to, że jeśli Polska zostanie skazana i będzie musiała zapłacić karę finansową, to będzie to pierwszy przypadek od czasu wejścia w życie Traktatu Lizbońskiego, że Trybunał podzieli opinię Komisji wydaną w przyspieszonym trybie.

IAR/B.Płomecka/Bruksela /nyg

źródło: stooq.pl

podobne: OZE i mikroźródła. Mamy szansę na najnowocześniejszą energetykę rozproszoną. oraz: Polska: czekamy na ustawy o OZE i „łupkową”. Statki LNG – szybkie, bezpieczne i bardzo drogie i to: KE proponuje redukcję CO2 o 40% do 2030 r. i zwiększenie udziału OZE do min. 27%. Ekspert: brońmy się przed projektami klimatycznymi Brukseli.

rys. Jerzy Krzetowski

rys. Jerzy Krzetowski

Polskie górnictwo węglowe to skansen i elektrownie go nie uratują. Podatek od srebra i miedzi dobija przemysł wydobywczy. Biurokracja największym wrogiem polskiej gospodarki. NIK o marnotrawstwie w Polskim Holdingu Obronnym.


1. Polskie górnictwo jest skansenem. Elektrownie nie mogą obecnie ratować kopalni węgla.

19.11.2014 (IAR) – Polskie górnictwo jest skansenem. Tak oceniają sytuację prawną szefowie największych spółek górniczych, którzy wzięli udział w konferencji poświęconej przyszłości polskiej branży wydobywczej.

Prezes Jastrzębskiej Spółki Węglowej Jarosław Zagórowski powiedział IAR, że bez zmian górnictwo nie ruszy z miejsca. Ocenił, że polskie górnictwo jest skansenem organizacyjnym, regulowanym przez prawo, które powstawało trzydzieści, czterdzieści lat temu. Dodał, że w rezultacie rodzime spółki tracą przewagę konkurencyjną.

Prezes KGHM Polska Miedź Herbert Wirth podkreśla, że nie da się poprawić sytuacji polskiego przemysłu wydobywczego bez opracowania strategii surowcowej. Uporządkowania wymaga między innymi kwestia rozdzielania koncesji na wydobycie złóż węgla.

Prezes Pracodawców RP Andrzej Malinowski ostrzegł, że polskie górnictwo stoi nad przepaścią. Zwrócił uwagę na bariery ograniczające rozwój kopalń, jak spadające ceny węgla i rosnący import tego surowca z Rosji. Twierdzi on także, że związki zawodowe zamiast myśleć perspektywicznie, są nastawione tylko na „tu i teraz”.

Informacyjna Agencja Radiowa (IAR)/Arkadiusz Augustyniak/ab

podobne: Opieka socjalna niszczy branżę węglową. Część kopalń trzeba będzie zamknąć. Tomasz Cukiernik: „Czarny kłopot”. oraz: Tani węgiel solą w oku lobby górniczego. POwszechna zgoda na komunizację (certyfikaty jakości, koncesje) branży i dopłacanie do interesu za pieniądze podatników. i to: Bezsensowny, szkodliwy dla rynku pracy i rodzin podatek, który wcale nie pomagał środowisku, już nie istnieje. Australia bez podatku węglowego.

04.12.2014 (IAR) – Dla górników jest świętem. Ale w ostatnich latach Barbórka nie jest obchodzona tak hucznie jak niegdyś. Cała branża górnicza, pogrążona w kryzysie, jest cieniem tej sprzed kilkudziesięciu lat.

Wśród recept na poprawę kondycji górnictwa jest jego połączenie z dochodowymi elektrowniami. Ekspert energetyczny, Tomasz Chmal podkreśla, że taki proces jest możliwy pod warunkiem poprawy sytuacji kopalń. Tomasz Chmal uważa, że znajdą się chętni na zrestrukturyzowane polskie kopalnie, a wśród nich być może będą firmy z branży energetycznej. Rozmówca Informacyjnej Agencji Radiowej zaznacza też, że na dłuższą metę nie do utrzymania są także górnicze przywileje.

Przedstawicielka konfederacji Lewiatan, Daria Kulczycka, która zajmuje się energetyką, podkreśla, że państwo powinno wziąć pod uwagę dobro konsumentów, a nie jednej branży. Jeżeli węgiel wydobywany w Polsce będzie droższy od tego na świecie, połączenie branż nie ma sensu. Stracą na tym odbiorcy energii elektrycznej.

Jedną z przyczyn problemów polskiego sektora górniczego jest spadek cen węgla. W 2008 roku czyli w szczycie hossy surowcowej za tonę węgla trzeba było zapłacić ponad 140 dolarów. Obecnie za tonę surowca notowanego w Europie trzeba zapłacić ponad 74 dolary, a za ten notowany w RPA, ponad 67 dolarów. Szacunkowy koszt wydobycie jednej tony surowca w Kompanii Węglowej w pierwszym półroczu 2014 roku wyniósł 90 dolarów.

Informacyjna Agencja Radiowa /IAR/ Karol Tokarczyk / gaj

podobne: Opieka socjalna niszczy branżę węglową. Część kopalń trzeba będzie zamknąć. Tomasz Cukiernik: „Czarny kłopot”. i to: PG Silesia vs. Kompania Węglowa czyli efektywność i wydajność vs. szaleństwo. NIK skontroluje funkcjonowanie górnictwa. oraz: Transformacja polskiej energetyki da bezpieczeństwo bez wzrostu cen. „Puls Biznesu”: Rząd chce rozdać węgiel bogatym.

2. Podatek od srebra i miedzi w Trybunale Konstytucyjnym.

17.11.2014 (IAR) – Trybunał Konstytucyjny rozpatrzy ( 18.11) konstytucyjność ustawy wprowadzającej opodatkowanie wydobycia rud srebra i miedzi.

Ustawa o podatku od wydobycia niektórych kopalin zdaniem wnioskodawców jest niekonstytucyjna w całości, ale szczególnie rażąco ustawę zasadniczą naruszają przepisy odnoszące się do czasu jej wprowadzenia w życie, co postawiło w bardzo trudnej sytuacji przedsiębiorców wydobywających srebro i miedź.

Wnioskodawcy, których reprezentuje poseł Ryszard Zbrzyzny z SLD zwracają uwagę, że podatek jest progresywnie uzależniony od cen surowców w ten sposób że im te ceny są wyższe, tym wyższa jest stawka opodatkowania (najniższa stawka podatkowa wynosi 0,5 procent, najwyższa może sięgać 35 procent). W efekcie – zdaniem wnioskodawców – zamiast przysporzyć wpływów z podatków ustawa może je uszczuplić, bo może doprowadzić do upadku firm wydobywczych. Z powodu zbyt krótkiego ich zdaniem, 2 tygodniowego vacatio legis, przedsiębiorstwa nie miały czasu na dostosowanie się do sytuacji, ani nie mogły zmienić zawartych wcześniej umów i planów inwestycyjnych. Ustawa zmusza też wydobywców do zainstalowania odpowiednich urządzeń mierzących ilości wydobytych kopalin, dając zbyt krótki czas na zastosowanie się do tych wymogów. To zdaniem wnioskodawców oznacza, że firmy nie będą mogły uniknąć kar z powodu braku urządzeń pomiarowych.

Posłowie wnioskodawcy argumentują, że ustawa narusza normy odnoszące się do poprawnej legislacji podatkowej oraz zasady zaufania do państwa i stanowionego w nim prawa.

IAR Bożena Falkowska/sk

podobne: „List uradowanego górnika” czyli 250 mln. „POmocy” na „zamknięcie” kopalni. Deficyt w kasie miedziaka z Lublina, który błaga o niskie podatki. Bankructwa firm. i to: Rząd poprawia sobie finanse i zwiększa fiskalizm bez mówienia o wzroście podatków a także: Czy w Ministerstwie Finansów działa mafia podatkowa? ZPP donosi do CBA – Najwyższy Czas!

3. Biurokracja największym wrogiem polskiej gospodarki.

26.11.2014 (IAR) – Mimo 25 lat przemian w Polsce wciąż nie możemy poradzić sobie z biurokracją. Jak zaznaczył w rozmowie z IAR prezydent organizacji Pracodawcy RP Andrzej Malinowski, biurokracja to największy wróg polskiego państwa i polskiej gospodarki. I tak mimo, że mamy XXI wiek rejestracja firmy trwa sześćdziesiąt kilka dni, na zapłacenie podatków trzeba stracić w ciągu roku dwieście osiemdziesiąt kilka dni, na zezwolenie budowlane trzeba czekać ponad 130 dni. To jest granda w biały dzień – skarżył się rozmówca IAR.

Andrzej Malinowski zwrócił szczególną uwagę na bardzo źle działający w Polsce system podatkowy. I nie chodzi tutaj o wysokość podatków ale tysiące interpretacji niejasnych przepisów.

Prezydent Malinowski zaznaczył, że przedsiębiorców nie stać na to, by zatrudniać armię wyspecjalizowanych służb prawnych, które mogłyby im w tym zakresie pomóc.

Te wszystkie niedogodności obok nieprzystającego do dzisiejszych realiów kodeksu pracy sprawiają, że przedsiębiorcy nie tworzą tylu miejsc pracy ile mogliby przy sprzyjających przepisach – podkreślił rozmówca Informacyjnej Agencji Radiowej. Dodał, że niezrozumiałe prawo powoduje wielką ostrożność pracodawców.

O korzystne przepisy dla rozwijania działalności gospodarczej organizacja Andrzeja Malinowskiego walczy od 25 lat. Mija właśnie ćwierćwiecze od powołania pierwszej w wolnej Polsce organizacji pracodawców. Powołano ją na kongresie odbywającym się w dniach 24-25 listopada 1989 roku. Ówczesna Konfederacji Pracodawców Polskich przyjęła nazwę Pracodawcy RP i posługuje się nią do dzisiaj.

Informacyjna Agencja Radiowa(IAR) Elżbieta Łukowska/mitro/

podobne: Najwyższy Czas!: „Słońce Peru przypala wszystkich prócz kasty urzędników”… Nie daj sobie wmówić że „ONI” są potrzebni.  oraz: Stanisław Michalkiewicz: Państwo jako nowotwór złośliwy  i to: Marcin Nowacki o dokręcaniu śruby polskim przedsiębiorcom a także: Państwowe synonimem marnotrawstwa, korupcji i niesprawiedliwości. oraz: Paweł Rybacki: Moralna i praktyczna wyższość gospodarki wolnorynkowej nad centralnie planowaną lub interwencjonistyczną.

4. NIK o projektach Polskiego Holdingu Obronnego.

26.11.2014 (IAR) – Ministerstwo skarbu i resort obrony powinny lepiej nadzorować projekty realizowane przez Polski Holding Obronny. To główny wniosek z kontroli NIK, jaka została przeprowadzona w tej firmie.

Spółka, która przez lata była znana jako Grupa Bumar, realizuje przy wsparciu państwa ważne dla obronności projekty. Trzeba je lepiej nadzorować – tłumaczy rzecznik Najwyższej Izby Kontroli, Paweł Biedziak.

Rzecznik powiedział, że projekty realizowane przez PHO mają szansę przyczynić się do poprawy bezpieczeństwa kraju. Jednak część z nich nie ma rekomendacji ze strony MON.

Według kontrolerów NIK brak takiej rekomendacji zmniejsza szansę na późniejsze wdrożenie efektów pracy do armii. Na 15 projektów finansowanych z publicznych pieniędzy kilka nie ma przez to szans na wejście w życie.

Najwyższa Izba Kontroli ustaliła też, że część pieniędzy przeznaczonych na badania i nowe technologie obronne, była wykorzystana niezgodnie z prawem. Chodzi między innymi o wypłacenie w ramach programu dobrowolnych odejść ponad dwóch milionów złotych odchodzącym pracownikom, których później ponownie przyjęto do pracy.

NIK ujawniła również, że spółka Bumar Amunicja wykorzystała ponad 64 miliony złotych, przeznaczone na projekty badawcze, na uregulowanie zaległości podatkowych.

Izba w zaleceniach pokontrolnych sugeruje, żeby zwrócić wszystkie źle wykorzystane środki do budżetu państwa.

Informacyjna Agencja Radiowa(IAR)/Agnieszka Drążkiewicz/komunikat NIK/mitro/

podobne: Forsal: 10 najgorszych polskich inwestycji ostatnich 10 lat oraz: Handlarz bronią jeździł po świecie, a faktury za hotele, czartery i restauracje wysyłał Polskiemu Holdingowi Obronnemu i to: Romuald Szeremietiew: Sytuacja polskiego przemysłu zbrojeniowego a także: Konsolidacja polskiej zbrojeniówki. polecam również:  Polska Grupa Zbrojeniowa ma zgodę UOKiK na przejęcie 8 spółek sektora obronnego.

źródło: stooq.pl

rys. Jerzy Krzętowski

rys. Jerzy Krzętowski

Atak euro i polosocjalizmu. Przedsiębiorcy protestowali przeciwko polityce rządu. Będzie wspólny protest przewoźników i sadowników?


W jednym dniu usłyszeliśmy dwie złe wiadomości mówiące o kolejnych szaleństwach eurosocjalistów i socjalistów rodzimych. Przedsiębiorcy mają dość regulacji i zdzierstwa podatkowego i protestują.

W ramach ekoterrorystycznego szału Unii Europejskiej od nowego roku ceny paliwa dla statków na Morzu Bałtyckim mogą wzrosnąć o 40 procent. To wynik tego, że w życie wchodzi unijna dyrektywa, która ogranicza zawartość siarki w paliwach używanych przez statki na Bałtyku i Morzu Północnym do 0,1 procenta.

Z kolei Sejm uchwalił ustawę, która wprowadza nową koncesję – na obrót węglem z zagranicy. Ustawa utrudnia też import węgla do Polski przez wprowadzenie systemu zabezpieczeń majątkowych, jakie mają składać importerzy. Ponadto ustawa zwiększa o 40 etatów ilość urzędasów w Urzędzie Regulacji Energetyki, na co podatnicy wydadzą 4 mln zł rocznie. Za uchwaleniem nowelizacji głosowało 435 posłów. Tylko dwaj posłowie zagłosowali inaczej. Przeciw była Anna Grodzka z Partii Zielonych, a Przemysław Wipler, poseł KNP, wstrzymał się od głosu.

W kogo uderzają euro- i polosocjaliści? Bezpośrednio w przedsiębiorców, którym utrudnia się prowadzenie działalności gospodarczej i podnosi jej koszty, a pośrednio w konsumentów, którzy pozostają na samym końcu gospodarczego łańcucha pokarmowego i za to wszystko będą musieli ostatecznie zapłacić z własnej kieszeni. Szacuje się, że w rezultacie droższego paliwa dla statków dojdzie do kilkunastoprocentowej podwyżki cen frachtu i biletów na promy. Natomiast utrudnienie importu węgla to uderzenie w sektor energetyczny, któremu trudniej będzie kupić tańszy węgiel z zagranicy i w efekcie więcej za prąd zapłacą i Polacy prywatnie, i polskie firmy.

W tej sytuacji nie ma się co dziwić, że przedsiębiorcy mają dość i około 200 właścicieli małych i średnich firm protestowało przed Sejmem przeciwko antyrynkowej polityce rządu PO-PSL. Jak poinformowało Polskie Radio, przedsiębiorcy żądali wprowadzenia ułatwień w funkcjonowaniu małych i średnich przedsiębiorstw, w tym m.in. zmiany sposobu rozliczania faktur i podniesienia kwoty wolnej od podatku, zmian w zasadach opłacania ZUS-u, ograniczenia uprawnień urzędników skarbowych, którzy dostają premie za wystawianie mandatów oraz uproszczenia przepisów.”

Tomasz Cukiernik za nczas.com

podobne: Tani węgiel solą w oku lobby górniczego. POwszechna zgoda na komunizację (certyfikaty jakości, koncesje) branży i dopłacanie do interesu za pieniądze podatników. oraz: „List uradowanego górnika” czyli 250 mln. „POmocy” na „zamknięcie” kopalni. Deficyt w kasie miedziaka z Lublina, który błaga o niskie podatki. Bankructwa firm. i to: Pakiet klimatyczny – sukces Ewy Kopacz? Być może, ale to Polacy słono za jej sukces zapłacą. Cameron nie ma wątpliwości: UE chce ukraść pieniądze ludzi, których reprezentuje. Czy w GB przeleje się czara goryczy? polecam również: KE proponuje redukcję CO2 o 40% do 2030 r. i zwiększenie udziału OZE do min. 27%. Ekspert: brońmy się przed projektami klimatycznymi Brukseli.

Przedsiębiorcy protestowali przeciwko polityce rząduBędzie wspólny protest przewoźników i sadowników?

07.11.2014 (IAR) -Przedsiębiorcy protestowali przeciwko polityce rządu. Przed Sejmem około stu właścicieli małych i średnich firm domagało się zmiany polityki rządu wobec tego typu firm.

Protestujący w trakcie manifestacji podpalili kukły premier Ewy Kopacz oraz ministra finansów.

Piotr Surmacki organizator protestu wyjaśniał, że przedsiębiorcy oczekują od rządu wprowadzenia ułatwień w funkcjonowaniu małych i średnich przedsiębiorstw i przedstawił kilka postulatów. Właściciele firm domagają się między innymi zmiany sposobu rozliczania faktur i podniesienia kwoty wolnej od podatku – mówili, że w Polsce jest ona najniższa – 3 tysiące złotych w Anglii 10 tysięcy funtów. Przedsiębiorcy domagają się również zmian w zasadach opłacania ZUS-u, oraz ograniczenia uprawnień urzędników skarbowych, którzy mają premie za wystawianie mandatów właścicielom firm.

Dominik Chernik podkreślał, że przedsiębiorcy chcą też, by Urzędy Skarbowe mogły sprawdzać ich dokumenty za krótszy niż do tej pory okres. Obecnie urzędnicy mogą kontrolować dokumenty za okres pięciu lat i dowolnie interpretować przepisy, tymczasem właściciele firm chcą, by ten okres skrócić do roku. Ponadto oczekują też uproszczenia przepisów dotyczących działalności.

Właściciele firm skarżyli się także na to, że są traktowani jak złodzieje i potencjalni oszuści, że nie są szanowani choć stwarzają aż 80 procent miejsc pracy w Polsce.

Przedsiębiorcy podkreślali, że górnictwo to tylko 3 procent polskiego PKB, a małe i średnie firmy to 67. Dlatego pytają „dlaczego rząd godzi się na dokładanie pieniędzy do kopalń, a przedsiębiorcom rzuca kłody pod nogi?”.

Przedsiębiorcy złożyli też w kancelarii Sejmu petycję ze swoimi postulatami.

Informacyjna Agencja Radiowa IAR Witold Banach/sk

podobne: Przedsiębiorcy walczą o skażony alkohol. Wiceminister popełnił przestępstwo? oraz: Kosztowna głupota. Nacjonalizacja rynku podręczników doprowadzi do bankructwa wielu przedsiębiorców, a dzieci stracą możliwość nauki z lepszych książek. i to: „Dziennik GP” – Firmy uderzone VAT-em. Ożywienie w gospodarce dusi przedsiębiorczość? a także: Dobrobyt pracownika jest ściśle związany z sukcesem przedsiębiorcy pracodawcy. polecam również: Czy rząd Donalda Tuska wraz z całą administracją podatkową postawili sobie za cel, by wszyscy przedsiębiorcy albo zbankrutowali, albo wyprowadzili się za granicę? i to: Co „prawdziwa prawica” Kaczyńskiego szykuje dla przedsiębiorców i reszty Polaków oraz: Marcin Nowacki o dokręcaniu śruby polskim przedsiębiorcom. a także: Rostowski vs. gospodarka…10 POtężnych ciosów dla przedsiębiorców polecam również: Dla złodziei figa z makiem – MISie mówią dośc!

10.11.2014 (IAR) – Przewoźnicy liczą milionowe straty i tracą cierpliwość. Od kilku miesięcy, po wprowadzeniu rosyjskiego embarga na unijne produkty, nasza sytuacja stale się pogarsza, a rząd nie reaguje – alarmują transportowcy i nie wykluczają wspólnych protestów z sadownikami.

Prezes Ogólnokrajowego Stowarzyszenia Międzynarodowych Przewoźników Drogowych i Spedytorów „Podlasie” Waldemar Jaszczur powiedział Informacyjnej Agencji Radiowej, że decyzja o dołączeniu do protestów może zapaść jeszcze w tym tygodniu.

Waldemar Jaszczur zwrócił uwagę, że problemy przewoźników mogą przełożyć się wkrótce na rynek pracy. „Tysiące kierowców, spedytorów i dyspozytorów, ludzi bezpośrednio i pośrednio związanych z naszą branżą tracą miejsca pracy” – alarmował rozmówca IAR. Podkreślił, że we wszystkich firmach tendencja jest taka, aby redukować zatrudnienie i sprzedawać zalegające na parkingach pojazdy, które generują koszty i od których przewoźnicy muszą płacić podatki.

Z niepokojem sytuację obserwują mieszkańcy regionów, w których szczególnie dużo jest firm transportowych. Do takich należy powiat łukowski na Lubelszczyźnie – przyznaje starosta Janusz Kozioł. Zwrócił uwagę, że tylko w gminie Trzebieszów funkcjonuje kilkadziesiąt firm, z których każda posiada kilkanaście lub kilkadziesiąt samochodów ciężarowych.

Polska jest liderem drogowych przewozów transportowych w Europie. Flota polskich przewoźników liczy ponad 150 tysięcy aut.

IAR/Tomasz Marciniuk/buch

źródło: stooq.pl

podobne: Pisarska: rosyjskie embargo wpływa tylko na ułamek eksportu do Rosji. Przewoźnicy o embargu: wielu grozi bankructwo. Moskiewskie media piszą o ewentualnym polskim embargu na rosyjski węgiel. oraz: Polskie rolnictwo w poważnych kłopotach, domaga się rządowego wsparcia. UE nie radzi sobie z sankcjami i nie pomaga. Ceny żywności spadają. Rosja kolejny raz uderza w polski eksport, korzysta Białoruś.

zamiast komentarza cytat:

…Oto właściciele ziemscy – na czym im zależy? By ziemia była płodna, a pogoda sprzyjająca. Ale co z tego wynika? Że zboża będzie pod dostatkiem, a cena się obniży, a więc zyskają na tym ci, którzy nie mieli majątku. Oto producenci – o czym nieustannie myślą? Aby udoskonalać swoją pracę, zwiększać moc maszyn, zdobywać surowce na jak najlepszych warunkach. A do czego to wszystko prowadzi? Do obfitości i niskiej ceny produktów, to znaczy, że wszystkie wysiłki podejmowane przez producenta, który się tego nawet nie domyśla, przekształcają się w zysk konsumenta, którym także ty jesteś. To samo dotyczy wszystkich zawodów. Co więcej, także kapitaliści podlegają temu prawu. Oni są bardzo zajęci zarabianiem pieniędzy, oszczędzaniem, czerpaniem korzyści z tego wszystkiego, co robią. To bardzo dobrze, ale im większy sukces odnoszą, tym bardziej przyczyniają się do zwiększania kapitałów i siłą rzeczy do obniżania procentu. A kto czerpie korzyść z obniżania procentu? Czyż najpierw nie pożyczkobiorcy, a w końcu konsumenci produktów, które są wytwarzane dzięki kapitałom? Nie ma zatem wątpliwości, że końcowy rezultat wysiłków każdej klasy to dobro wspólne wszystkich klas….” (Frédéric Bastiat)

Frederic Bastiat socjalizm

Pakiet klimatyczny – sukces Ewy Kopacz? Być może, ale to Polacy słono za jej sukces zapłacą. Cameron nie ma wątpliwości: UE chce ukraść pieniądze ludzi, których reprezentuje. Czy w GB przeleje się czara goryczy?


1. Po spotkaniu Kopacz -Hollande – MerkelNiemcy: prasa o pakiecie klimatycznym

23.10.2014 (IAR) – Po spotkaniu Ewy Kopacz z prezydentem Francji i kanclerz Niemiec jest zgoda na utrzymanie przez Polskę dotychczasowych obciążeń związanych z redukcją gazów cieplarnianych. W Brukseli trwa unijny szczyt poświęcony nowemu pakietowiklimatycznemu. Wciąż nie wiadomo jednak czy dostaniemy darmowe pozwolenia na emisję zanieczyszczeń po roku 2019.

Podczas rozmowy polsko – francusko – niemieckiej pozostali przywódcy czekali na rozpoczęcie obrad. Premier Ewa Kopacz próbowała przekonać Angelę Merkel i Francois Hollanda do rozwiązań korzystnych dla Polski. Przywódcy Niemiec i Francji – jak wskazują unijni negocjatorzy – przychylnie podeszli do zapisów o utworzeniu nowej rezerwy w wysokości 2 procent całej puli uprawnień dla biednych krajów Unii. Oznacza to, że większy ciężar redukcji spadnie na bogate kraje Wspólnoty.

Nie udało się jeszcze wywalczyć Polsce bezpłatnych certyfikatów dla firm energetycznych, co jest kluczowe jeśli chodzi o wzrost cen energii.

Teraz trwa kolacja, na której przywódcy 28 państw odniosą się do ustaleń Polski Niemiec i Francji.

IAR/ Skajewska& Majka &Naukowicz, Bruksela/mcm/

25.10.2014 (IAR) – Niemcy zapłaciły wysoką cenę za europejskie porozumienie w sprawie pakietu klimatycznego – ocenia „Frankfurter Allgemeine Zeitung”. Zdaniem gazety, koszty kompromisu spadną na niemiecką gospodarkę.

Komentator „Frankfurter Allgemeine Zeitung” pisze, że rząd Angeli Merkel wmanewrował się w Brukseli w trudną sytuację. Wynegocjowane porozumienie nie jest bowiem korzystne dla niemieckich ambitnych celów redukcji CO2. W dodatku zostało okupione dużym kosztem. Jak czytamy, aby przekonać do siebie „hamulcowych” w sprawie ochrony klimatu, jak Polskę czy Czechy, Angela Merkel poszła wobec tych krajów na dalekie ustępstwa. Wkład państw wschodnioeuropejskich w ochronę klimatu znowu został zmniejszony. Ciężar będzie musiała ponieść w większości niemiecka gospodarka.

„Frankfurter Allgemeine Zeitung” nazywa jednak porozumienie z Brukseli „rozsądnym kompromisem”. Gazeta ostrzega też przed zbyt ambitnymi celami klimatycznymi. Unia Europejska sama nie uratuje klimatu na świecie – czytamy we „Frankfurter Allgemeine Zeitung”.

Informacyjna Agencja Radiowa (IAR)/Wojciech Szymański/Berlin/dabr

źródło: stooq.pl

podobne: UE – Zamrożenie aukcji części pozwoleń na emisję CO2 zatwierdzone i to: „Die Zeit”: Polska ma powody, by bronić węgla jako źródła energii

komentarz autorstwa Pana Andrzeja Szczęśniaka:

„…czy to co uchwalono w Brukseli 23 października to sukces czy porażka Polski, rządu, energetyki, przemysłu?

Sukces.

Na skalę tego, co Pani Premier zapowiedziała, zakreślając minimalistyczne cele do osiągnięcia, obiecując że prąd w polskich domach nie zdrożeje. Coś na podobieństwo słynnej „ciepłej wody w kranach” Premiera Tuska. I rzeczywiście, w negocjacjach osiągnięto przedłużenie okresu bezpłatnych emisji dla energetyki. Więc sukces. Jednak koszty emisji (dzisiaj nieistotne dzięki niskim cenom pozwoleń) to tylko jeden z czynników wzrostu cen energii. Poza tym mamy inne składniki:

  • rosnące (poprzez zwiększenie udziału w miksie energetycznym) koszty energii odnawialnej
  • rosnące podatki energetyczne
  • rosnące koszty efektywności energetycznej
  • nieprzewidywalne (więc mogą pociągnąć ceny w dół, choć dzisiaj wydaje się to karkołomną prognozą) notowania giełdowe

Wzrostu cen energii odbiorca raczej więc nie uniknie.

Porażka.

A. Strategiczna. Polityka energetyczna Unii Europejskiej to odpowiedź na sytuację większości krajów naszego regionu, szczególnie tych wysoko uprzemysłowionych. Sytuację braku praktycznie wszystkich surowców energetycznych. Polska ma sytuację odmienną, mamy w obfitości węgla, elektroenergetyka i ciepłownictwo o niskich kosztach mogłyby być naszym atutem. Polska dysponuje przecież 85 procentami zasobów węgla kamiennego Unii. Dlatego to, co jest korzystne dla gospodarki Francji, Niemiec, czy szczególnie Danii, gdyż minimalizuje się import, zużycie, zwiększa bezpieczeństwo energetyczne, niekoniecznie jest korzystne dla Polski. Co warte zauważenia: z naszej polityki konkurencyjności Polski opartej na taniej sile roboczej i taniej energii – pozostała tania praca, której koszty są coraz niższe na tle Europy, więc można obwołać ogromny sukces, jednak trochę o tym nie wypada głośno mówić. Dawniej tania zaś energia nie jest wiele tańsza niż w Unii. Nie będzie zachętą do rozwoju przemysłu w Polsce, a mogła być, gdyż węgiel daje takie możliwości. Niestety nie w modelu przyjętym przez Unię. Porażką wszystkich rządów jest, że nie potrafiliśmy wywalczyć warunków, uwzględniających nasz potencjał i nasze interesy. Cóż więc się dziwić, że potem trzeba zamykać kopalnie?

B. Przemysłowa. Polityka energetyczna jest częścią polityki przemysłowej Europy, narzędziem re-industrializacji Starego Kontynentu. Dokładnie odwrotnie, niż słyszymy u nas. Z prostego powodu – jako kontynent ubogi w surowce, Europa nie chce rozwijać gałęzi opartych na dużym zużyciu energii, bo ją musi importować. To nie Ameryka, która ma wszystko – węgiel, ropę, gaz. Więc zamiast przemysłów energochłonnych Europa rozwija branże oparte na innowacyjności, czyli własności intelektualnej, patentach, technologiach. Ot, choćby taka energia odnawialna czy nowa gałąź „zielonego przemysłu” służącego ochronie przyrody. Lub europejski przebój – efektywność energetyczna, czyli najwyższa półka technologii od zegarka przez samochody do turbin parowych. Tu Europa jest liderem i na to stawia. Ale nas w tym miejscu nie ma. Niestety.”

źródło: szczesniak.pl

2. Totalna bezmyślność! Ewa Kopacz postanowiła zniszczyć polską gospodarkę! Straty sięgną minimum 265 mld zł!

„Ewa Kopacz podjęła na szczycie UE decyzję, aby zniszczyć polską gospodarkę. Wyrażenie przez nią zgody na nowy pakiet klimatyczny jest równoznaczne z popełnieniem gospodarczego samobójstwa przez nasz kraj. Rządowi propagandyści próbują nam wmówić, że dzięki realizacji nowej polityki w sprawie CO2 w Polsce pracę może zyskać nawet 100 tys. osób. – To prawda. Szkoda tylko, że nikt nie wspomina o tym, że jednocześnie pracę straci 400 tys. osób, a ceny prądu poszybują do góry nawet o kilkaset procent!

Brak veta ze strony Ewy Kopacz na propozycję unijnych biurokratów dotyczącą obniżenie emisji dwutlenku węgla o 40 proc. do 2030 roku oznacza katastrofę dla polskiej gospodarki. Produkcja energii elektrycznej przez dominujące w naszym kraju elektrownie węglowe przestanie się opłacać (poprzez narzucony sztucznie system opłat za pozwolenie na emisję CO2). Budowa nowych elektrowni (atomowych, wiatrowych lub na gaz ziemny) pochłonie dziesiątki miliardów złotych, które przełożą się na wzrost cen prądu zarówno dla przemysłu (co będzie skutkowało obniżeniem konkurencyjności gospodarki oraz inflacją), jak i odbiorców indywidualnych (większe rachunki za prąd = mniej pieniędzy w domowym budżecie). Trzeba będzie zamknąć kilkanaście kopalni węgla (brak zapotrzebowania na węgiel z uwagi na likwidację elektrowni). Istotnie wzrośnie również bezrobocie i bieda. Według wstępnych szacunków z powodu wejścia w życie nowego pakietu klimatycznego, pracę w naszym kraju może stracić nawet 400 tys. osób, które są żywicielami dla 1,5 mln osób. Zgodnie z wyliczeniami Instytutu Kościuszki oraz firmy doradczej Ernst & Young – ograniczenie emisji CO2, jakie zaakceptowała Ewa Kopacz, może obniżyć PKB Polski w latach 2014-2030 średnio nawet o 1 proc. w skali roku! W przeliczeniu na złotówki oznacza to stratę w wysokości minimum 265 miliardów złotych! Podziękujmy Ewie Kopacz za jej idiotyczną i bezmyślną decyzję…”

źródło: niewygodne.info.pl 

podobne: KE proponuje redukcję CO2 o 40% do 2030 r. i zwiększenie udziału OZE do min. 27%. Ekspert: brońmy się przed projektami klimatycznymi Brukseli. oraz: Ekoniezdary i ekozdrajcy z polskim paszportem. Polska zapłaci wysoką cenę za pakiet klimatyczny

3. Przedsiębiorcy do KE: zniszczycie polski przemysł

„Zniszczycie nas – tymi dramatycznymi słowami zwracają się do Komisji Europejskiej przedstawiciele najważniejszych branż polskiego przemysłu. Według ich informacji, jutro (środa 22.01.) w Brukseli Komitet do spraw Zmian Klimatu przedstawi propozycje kolejnych obostrzeń, związanych z emisją CO2.

Przedsiębiorcy twierdzą, że po akceptacji projektu w Polsce upadnie przemysł cementowy, wapienniczy, metali nieżelaznych, szklarski i papierniczy. Przeniesie się tam, gdzie taniej: na Ukrainę, Białoruś i dalej.

To będzie katastrofa – przewiduje przewodniczący Forum Odbiorców Energii Elektrycznej i Gazu, Henryk Kaliś. Na wyprzedzającej brukselskie posiedzenie konferencji prasowej alarmował: w skali kraju stracimy 400 tysięcy miejsc pracy, stabilnych, „ozusowanych”, żyje z nich pośrednio półtora miliona Polaków.

Jan Deja z Europejskiego Stowarzyszenia Producentów Cementu przekonywał, że katastrofalne zmiany już się dokonują. W cementowni Ożarów jest prawie gotowa, nowa inwestycja i – jak się wyraził – „stoi pod daszkami i czeka na lepsze czasy”. Tymczasem irlandzki inwestor wybudował cementownię na Ukrainie, w Kamieńcu Podolskim, bo tam brukselskie dyrektywy nie sięgają. Profesor Deja zauważył, że jeżeli nasze zakłady upadną, to i tak cement będziemy musieli sprowadzić, zapłacić za transport i przy okazji przewozu wyemitować dodatkowe CO2. Jego zdaniem, sprostanie przewidywanym nowym obostrzeniom obmyślanym w Brukseli, będzie kosztować tylko tę branżę prawie 800 milionów euro. Tyle by musiały cementownie zapłacić na wolnym rynku za uprawnienia do emisji gazów cieplarnianych. Profesor podkreślił, że za taką kwotę można wybudować nawet 5 zakładów poza obszarem Wspólnoty. Przewiduje, że szybko znajdą się umiejący liczyć chętni…”

całość tu: bankier.pl 

podobne: Gaz łupkowy za 24 lata. Zielona energia za droga. Nie mamy realnej alternatywy dla węgla.

4. Londyn Cameron-Barroso. Cameron bezsilny wobec Unii. Uważa że UE chce mu ukraść pieniądze ludzi, których reprezentuje.

20.10.2014 (IAR) – Brytyjski premier David Cameron i ustępujący szef Komisji Europejskiej, Jose Manuel Barroso posprzeczali się dzisiaj w kwestii Unii Europejskiej. Barroso podkreślał siłę, jaką państwa członkowskie zyskują dzięki Unii. Cameron – konieczność jej reformy, jeśli Wielka Brytania ma w niej pozostać.

Szef Komisji wystąpił z wykładem w Królewskim Instytucie Spraw Międzynarodowych w centrum Londynu. Premier Cameron w zakładach Forda na przedmieściach. Barroso przekonywał, że Unia bynajmniej nie tworzy superpaństwa, jak uważają Brytyjczycy:”Ja też pochodzę z kraju o długiej historii i dumnej tradycji. Większość Europejczyków jest raczej przywiązana do swojej tożsamości narodowej. Ale uważam, że nasza przyszłość to coraz ściślejsza unia narodów Europy, występujących jako suwerenne państwa po to, by wspólnie wzmóc swoją siłę i realizować własny interes” – mówił Barroso. Premier Cameron odpowiedział, że Brytyjczycy chcą renegocjacji warunków członkostwa Unii i referendum, w którym orzekną, czy to wystarczy, czy pora wystąpić.

„A w centrum tych negocjacji trzeba się odnieść do obaw ludzi w związku z imigracją. Dobrze wiem, kto jest moim szefem i przed kim odpowiadam – przed brytyjskim narodem, który nie zgłasza przesadnych żądań, ale chce załatwienia tej sprawy. I ja ją załatwię” – powiedział premier Cameron wyraźniej niż kiedykolwiek dotąd stawiając wszystko na jedną kartę i strasząc Unię brytyjskim referendum.

Informacyjna Agencja Radiowa(IAR)Grzegorz Drymer/Londyn/mg

26.10.2014 (IAR) – Brytyjska prasa niedzielna donosi o ciosach wobec premiera Davida Camerona w związku z jego polityką wobec Unii Europejskiej. „Sunday Times” twierdzi, że opuszczają go ostatni europejscy sojusznicy, a „Sunday Telegraph”, że zawodzi go nawet własny rząd.

Podczas szczytu Unii Europejskiej w Brukseli kanclerz Niemiec Angela Merkel powiedziała „Sunday Timesowi”, że odrzuca brytyjski postulat nałożenia limitów na swobodę przemieszczania się obywateli Unii. Merkel wyjaśniła, że niemiecka gospodarka za bardzo zależy od napływu pracowników z zagranicy. „Sunday Times” konkluduje, że wbiła tym gwóźdź do trumny imigracyjnych obietnic wyborczych Davida Camerona.

„Sunday Telegraph” uważa, że brytyjski premier nie będzie też w stanie dotrzymać słowa w innej sprawie – dopłaty 2 miliardów euro do brytyjskiej składki do budżetu Unii. Jest to wynik lepszy niż zakładano brytyjskich wyników gospodarczych. Cameron uznał, że Komisja Europejska zastawiła na niego pułapkę, bo dowiedział się o tej dopłacie w ostatniej chwili, podczas szczytu Unii w Brukseli. Ale „Sunday Telegraph” twierdzi, że pułapkę na premiera zastawił jego własny rząd. Komisja Europejska uprzedzała Londyn o wysokości wyrównania już 10 dni temu, tylko ministerstwa skarbu zwlekało z powiadomieniem Camerona. „Sunday Telegraph” dodaje, że jeśli premier dotrzyma słowa i nie wypisze czeku 1 grudnia, narazi Wielką Brytanię na ogromne kary umowne – milion 300 tysięcy funtów dziennie.

Informacyjna Agencja Radiowa(IAR)Grzegorz Drymer/Londyn/to/

podobne: „To be or not to be”. Cameron pod coraz większą presją w kwestii obecności GB w UE. Atmosferę podgrzewa kandydatura Junkera na szefa KE i gadulstwo Sikorskiego.

źródło: stooq.pl

Bry­tyj­ski pre­mier David Ca­me­ron z pasją po­tę­pił Ko­mi­sję Eu­ro­pej­ską za pod­wyż­sze­nie ze­szło­rocz­nej unij­nej skład­ki Wiel­kiej Bry­ta­nii o ponad dwa mi­liar­dy euro. Jest to efekt lep­szych niż za­kła­da­no wy­ni­ków bry­tyj­skiej go­spo­dar­ki.

Pod­czas kon­fe­ren­cji pra­so­wej po szczy­cie David Ca­me­ron bił pię­ścią w mów­ni­cę po­tę­pia­jąc Ko­mi­sję, która przed­sta­wi­ła ten ra­chu­nek bez uprze­dze­nia i kon­sul­ta­cji. Jak mówił: To dwa mi­liar­dy euro i mie­siąc na za­pła­ce­nie. Ogrom­na suma, nie do przy­ję­cia, a to są pie­nią­dze po­dat­ni­ków, ludzi, któ­rzy mi dali po­sa­dę, któ­rych re­pre­zen­tu­ję.

Bry­tyj­ski pre­mier po­wie­dział, że z tego po­wo­du ze­rwał ob­ra­dy szczy­tu na po­ran­nej sesji go­spo­dar­czej i za­żą­dał spe­cjal­ne­go spo­tka­nia mi­ni­strów fi­nan­sów. Jak po­wie­dział, po­par­li go inni pre­mie­rzy, w tym Włoch Mat­teo Renzi, i za­cy­to­wał jego słowa: To nie suma, to śmier­cio­no­ścia broń. Czy oni nie ro­zu­mie­ją, że to dla­te­go lu­dzie w Eu­ro­pie uwa­ża­ją, że Ko­mi­sja skła­da się z tech­no­kra­tów i biu­ro­kra­tów bez serca i duszy?”.

Obec­ni na sali ko­re­spon­den­ci twier­dzą, że jesz­cze nie wi­dzie­li Da­vi­da Ca­me­ro­na tak roz­wście­czo­ne­go. Wśród jego bar­dziej ma­low­ni­czych okre­śleń zna­la­zło się: Nie trze­ba być de­tek­ty­wem, żeby zgad­nąć, że ktoś obe­rwał ga­zrur­ką w sto­ło­wym.

Ro­ko­wa­nia nad mo­dy­fi­ka­cją skła­dek mogą być bar­dzo trud­ne, gdyż 9 kra­jów musi do­pła­cić za ze­szły rok, ale 19 uzy­ska zwrot czę­ści swo­jej skład­ki, w tym Pol­ska – ćwierć mi­liar­da

IAR

źródło: wirtualnapolonia.com

podobne: Bezsensowny, szkodliwy dla rynku pracy i rodzin podatek, który wcale nie pomagał środowisku, już nie istnieje. Australia bez podatku węglowego.

…jak widzimy w UE nie tylko myśli się wspak (brew interesom milionów ludzi zamieszkujących Europę) ale uprawia się zbiorowy gwałt na elementarnych zasadach prawa które nie powinno NIGDY działać wstecz…. Ile jeszcze kosztów i upokorzeń zniesie Wielka Brytania? Czy Cameron może sobie pozwolić na nic nierobienie kiedy uniosceptycy na wyspach rosą w siłę i depczą mu po piętach? (Odys)

  1. Alina said

    „Cała ta unia jest dokładnie taką samą „konstrukcją gospodarczą” jak Amber Gold i wszystkie inne PIRAMIDY FINANSOWE. Nie należy więc się dziwić, że agent Tusk został nagrodzony bogatą posadą. Czym to się różni od nominacji UB-eckich w najbogatszych polskich spółkach państwowych, które przy takich szefach bankrutują?
    Gospodarka prowadzona przez unię jest taka sama, dlatego czeka ją szybki upadek, zgodnie z przepisami, procedurami, uprawnieniami, i za nasze ciężko wypracowane pieniądze.”

  2. Pani Alino nic dodać nic ująć…
    Ja dodam tylko że to co Pani Kopacz na dniach przyklepała jako „sukces” współtworzyły WSZYSTKIE opcje polityczne w Polsce poczynając na ś.p. Lechu Kaczyńskim i obłudnym PISie który w PE „romansował” z interesami niemieckimi na tym polu. Dziś chyba już tylko skończony dureń może myśleć że dowalanie polskiej gospodarce „darmowymi emisjami” (nie ma nic za darmo! bo to wszystko z podatków jest fundowane) opartej w około 90% na energii produkowanej z węgla (o czym wszyscy doskonale wiedzą!) jest dla nas jakimś „sukcesem”. Niesamowita hipokryzja zarówno rządu jak i tzw. „opozycji” (nie wiadomo tylko do czego – co najwyżej partyjnych interesów) zwłaszcza w kontekście bankrutujących (m. in. przez „politykę klimatyczną”) kopalni węgla w Polsce. (Najwyższy Czas!: Klimatyczna katastrofa. Ile Polska straci przez nieudolną politykę PIS i PO?).

I jeszcze jeden komentarz na koniec:

„…Tu nie chodzi o walkę z efektem cieplarnianym itp duperele. To typowy keynesizm pod płaszczykiem ekologii. Ta „walka” ma dać tyle miejsc pracy ile się da, a im bardziej bezproduktywne tym lepiej. Już metoda obliczania ile dane państwo emituje CO2 jest tak skonstruowana, by zatrudnić tysiące osób ktore wykażą, że Polska „truje”, a Niemcy są „czyste”. Jako chemik mogę powiedzieć, że jest znacznie prostszy sposób i wykonałbym tę pracę w pojedynke opierając się jedynie na powszechnie dostępnych danych nt. zużycia poszczególnych paliw w danym kraju. Jednak wtedy uzyskamy PRAWIDŁOWE wyniki, a nie zmanipulowane wewnętrznymi przepisami, a to nie na rękę takim „czyściochom” jak Niemcy czy nawet atomowa Francja. I tak UE posadzi na kominach polskich elektrowni i ciepłowni po kilku urzędników by liczyli gazy cieplarniane, a francuskie, włoskie czy niemieckie piecyki gazowe mogą je bezkarnie wypluwać w atmosferę. Nie jest ważne kto i ile emituje, ale kto tę emisję liczy…”

Kolejna kwestia to podstawianie sobie samemu nogi w kontekście potrzeby uniezależnienia się UE od surowców z Rosji! Czy sytuacja na krainie wpłynie na zmianę polityki klimatycznej UE? cynik9 i „globalne ocipienie”... (Odys)

podobne: „Zimne słońce”, handel „pozwoleniami na emisję CO2″ i jego ekonomiczne konsekwencje dla Polski oraz: Polska gospodarka, polski (jeszcze) węgiel i autostrady (pod niemiecką lupą). i to: Od 2005 r. średnia cena energii w UE wzrosła o 25 proc., a w USA – o 1 proc. Czy UE dokona weryfikacji polityki klimatycznej?

rys. Jerzy Krzętowski

rys. Jerzy Krzętowski

Ukraina kupi węgiel z Rosji. 3 tysiące osób podejrzanych o dezercję, sytuacja na froncie, reformy w kraju. Syria: Turcja nie wjedzie do Kobani. Niemcy: znowu starcia Kurdów i salafitów.


1. Ukraina kupi węgiel w Rosji.

09.10.2014 (IAR) – Czy to nie paradoks? Brakujący na sezon grzewczy węgiel Ukraina kupi… w Rosji. A tego surowca brakuje z powodu działań wspieranych przez Moskwę separatystów w Zagłębiu Donieckim.

Bojówkarze zalewają kopalnie, a składy rozkradają. Zanotowano przypadki wywożenia węgla do Rosji. Nie przeszkadza to jednak władzom w Kijowie w podjęciu decyzji o zakupie tego surowca właśnie u wschodniego sąsiada. Oficjalnie władze podpisały kontrakt z ukraińskimi firmami, które mają kupić 8 milionów ton węgla w Rosji.

Przed rozpoczęciem sezonu grzewczego Ukraina oszczędzała gaz. W międzyczasie pojawił się jednak problem z węglem, ponieważ ze 155 ukraińskich kopalń, 83 znajdują się na terytorium kontrolowanym przez separatystów. 7 z nich zostało całkowicie zniszczonych. Władze już zapowiedziały, że mogą się pojawić problemy z dostawami prądu. W związku z obniżoną temperaturą wody w kaloryferach, możliwe są także przeciążenia sieci, ponieważ ludzie będą dogrzewać mieszkania piecykami elektrycznymi.

Informacyjna Agencja Radiowa (IAR)/Piotr Pogorzelski/Kijów/dabr

podobne: Ukraina/UE: Stowarzyszenie po rosyjsku. UE magazynuje gaz (będzie zakaz eksportu). Rosja o gazie i Ukrainie rozmawiać nie chce, grozi embargiem na alkohol i papierosy. Czechy przeciwko sankcjom. Rosja stworzy fundusz antykryzysowy. OECD tnie prognozy gospodarcze (dla strefy euro o 1/3). oraz: Rosyjski budżet może stracić stabilność. Rosja nie będzie utrudniać reeksportu gazu (dostawy do Polski na stabilnym poziomie). Ukraińcy utracili marzenia o UE. Po zmianach rządowych w Szwecji i Polsce milkną dwaj najwięksi krytycy Moskwy.

Żaden paradoks a brutalna rzeczywistość której tylko naiwni mogą się dziwić dłużej niż chwilę.

Jeszcze nie tak dawno ośrodki informacyjne (a raczej propagandowe) piały w amoku politycznej poprawności o tym, jak to Ukraina kupi nasze „zapasy” węgla (o ile można tak nazwać zwały kilku milionów ton których nikt nie chce kupić bo za drogie, ale górnicy dalej kopią)…

„Ukraina z powodu wojny zmuszona jest sprowadzać miliony ton węgla. Jak informuje korespondent RMF FM, mimo że w Polsce tony tego surowca są w magazynach, od nas go jednak nie kupi.będzie importować węgiel z Rosji i RPA. Do końca roku kraj musi sprowadzić prawie 6 milionów ton surowca” (wysokienapiecie.pl)

…a tu proszę – kolejny zonk po tym jak nasi przyjaciele Ukraińcy odmówili polskiej wieprzowinie (Ukraina znów zamyka granicę dla polskiej wieprzowiny). Tym samym kraj który uskarża się na rosyjską agresję na swoje terytorium będzie owych najeźdźców dorabiał. Czyżby Ukraińcy uwierzyli ostatecznie w rosyjską propagandę, która zarzeka się że Rosja nie macza swoich brudnych paluchów w Donbasie? Jeśli tak to nikt nie ma prawa Ukraińców z tego pomysłu rozliczać (ani nawet pouczać) i niech kupują śmiało, w końcu to dorośli ludzie i wiedzą co jest dla nich najlepsze 😀

Oczywiście to tylko paradoksalnie wygląda komicznie, bo prawda jest taka, że zniszczona i wykończona ekonomicznie Ukraina po prostu NIE MA WYJŚCIA jak wybrać tańszy od np. polskiego surowiec, choćby pochodził on od samego Putina 🙂 Takie są bezwzględne prawa ekonomii gdzie taniej oznacza większe oszczędności i żadna „polityka” tego nigdy nie zmieni, choć pod publiczkę krzyczy się różne rzeczy. My możemy najwyżej po raz kolejny się oblizać i zacząć pomału schodzić z bujanych obłoków na ziemię. Zamiast liczyć na innych i pławić się w populistycznych opowieściach (spod mchu i paproci) jaki to polski węgiel jest dobry i potrzebny, powinniśmy na poważnie dokonać rachunku ekonomicznego nad tą branżą. Pora skończyć ze szkodliwym mitem i z udawaniem przez niektórych „patriotów” przed Polakami, że polskie kopalnie „trzeba utrzymywać”, choćby społeczeństwo miało za tę fanaberię płacić przez nos. Wkrótce ta bajka brutalnie się skończy, gdy ekonomia zacznie domagać się zbilansowania długów i kosztów funkcjonowania chorego na związki, przywileje i nepotyzm polityków „polskiego” górnictwa. Poleje się wtedy krew bankrutów a na rynku pozostaną tylko te kopalnie które na poważnie traktują powiedzenie że „z pustego i Salomon nie naleje”… (Odys)

2.Prokuratura podejrzewa 3 tysiące osób o dezercjęSytuacja na froncie.

07.10.2014 (IAR) – Nawet 3 tysiące Ukraińców może być oskarżonych o dezercję. Prokuratura Wojskowa tłumaczy to chaosem na froncie.

Prokuratura Wojskowa wszczęła 222 postępowania karne związane z dezercją. Razem obejmuje to ponad 3 tysiące żołnierzy. Anatolij Matios kierujący tą prokuraturą tłumaczy, że tak duża liczba podejrzanych wynika z osobliwości ukraińskiego prawa. Jego zdaniem, główny problem polega na tym, że na froncie nie ma wyraźnych rozkazów i następują dezorientacja i dezorganizacja, których następstwem jest to, co w kodeksie karnym nazywa się dezercją.

Na razie tylko 500 osób jest oficjalnie podejrzanych i ograniczono ich swobodę przemieszczania się. 32 trafiły do aresztu.

Tymczasem prezydent Petro Poroszenko powtórzył, że nigdy nie zgodzi się na jakiekolwiek zmiany granic państwa. Na razie tworzona jest „strefa sanitarna”, która odgrodzi tereny kontrolowane przez separatystów od reszty Ukrainy. Prezydent zaapelował też do OBWE o zwiększenie liczby obserwatorów na Wschodzie do 1500 i przekazanie misji 29 samolotów bezzałogowych. Na razie do Zagłębia Donieckiego trafiły tylko 2. Według Petra Poroszenki, tylko taka liczba obserwatorów będzie w stanie zapewnić przestrzeganie zawieszenia broni i kontrolować granicę rosyjsko – ukraińską.

Informacyjna Agencja Radiowa/IAR/Piotr Pogorzelski/mcm/

podobne: Ukraiński batalion samowolnie opuścił front. oraz: Ukraina: 200 ofiar kotła pod Iłowajskiem (ochotnicy oskarżają dowództwo ukraińskiej armii). i to: Wojsko się wycofuje ale nowy pobór nie pójdzie na front. Zachód nie powstrzyma Rosji.

07.10.2014 (IAR) – Pięciu ukraińskich wojskowych zginęło w ciągu ostatniej doby w strefie operacji antyterrorystycznej (ATO). Rada Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony poinformowala, że 28 żołnierzy zostało rannych. Od kwietnia zginęły w działaniach wojennych 953 osoby, nie licząc cywilów.

Rzecznik Rady Andrij Łysenko podkreślił, że rosyjscy najemnicy i bojówkarze kontynuują ataki na ukraińskie wojska, przede wszystkim w okolicach miejscowości Szczastie i Debalcewe. Chodzi też o kolejne próby szturmu donieckiego lotniska, które jest ostrzeliwane z artylerii, czołgów i wyrzutni Grad. Żołnierze odpowiadają ogniem, są straty wśród terrorystów, ale nie wstrzymują oni ataków.

Napięta pozostaje sytuacja na południu Ukrainy, przy administracyjnej granicy z Krymem. Ukraińskie wojska są tam obserwowane za pomocą rosyjskich samolotów bezzałogowych. Dochodzi do prowokacji i demonstracji siły przez rosyjskie wojska na półwyspie.

Separatyści z nieuznawanej Donieckiej Republiki Ludowej chcą, aby wybory przeniesiono na niedzielę 9 listopada. Termin głosowania jest ustalony na razie na tydzień wcześniej.Informację podał Przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej podczas konferencji prasowej w Doniecku. W wyborach mają zostać wyłonione władze samozwańczych republik – donieckiej i ługańskiej. Będzie to drugie głosowanie od czasu „referendum” niepodległościowego, które odbyło się 11 maja.

Eksperci wojskowi wskazują tymczasem, że prorosyjscy separatyści poruszają się samochodami oznakowanymi emblematami OBWE. Poinformował o tym w Kanale 5 Dmytro Tymczuk. Jak powiedział, tylko dziś zanotowano co najmniej dwa takie przypadki. „Samochody z emblematami OBWE, choć nie mówię, że to samochody obserwatorów, są wykorzystywane przez separatystów. Według naszych danych, jeżdżą nimi przywódcy grupek terrorystów” – powiedział Tymczuk. Jednocześnie o wykorzystywaniu samochodów z emblematami OBWE przez jednego z rosyjskich wojskowych mówi Oleksij Melnyk, ekspert Centrum Razumkowa. Wczesniej jeden z blogerów opublikował zdjęcie, na którym widać, jak do auta oznaczonego jako własność OBWE wsiadają mężczyźni w strojach bojowników.

W Rosji tymczasem ma być sądzony najemnik, który walczył po stronie ukraińskiej armii. Jak informuje agencja Interfax, to pierwsze postępowanie karne w związku z zaciągnięciem się obywatela Federacji do obcej formacji militarnej. Z ustaleń rosyjskiej agencji wynika, że chodzi o Romana Żeleznowa. Jest on podejrzewany o udział w walkach jako ochotnik włączony do ukraińskiego batalionu „Azow”. Według niepotwierdzonych informacji, mężczyzna został już zatrzymany przez moskiewską policję. Batalion „Azow” to paramilitarny oddział ochrony porządku publicznego, działający głównie w rejonie obwodu donieckiego. W Rosji każdy, kto zaciąga się do obcych formacji militarnych lub wspiera je, podlega karze pozbawienia wolności od 3 do 7 lat. Jak do tej pory rosyjskie media nie wspominają, aby podobne postępowanie planowano wszcząć w stosunku do „ochotników”, którzy zaciągają się do oddziałów prorosyjskich separatystów.

W Kijowie obradowała ukraińska Rada Najwyższa, która przyjęła ustawy zaostrzające walkę z korupcją. Wszystkie zostały przyjęte w pierwszym czytaniu. Kolejne głosowanie ma się odbyć za tydzień. Podjęto decyzję o utworzeniu Biura Antykorupcyjnego. Ma ono walczyć z łapownictwem na najwyższych szczeblach władzy. Oprócz tego powstanie Komisja Państwowa do spraw zapobiegania korupcji. Ma zostać także utworzony rejestr osób, które popełniły tego rodzaju przestępstwa. Ustawy pomogą też w ustaleniu ostatecznych właścicieli firm. Jest to o tyle ważne, że urzędnicy często tworzą łańcuszek przedsiębiorstw, aby ukryć fakt, że czerpią zyski z zamówień publicznych. Premier Arsenij Jaceniuk podkreślił, że przyjęcie ustaw to dopiero początek walki z korupcją. Rząd ze swej strony podjął odpowiednie działania. Zmniejszono liczbę organów kontrolnych, które najczęściej żądają łapówek, z 56 do 27. Z ponad 1100 możliwych różnego rodzaju kontroli zostało tylko 680.

Rada Najwyższa przyjęła także zmiany do kodeksu karnego pozwalające na prowadzenie zaocznych procesów i konfiskowanie mienia osób, które są poszukiwane międzynarodowymi listami gończymi i popełniły przestępstwa przeciwko Ukrainie. Chodzi tu głównie o obalonego prezydenta Wiktora Janukowycza i przedstawicieli jego reżimu.

IAR/wcześn./jj

podobne: Ukraina: Poważne naruszenie rozejmu i ustawa o specjalnym statusie Donbasu. Manewry NATO na Ukrainie, Moskwa dozbroi Krym. Rosyjskie służby w parlamencie Tatarów krymskich. Naddniestrze: zaniepokojenie w Mołdawii, Białorusi i Kazachstanie. oraz: Ukraina: Rada Najwyższa nie odwołała Jaceniuka, ale nie wszystkie reformy zostały przegłosowane. Oszczędności na pensjach urzędników i więcej pieniędzy na armię. Za miesiąc koniec działań wojennych?

3. Turcja nie wjedzie do KobaniNiemcy: znowu starcia Kurdów i salafitów.

09.10.2014 (IAR) – Turcja nie będzie interweniować w oblężonym przez fanatyków syryjskim mieście Kobani. Zapowiedział to turecki minister spraw zagranicznych w czasie spotkania z Sekretarzem Generalny NATO, który gości w Ankarze. Tymczasem z samego miasta Kobani dochodzą sprzeczne informacje, co do sytuacji. Amerykanie twierdzą, że ofensywa islamistów została odparta, ale islamiści twierdzą, że kontrolują sporą część miasta.

Mieszkający w syryjskim Kobani Kurdowie od kilku dni apelują o międzynarodową pomoc w walce z islamistami. Jednak Turcja, najbliższy sąsiad Kurdów, nie chce interweniować czołgami. Turecki minister Mevlut Cavusoglu powiedział dzisiaj, że ofensywa w Kobani, które leży zalewie kilometr za granicą Turcji, jest nierealna.

„Turcy boją się, że broń wpadnie w ręce tureckich i syryjskich Kurdów. Dlatego Kurdowie są w bardzo niedobrej sytuacji, są skazani wyłącznie na siebie” – mówił w Polskim Radiu arabista z Uniwersytetu Warszawskiego George Yacoub.

Tymczasem w Kobani cały czas toczą się ciężkie walki. Amerykańska armia, która z powietrza przeprowadza naloty na pozycje islamistów, twierdzi, że Kurdowie odzyskali już kontrolę nad miastem. Fanatycy zaprzeczają z kolei informacjom, jakoby zostali wyparci z miasta i twierdzą, że kontrolują jedną trzecią Kobani. Wiadomość, że w rękach dżihadystów jest ponad 30 procent miasta potwierdza Syryjskie Obserwatorium Praw Człowieka.

Przejęcie władzy w Kobani byłoby dla radykałów kluczowe. W ten sposób mogliby bowiem łatwo kontrolować pas przy granicy Syrii z Turcją i łatwo przemycać tamtędy bojowników i sprzedawać ropę.

Fanatycy z Państwa Islamskiego od kilkunastu tygodni zajmują kolejne tereny w Syrii i w Iraku. Ogłosili tam powstanie islamskiego kalifatu, a na zajętych terenach dopuszczają się czystek etnicznych wśród chrześcijan, jazydów i szyitów. Są dobrze zorganizowani a utrzymują się m.in. ze sprzedaży ropy z zagarniętych rafinerii.

Pozycje islamistów w Iraku i Syrii od początku lipca bombardują amerykańskie myśliwce. W kolejnych tygodniach do nalotów przyłączyły się też Wielka Brytania, Francja, Holandia i Kanada oraz kilka krajów Zatoki Perskiej. Ocenia się, że do tej pory dokonano ponad 370 nalotów na pozycje Państwa Islamskiego.

Informacyjna Agencja Radiowa/

IAR/Wojciech Cegielski/BBC/AFP/RTR/PR1/Al-Jazeera/ab

podobne: Thierry Meyssan: Wątek ropy i gazu w walce z Państwem Islamskim. Paul Craig Roberts: Czy Rosja i Chiny czekają na moment, kiedy jedyną opcją będzie wojna? oraz: Arabia Saudyjska: koalicja przeciwko islamistom. Syria uzna naloty za akt agresji. Niemcy i Wlk. Brytania: nie dla nalotów w Syrii i Iraku. Dżihadyści śmieją się z USA. Francuscy islamiści biorą udział w egzekucjach. Nigeria: islamiści z Boko Haram oblegli Maiduguri. Izrael: zbrodnie wojenne w Gazie.

09.10.2014 (IAR) – To była kolejna niespokojna noc na ulicach Hamburga w Niemczech. Mieszkający tam Kurdowie znowu głośno protestowali przeciwko atakom dżiahadystów z Państwa Islamskiego na kurdyjskie enklawy w Syrii. Doszło do przepychanek z policją.

Po zakończeniu pokojowej demonstracji, w której brało udział około 1300 osób, mniejsze grupy Kurdów starły się z radykalnymi salafitami, którzy sympatyzują z Państwem Islamskim. W powietrze poleciały kamienie i butelki. Jedna osoba została ranna. Niemiecka policja rozdzieliła zwaśnione strony.

Dzień wcześniej, w nocy z wtorku na środę w tym samym miejscu doszło do poważnych starć Kurdów i salafitów. W ulicznych walkach zostało rannych 14 osób. Niemiecka policja i politycy są coraz bardziej zaniepokojeni faktem, że wojna z Państwem Islamskim w Syrii i Iraku coraz bardziej polaryzuje mieszkających w Niemczech imigrantów.

Informacyjna Agencja Radiowa/IAR/Wojciech Szymański/Berlin/ab

podobne: Irak: pomoc dla Kurdów, Sunnici przeciw dżihadystom, masakra Jazydów. Gaza – jak zakończyć wojnę.

USA - Syria - by Opera Mundi

USA – Syria – by Opera Mundi

Tani węgiel solą w oku lobby górniczego. POwszechna zgoda na komunizację (certyfikaty jakości, koncesje) branży i dopłacanie do interesu za pieniądze podatników.


1. Polskie górnictwo ofiarą Rosji czy własnej niegospodarności?

25.09.2014 (IAR) – Rosyjski węgiel niszczy polskie kopalnie – alarmują górnicy. Eksperci ekonomiczni odpowiadają, że to branża węgla kamiennego sama jest winna swoim problemom.

Wiceprzewodniczący sekcji krajowej węgla kamiennego NSZZ Solidarność Stanisław Kłysz mówił na antenie Polskiego Radia 24, że napływ gorszego jakościowo węgla z Rosji powinien być powstrzymany. Według niego, można brać przykład z Rosji i jej embarga na polskie warzywa i owoce. „Dlaczego my nie możemy zastosować tych rozwiązań?” – pytał związkowiec i podkreślał, że miałoby to korzystny wpływ nie tylko na sektor węgla, ale także na wiele innych branż na Śląsku.

Ekonomista z Centrum Adama Smitha, Ireneusz Jabłoński mówił w PR24, że przedsiębiorcy mają inne zdanie na temat rosyjskiego surowca. „Rosyjski węgiel w znacznej części jest lepszy i w dodatku tańszy o jedną trzecią” – mówił Ireneuszr Jabłoński. Tłumaczył, że spalając droższy i bardziej zasiarczony polski węgiel nie będzie lepiej nam wszystkim, a jedynie branży zatrudniającej zaledwie 100 tysięcy ludzi, w tym pod ziemią ponad 60 tysięcy.

W opinii innego gościa PR24, byłego wiceministra gospodarki Jerzego Markowskiego, polskie górnictwo potrzebuje reform, a kilka – około pięciu – najbardziej nierentownych kopalń musi być zamkniętych. W pozostałych trzeba lepiej wykorzystywać sprzęt. Jerzy Markowski jest zdania, że demoralizujące jest używanie drogiego sprzętu tylko przez trzy godziny na zmianę. „Kopalnie powinny pracować sześć dni w tygodniu, a załogi pięć dni” – uważa były senator SLD.

Premier Ewa Kopacz spotka się dziś z wojewodą śląskim Piotrem Litwą. Rozmowa ma dotyczyć przede wszystkim protestu górników z kopalni „Kazimierz-Juliusz” w Sosnowcu, w którym bierze udział ponad 160 osób.

Informacyjna Agencja Radiowa (IAR)/Polskie Radio 24/Mariusz Pieśniewski/dabr

podobne: Pisarska: rosyjskie embargo wpływa tylko na ułamek eksportu do Rosji. Przewoźnicy o embargu: wielu grozi bankructwo. Moskiewskie media piszą o ewentualnym polskim embargu na rosyjski węgiel. oraz: Sankcje wpłyną na gospodarkę i handel. Górnicy chcą składów węgla, konsolidacji branży i embarga na rosyjski węgiel. i to: PG Silesia vs. Kompania Węglowa czyli efektywność i wydajność vs. szaleństwo. NIK skontroluje funkcjonowanie górnictwa.

2. PO zgłasza ustawy dotyczące obrotu węglemRuszyły prace nad projektami ustaw regulujących handel węglem

25.09.2014 (IAR) – Certyfikaty jakości i koncesje na sprzedaż węgla. Platforma Obywatelska na prośbę premier Ewy Kopacz przyspieszyła prace nad projektami ustaw, które mają rozwiązać problem sprowadzania do Polski tańszego i gorszego węgla z Rosji. Poinformowali o tym na konferencji prasowej w Sejmie Urszula Augustyn i Andrzej Czerwiński.

Poseł Czerwiński powiedział, że Platforma przygotowała 3 projekty ustaw. Dwa z nich wczoraj wieczorem trafiły do laski marszałkowskiej i czekają na nadanie numeru. Są to: ustawa o monitorowaniu i kontrolowaniu jakości paliw oraz nowelizacja Prawa energetycznego. Trzecia z ustaw, nowelizacja Prawa zamówień publicznych wpłynie do Sejmu za dwa tygodnie. Obecnie ustosunkowuje się do niej ministerstwo gospodarki – powiedział poseł PO.

Nowelizacja ustawy o monitorowaniu i jakości paliw zakłada wprowadzenie certyfikatów jakości.

Ma to wymusić na dostawcach, sprzedawcach i importerach obrót paliwem dobrej jakości. Nowelizacja Prawa energetycznego zakłada wprowadzenie koncesji na sprzedaż węgla. Po jej wejściu w życie firmy, które sprzedają węgiel, będą musiały udowodnić, że spełniają warunki techniczne, finansowe i organizacyjne. Nowelizacja ustawy o zamówieniach publicznych wprowadza ułatwienia w sprzedaży węgla końcowym nabywcom.

Posłowie poinformowali, że premier Ewa Kopacz poprosiła ich wczoraj o przyspieszenie prac nad tymi regulacjami. Urszula Augustyn odpowiadając na pytanie, co powie górnikom, którzy uważają, że rząd nie realizuje obietnic złożonych przez Donalda Tuska w maju tego roku, powiedziała, że to, co wtedy zostało uzgodnione ze stroną związkową i ze strona zarządzającą kopalń, jest właśnie realizowane. „Po tym, jak premier Donald Tusk spotkał się z branżą, rozpoczęły się natychmiast prace, a pani premier Kopacz realizując złożone górnikom w maju obietnice, zdecydowała o ich przyspieszeniu. Prace idą do komisji. Komisja będzie pracował bardzo sprawnie” – powiedziała Urszula Augustyn.

IAR/D.Zaczek/dabr

podobne: Transformacja polskiej energetyki da bezpieczeństwo bez wzrostu cen. „Puls Biznesu”: Rząd chce rozdać węgiel bogatym.

26.09.2014 (IAR) – Protesty górników przyniósł pierwsze rezultaty. W Sejmie rozpoczęto „intensywne prace” nad projektem nowelizacji ustawy o systemie kontrolowania jakości paliw oraz projektem zmian w Prawie energetycznym – poinformowała Kancelaria Sejmu.

Rozpoczęcie prac nad regulacją handlu węglem ma związek z górniczymi protestami na polsko-rosyjskiej granicy. Górnicy uważają nadmierny import taniego, rosyjskiego węgla za główną przyczynę złej sytuacji swojej branży.

Projekt nowelizacji ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw wprowadza kontrolę jakości węgla kamiennego przez Służbę Celną na granicy Polski, a w składach detalicznych – przez inspekcję handlową. Wdraża też system certyfikatów jakościowych w obrocie węglem kamiennym. Projekt zmian w Prawie energetycznym wprowadza obowiązek uzyskiwania koncesji prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na handel węglem. Oba projekty przygotowali posłowie PO.

Wstępny harmonogram prac nad obydwoma dokumentami przewiduje szybką ścieżkę legislacyjną. Pierwszy projekt, po zasięgnięciu opinii Prezydium Sejmu i Konwentu Seniorów, Marszałek Sejmu skierował do druku i pierwszego czytania w Komisji Nadzwyczajnej do spraw energetyki i surowców energetycznych. Drugi projekt jest – jak zapewnia Kancelaria Sejmu – przedmiotem pilnych analiz służb prawnych Kancelarii Sejmu.

Przyspieszenia prac nad ustawami domagała się premier Ewa Kopacz. Ze strony Sejmu padło zapewnienie, że pierwsze czytanie ustaw węglowych rozpocznie się na najbliższym posiedzeniu.

Z kolei od wojewody warmińsko-mazurskiego Mariana Podziewskiego, górnicy usłyszeli zapewnienie, że nie będzie planowanej rozbudowy punktu przeładunkowego na granicy polsko-rosyjskiej. Inwestycję planowano w związku z rosnącym importem rosyjskiego węgla.

IAR/KS/darad/gaj

źródło: stooq.pl

…te regulacje to dodatkowe koszta dla handlujących węglem. Certyfikacja wymaga przeprowadzenia badań pod kątem jakości i wydania odpowiednich na to dokumentów – takie „usługi” na pewno nie będą darmowe tak jak darmowe nie będzie zatrudnienie na odpowiednich stanowiskach kolejnej bandy urzędników, którzy będą się zajmować całym procederem. Koncesjonowanie nie doprowadzi do poprawy jakości czy uczciwości w handlu a będzie moim zdaniem używane jako narzędzie do pozbycia się z rynku wszystkich przypadków niewygodnych dla polskiego lobby, które od dawna współpracuje ze związkowymi i rządowymi hienami. Ograniczenie liczby podmiotów handlujących węglem przełoży się z marszu na monopolizację i spadek konkurencyjności polskiego węgla a co za tym idzie na wzrost jego cen i przyspieszenia upadku większości zakładów będących pod nadzorem państwa, co przecież już dziś jest przyczyną słabej sprzedaży krajowego surowca i pogłębiających się kłopotów z ogromnym zadłużeniem na czele (Polska gospodarka: Słabe wyniki górnictwa).

Sztuczne blokowanie importu tańszego „zamiennika” pod pretekstem jego niskiej jakości (ciekaw jestem ile takich przypadków wykryto i na jakiej podstawie zrobiono z tego główny problem) w parze ze zmianami w prawie o zamówieniach publicznych (których treści już się domyślam) ma za zadanie zmusić krajowe elektrownie do kupowania droższego krajowego surowca co spowoduje wzrost cen energii wytwarzanej z węgla. Skutkiem tej POlityki będzie dalsze odwracanie się konsumentów od węgla i inwestowanie nawet na kredyt w odnawialne źródła energii jak panele słoneczne (w sumie może to i lepiej)… (Odys)

„…Cena węgla w Polsce jest ustalana urzędowo. Wygórowana cena urzędowa powoduje, że kupujący węgiel muszą płacić za niego więcej niż wynosi cena na rynku światowym. Ponadto dzięki jej ustanowieniu państwo zlikwidowało konkurencję cenową między kopalniami, co być może choć częściowo uzdrowiłoby sytuację. Obecnie zarządom państwowych kopalń i działającym w nich związkom zawodowym nie zależy na zysku, ponieważ wiedzą, że w razie strat i tak mogą liczyć na dotacje z budżetu państwa…

…Rozbudowany państwowy interwencjonizm (ustalanie urzędowej ceny węgla, umarzanie długów kopalniom, bariery celne, kontyngenty, dopłaty do eksportu) oraz utrzymywanie monopoli państwowych powoduje, że i tak już biedny Polak musi płacić za węgiel więcej niż gdyby istniał wolny rynek. W ciągu ostatnich 12 lat zrealizowano pięć planów uzdrowienia branży górniczej. W tym czasie otrzymała ona łącznie około 10 mld dolarów USA wsparcia finansowego od państwa. Mimo to sytuacja tego państwowego przemysłu wydobywczego niewiele się poprawiła, a stary netto górnictwa w latach 1990 – 2000 wyniosły 18 mld zł. Sektor ten otrzymał z budżetu państwa 16,4 mld zł oraz umorzono mu zobowiązania w wysokości 15 mld zł. Każdy pracujący Polak w ciągu 12 lat darował pod przymusem za pośrednictwem skarbu państwa średnio 2400 zł na rzecz górnictwa! Są to środki finansowe bezpowrotnie stracone…” całość tu Link

Proponuję przestać słuchać lobbystów nieudaczników (i drobnych złodziejaszków) z naszego podwórka którzy kłamią ludziom w żywe oczy i nie potrafią się przyznać do tego że sami zapracowali na to że na hałdach zalegają tysiące ton drogiego polskiego węgla… Kłamią bo tu chodzi o ich biznes którym nie dość że nie potrafią zarządzać, to doprowadzili do sztucznego podniesienia cen. Czas skończyć z marnotrawstwem bo polski nie stać na polski węgiel (na pewno nie w takim wykonaniu bo są przykłady że można inaczej). Poza tym, jakim prawem ludzie z jakiejś branży obciąża swoim bytem pozostałą część społeczeństwa?

Każdy by chciał zarabiać po parę tysięcy złotych, do tego ciesząc się przywilejami płacowo/socjalno/emerytalnymi niedostępnymi dla przeciętnego pracownika, bez oglądania się na to czy jego robota jest komuś potrzebna czy nie. Nikomu pieniądze z nieba nie lecą, ale lobby górnicze z żerujących na nim rakiem związkowym uważa że może żyć na koszt podatników w nieskończoność. Pochwalanie kradzieży w majestacie prawa i nazywanie jej „wrażliwością społeczną” to jawna hipokryzja. Politycy którzy populistycznie obiecują gruszki na wierzbie lobby górniczemu, planując zmiany które tylko przyspieszą agonię polskiego węgla to cyniczna szajka oszustów, która za pieniądze podatników nie licząc się z kosztami i konsekwencjami chce wyłącznie podreperować swój wizerunek publiczny, kreując się na „wrażliwych społecznie” dobrodziejów. Precz z komuną „janosików” i postawą roszczeniową socjaluchów, którym setki miliardów publicznej pomocy to ciągle za mało i kolejny raz wyciągają do podatnika ręce po więcej… (Odys)

Janusz Korwin-Mikke, eurodeputowany KNP, wydał oświadczenie w sprawie protestów polskich górników i sytuacji europejskiej energetyki.

Górnicy protestują przeciwko importowi taniego węgla z Rosji i innych krajów. Innymi słowy: chcą, by w Polsce cena prądu i w ogóle wszystkiego poszła w górę. Górniczy protest jest źle skierowany. Górnicy nie powinni pytać: „Dlaczego węgiel spoza UE (z Rosji, z Australii, z RPA…) jest taki tani. Powinni pytać: „Dlaczego węgiel w krajach Unii Europejskiej jest taki drogi?”.

Odpowiedzialna za to jest świadoma polityka Unii Europejskiej. A właściwie dwie polityki:
1) „Czerwona”. Długofalowym celem lewackiego kierownictwa UE jest osiągnięcie „zerowego wzrostu”. Co już udało się osiągnąć poprzez politykę wysokich podatków, w pierwszej kolejności od energetyki. Unia chce zniszczyć kapitalizm – a, jak powiedział Karol Marx: „Jest tylko jeden sposób by zniszczyć kapitalizm: podatki, podatki i jeszcze raz podatki”.
2) „Zielona”. W ramach „walki o ochronę środowiska” Zieloni walczą ze wszystkim, czego nie dostarcza GazProm: z elektrowniami wodnymi, węglowymi, atomowymi i gazem łupkowym. Warto, by kontrwywiad zainteresował się, skąd ich szefowie dostają – duże – pieniądze.

źródło: nczas.com

polecam również: Klimatyczna katastrofa. Ile Polska straci przez nieudolną politykę PIS i PO?

rys. Żukow

rys. Żukow

Transformacja polskiej energetyki da bezpieczeństwo bez wzrostu cen. „Puls Biznesu”: Rząd chce rozdać węgiel bogatym.


1. RWE: Transformacja polskiej energetyki da bezpieczeństwo bez wzrostu cen.

Warszawa, 01.09.2014 (ISBnews) – Polska pozostanie w długiej perspektywie niezależna energetycznie, czerpiąc ponad 80% energii ze źródeł krajowych, a transformacja polskiej energetyki nie powinna również przynieść wzrostu cen energii elektrycznej, wynika z raportu RWE Polska pt. „Scenariusze rozwoju technologii na polskim rynku energii do 2050 roku”.

„Polska pozostanie niezależna pod względem produkcji energii elektrycznej: żaden ze scenariuszy nie przewiduje zwiększenia wolumenu importowanej energii. Jednak energia krajowa nie będzie już pozyskiwana w zdecydowanej większości z węgla. Nowe krajowe źródła energii, obejmujące wiatr, fotowoltaikę i gaz, w tym gaz łupkowy, przyczynią się do utrzymania niezależności energetycznej (ponad 80% energii elektrycznej wytwarzane będzie ze źródeł krajowych)” – czytamy w raporcie.

Jego autorzy uważają także, że transformacja sektora energii nie spowoduje wzrostu cen energii elektrycznej.

„Bazując na doświadczeniach innych krajów, Polska może nadać własne tempo przekształcenia sektora energetycznego, unikając tym samym negatywnego wpływu przyśpieszonej transformacji na istniejące źródła konwencjonalne. (…) We wszystkich scenariuszach Polska optymalizuje wydatki na technologie i decyduje się na te najtańsze, niezależnie od tego czy są to źródła wiatrowe, węglowe czy fotowoltaika. Pozwala to na utrzymanie cen detalicznych energii na stabilnym poziomie. Z perspektywy rynku energii brak jest czynników, które powinny wpłynąć na podwyższenie ceny energii elektrycznej w dłuższym horyzoncie czasowym. Wyjątkiem jest tu scenariusz ‚zachowawczy’, w którym wysoka niepewność regulacyjna wstrzymuje konieczne inwestycje i winduje tym samym ceny energii elektrycznej” – czytamy dalej.

Zgodnie z raportem, węgiel kamienny i brunatny najprawdopodobniej dalej będą stanowiły istotną część struktury wytwarzania. W analizowanym horyzoncie czasowym do roku 2050, duże elektrownie węglowe nadal będą istotne w polskim miksie energetycznym. Obecne instalacje działać będą do zakończenia cyklu ich eksploatacji, jednocześnie powstawać będą nowe moce (3-11 GW do 2030 r.). W czasie, kiedy energetyka jądrowa będzie miała szansę zająć istotną pozycję wśród źródeł wytwarzania, będzie ona musiała konkurować z innymi technologiami bezemisyjnej produkcji energii.

„W naszym studium, w momencie potencjalnego uruchomienia pierwszej elektrowni atomowej, technologie takie jak elektrownie wiatrowe czy fotowoltaika, będą już tańsze, a wytwarzanie energii w tych źródłach stanie się opłacalne bez dodatkowego wsparcia” – przewidują autorzy raportu.

Uważają także, że wytwarzanie rozproszone, czyli kogeneracja o mocy poniżej 20 MWth i panele fotowoltaiczne montowane na dachu (PV), może nabrać istotnego znaczenia. Dzięki tzw. prosumentom produkcja energii w źródłach rozproszonych może wzrosnąć z 4,7 TWh do 52 TWh w 2050 roku.

„Spodziewamy się, że już w ciągu kolejnych pięciu lat dzięki spadającym cenom modułów opłacalna stanie się rozproszona fotowoltaika. W Polsce powstanie nowy segment odbiorców, łączących cechy konsumentów z producentami, czyli tzw. ‚prosumenci’ – najpierw w sektorze usług, a następnie również w sektorze klientów indywidualnych” – podkreślono w raporcie.

Z rozwojem energetyki prosumenckiej wiązać się jednak będzie konieczność rozwoju sieci energetycznej.

„Wzrost popytu i zdecentralizowane technologie wymagają ciągłego rozwoju sieci: rosnące zapotrzebowanie na energię elektryczną będzie wymagało ciągłej rozbudowy infrastruktury elektroenergetycznej sieci. Wpływ wytwarzania energii elektrycznej z rozproszonych źródeł energii – zarówno z PV, jak i małych jednostek kogeneracyjnych – na sieć będzie w początkowych latach ograniczony. W dłuższej perspektywie, wraz z rosnącą popularnością energetyki prosumenckiej, oddziaływanie tych technologii będzie bardziej widoczne, ale ich integracja w sieci będzie ułatwiona dzięki inteligentnym technologiom” – podsumowano w raporcie.

(ISBnews)

podobne: OZE i mikroźródła. Mamy szansę na najnowocześniejszą energetykę rozproszoną. oraz: Nie będziemy mogli wytwarzać energii w domach czyli… nie dla psa kiełbasa i to: Liberalizacja rynku gazu nie spowoduje spadku cen dla odbiorców. Rynek energii będzie coraz bardziej regulowany. a także: Deficyt energii elektrycznej może wzrosnąć w Polsce do 1100 MW w 2017 r. polecam również: Gaz łupkowy za 24 lata. Zielona energia za droga. Nie mamy realnej alternatywy dla węgla.

2. „Puls Biznesu” – Rząd chce rozdać węgiel bogatym.

29.08.2014 (IAR) – „Puls Biznesu” pisze o rewolucyjnych planach rządu związanych z problemami polskiego sektora węglowego. Gazeta przypomina, że nad scenariuszem dla branży, która w pierwszym półroczu miała 772 miliony złotych straty netto, pracuje międzyresortowy zespół do spraw sanacji górnictwa węgla kamiennego.

Z informacji „Pulsu Biznesu” ze źródeł zbliżonych do resortu gospodarki wynika, że największe poparcie ma obecnie scenariusz, w którym rewolucja obejmuje i sektor węglowy, i część sektora finansowego, i energetykę. Jej osią ma być podział Kompanii Węglowej, przynoszącej olbrzymie straty największej firmy górniczej w kraju. Rząd chce także w drugim etapie przeprowadzić rewolucję w dwóch instytucjach finansowych – Banku Gospodarstwa Krajowego i Polskich Inwestycjach Rozwojowych. Między innymi mają one pożyczyć specjalizującemu się dziś wyłącznie w eksporcie węgla Węglokoksowi pieniądze na przejęcie części kopalni od Kompanii Węglowej. Polskie Inwestycje Rozwojowe mają się też stać częścią BGK.

Więcej na temat rządowych planów dotyczących sektora węglowego – w „Pulsie Biznesu”.

Informacyjna Agencja Radiowa (IAR)/”Puls Biznesu”/kry/ab

podobne: PG Silesia vs. Kompania Węglowa czyli efektywność i wydajność vs. szaleństwo. NIK skontroluje funkcjonowanie górnictwa.  oraz: Opieka socjalna niszczy branżę węglową. Część kopalń trzeba będzie zamknąć. Tomasz Cukiernik: „Czarny kłopot”.

źródło: stooq.pl

…po raz kolejny rząd chce ratować dla swoich kolesiów geszefty które przynoszą straty – wszystko rzecz jasna za pieniądze podatników. Czy właśnie temu (kolejnej „prywatyzacji” środków publicznych) miała służyć jawna niegospodarność i głupota zarządców Kopalni Węglowej, która doprowadziła do wielomilionowych strat i zwałów węgla którego nikt nie chce kupować bo jest za drogi?

…Odys

Prąd - Mirosław Andrzejewski (Zbirek)

Prąd – Mirosław Andrzejewski (Zbirek)

Pisarska: rosyjskie embargo wpływa tylko na ułamek eksportu do Rosji. Przewoźnicy o embargu: wielu grozi bankructwo. Moskiewskie media piszą o ewentualnym polskim embargu na rosyjski węgiel.


16.08.2014 (IAR) – Owoce to największa część polskiego eksportu do Federacji Rosyjskiej, Polska może więc dotkliwie odczuć efekty decyzji rosyjskich władz. Jednak problem dotyczy nie tylko jabłek.

Sporą część wymiany handlowej stanowią inne artykuły. Niewiele mniejszy niż owoce odsetek eksportu stanowią w tym roku statki i łodzie, podobnie jest ze sprzętem telekomunikacyjnym. Jak mówi doktor Katarzyna Pisarska, ekonomistka, do wymiany handlowej Polski z Rosją dochodzi w wielu różnych sektorach rynku. Chodzi o meble, okna, różnego typy produkty przetworzone. Wszystkie te artykuły nie cierpią na obecnej sytuacji.

Rosyjskie embargo nie wychodzi obecnie poza rynek rolniczy. Handel w innych sektorach kwitnie w najlepsze, co, jak mówi doktor Pisarska, prowadzi do mało konsekwentnego przekazu w rosyjskich mediach. Jako przykład podaje reklamę polskich okien w rosyjskiej telewizji, którą można było zobaczyć tuż po rozmowie poświęconej właśnie embargu i jego konsekwencjom dla polskiego rynku. Jak podsumowuje ekonomistka – polskie produkty są na rosyjskim rynku obecne i nietrudno je zauważyć.

Embargo na razie nie dotyka innych sektorów eksportu niż rynek żywnościowy. Rosja wprowadziła je, tłumacząc decyzję kwestiami sanitarnymi i jakością dostaw owoców z Europy. W trakcie czwartkowego przemówienia na Krymie Władimir Putin odniósł się do embarga, tłumacząc je jako sposób wsparcia rodzimych producentów, a także otwarcia rosyjskiego rynku na kraje, które chcą współpracować z Rosją.

Informacyjna Agencja Radiowa (IAR)/Przemysław Pawełek/kl

podobne: Dekret Putina. Rosyjska prasa: sankcje wobec Zachodu szansą na rozwój. Komentarze z zachodu: sankcje uderzą głównie w Rosjan. Rekompensaty dla Polski. oraz: Sankcje w praktyce: w Kaliningradzie wstrzymano transport żywności. Drwina z Polskiej dobrej miny do złej gry. Rosyjskie media pytają o wzrost cen żywności, póki co drożeją akcje rosyjskiej spożywki. i to: Producenci papryki liczą straty wywołane embargiem. Rosja może zmienić kierunek tranzytu ropy naftowej

17.08.2014 (IAR) – Nasza sytuacja po wprowadzeniu rosyjskiego embarga jest dramatyczna – mówią przewoźnicy. Decyzja Moskwy postawiła z dnia na dzień tysiące firm przed groźbą bankructwa – mówił w Polskim Radiu RDC prezes Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Międzynarodowych Przewoźników i Spedytorów „Podlasie” Waldemar Jaszczur. Dodał, że wielu przewoźników, którzy mieli stałe kontrakty na linii Polska-Rosja lub Europa-Rosja z dnia na dzień zostało bez pracy.

Szef stowarzyszenia przewoźników poinformował, że nawet samochody, które wjechały na teren Federacji Rosyjskiej przed 1 sierpnia, a nie przeszły odprawy celnej, zostały zawrócone.

Waldemar Jaszczur zauważył, że Polska posiada nie tylko największą, ale i najnowocześniejszą bazę transportową w Europie. Jeden ciągnik siodłowy z naczepą to wydatek rzędu pół miliona złotych. „Przewoźnik zaciągnął kredyty, leasingi, które trzeba spłacać” – powiedział gość RDC. Waldemar Jaszczur skarżył się na bierność rządu. Jego zdaniem są możliwości wyjścia z tej trudnej sytuacji, ale nikt nie chce z przewoźnikami rozmawiać. Rozmówca RDC dodał, że transportowcy nie chcą strajkować i są gotowi szukać kompromisu. Dodał jednak, że jeśli sytuacja nie ulegnie zmianie w krótkim czasie będą musieli upomnieć się o swoje. Nie sprecyzował jaką formę miałby przybrać ich ewentualny protest.

Polska jest liderem drogowych przewozów transportowych w Europie. Flota polskich przewoźników liczy ponad 150 tysięcy aut.

IAR/Tomasz Marciniuk/kawo

16.08.2014 (IAR) – Rosyjskie media zauważyły wypowiedź szefa polskiej dyplomacji, który dał do zrozumienia, że nasz kraj rozważa wprowadzenie kolejnych restrykcji wobec Rosji. Chodzi i ewentualne embargo na dostawy rosyjskiego węgla. Radosław Sikorski miał powiedzieć dziennikarzom w Bydgoszczy, że krok taki jest analizowany.

Dziennik „Kommiersant” pisze, że po tym jak Rosja zamknęła swój rynek dla produktów rolnych z państw, które wcześniej nałożyły na nią sankcję, „Europa może odpowiedzieć analogicznymi działaniami”. Zwraca uwagę, że Polska „zaczęła analizować” wprowadzenie zakazu importu rosyjskiego węgla, który wypiera miejscowych producentów i stanowi już 40 procent rynku.

„Eksperci uważają, że polski rynek dla producentów węgla z Rosji nie jest najważniejszy. Jednak embargo Warszawy może uderzyć w niektóre rosyjskie kompanie aktywnie działające na polskim rynku”– pisze „Kommiersant”.

Gazeta zauważa, że z powodu wprowadzonych sankcji w relacjach między Zachodem i Rosją pojawiło się „bezprecedensowo” dużo kwestii, które mogą być powodem złożenia skarg do Światowej Organizacji Handlu. Jednak powstaje wrażenie, że strony nie śpieszą się tego robić. Nie jest wykluczone, że bardziej doświadczeni niż Rosja członkowie tego organizacji uświadamiają sobie, że należy poszukiwać innych rozwiązań, na przykład, uzgodnień w sprawie wzajemnym cofnięciu sankcji”- czytamy w dzienniku kół rosyjskiego biznesu.

InformacyjnaAgencja Radiowa (IAR)/Włodzimierz Pac,Moskwa/dyd .

podobne: Sankcje wpłyną na gospodarkę i handel. Górnicy chcą składów węgla, konsolidacji branży i embarga na rosyjski węgiel.  oraz: Równi i równiejsi czyli komu sankcje a komu rekompensaty: Exxon i Rosnieft współpracują na Morzu Karskim, USA zwiększają import rosyjskiego węgla,

źródło: stooq.pl

rys. Andrzej Krauze

rys. Andrzej Krauze

Polska gospodarka: Sankcje wpłyną na gospodarkę i handel. Górnicy chcą składów węgla, konsolidacji branży i embarga na rosyjski węgiel. Nowa fala emigracji zarobkowej do Wlk. Brytanii.


1. Sankcje wpłyną na gospodarkę i handel.

14.08.2014 (IAR) – W trzecim kwartale możemy zauważyć negatywny wpływ sankcji nałożonych na siebie przez Federację Rosyjską i świat zachodni. Już teraz ich skutki widać w bilansie płatniczym Polski.

Główny ekonomista BPS TFI, Krzysztof Wołowicz podkreśla, że restrykcje na linii Unia Europejska – Rosja przełożą się na wzrost gospodarczy nad Wisłą. Najbardziej będzie to widoczne w danych za trzeci kwartał, ale skala negatywnego wpływu jest trudna do oszacowania. Według rozmówcy IAR w zależności od rodzaju sankcji ich wpływ na polski PKB może wynieść od 0,2 do nawet 1,5 procent PKB.

Ekonomista zaznacza, że handlowy konflikt odbija się już na bilansie płatniczym, które opublikował wczoraj Narodowy Bank Polski. Sankcje w najbliższych miesiącach negatywnie wpłyną na polski eksport, ale w długim terminie przedsiębiorcy znad Wisły powinni znaleźć nowe rynki zbytu.

Czerwcowe saldo na rachunku bieżącym było ujemne i wyniosło 391 milionów euro. Bank centralny w opracowaniu wskazuje, że niższa dynamika eksportu wynika ze spadku obrotów w handlu z Ukrainą i Rosją.

Informacyjna Agencja Radiowa /IAR/ Karol Tokarczyk/jp

podobne: Echa rosyjskiego embarga: UE „gromadzi dane”, Polska czeka na łaskę oraz: Dekret Putina. i to: Sankcje kontra sankcje (Polska też ucierpi).

2. Górnicy chcą składów węglaPiechociński niechętny konsolidacji sektora górniczegoPiechociński przeciw embargu na rosyjski węgiel.

14.08.2014 (IAR) – Górnicy chcą utworzenia państwowych składów węgla. Szef górniczej „Solidarności” Jarosław Grzesik powiedział w Jedynce, że spółka taka powinna zacząć działać w przyszłym roku, po zakończeniu sezonu grzewczego.

Zdaniem związkowca, powołanie państwowych składów węgla byłoby jednym z działań, mających poprawić położenie górnictwa. Związki chcą zmienić sytuację, w której dochodzi do bratobójczej konkurencji między spółkami węglowymi. Proponują też konsolidację podmiotów, dostarczających węgiel do elektrowni. Grzesik dodał, że spółki górnicze powinny się znaleźć na rządowej liście spółek strategicznych.

Szef górniczej „Solidarności” powiedział, że wczorajsze spotkanie związkowców z premierem Donaldem Tuskiem było „małym kroczkiem do przodu”. Spotkanie zaczęło się nie najlepiej, gdyż przedstawiono niezbyt dobre, zdaniem Grzesika, pomysły restrukturyzacji branży węglowej. Związkowcom udało się jednak przekonać przedstawicieli rządu do innych rozwiązań – mówił. Postanowiono powołać grupę roboczą, która dopracuje plan konsolidacji sektora węglowego.

Szef „Solidarności” wyraził nadzieję, że w górnictwie nie dojdzie do zwolnień grupowych. Dodał, że przedstawiciele rządu i spółek węglowych zadeklarowali, że nie chcą likwidować zakładów górniczych, co stwarza nadzieje na zachowanie miejsc pracy. Aczkolwiek podkreślał, że w niektórych zakładach górniczych sa osoby chętne, które skorzystałyby z pakietów dobrololnych odejść, jesli byłaby mowa o jakichkolwiek redukcjach zatrudnienia. „Myslę , że jakaś niewielka korekta mogłaby tutaj nastąpić” – powiedział.

Jarosław Grzesik powiedział, że rosyjski węgiel jest sprzedawany Polsce w nieuczciwy sposób. Miesza się bowiem różne gatunki węgla, przez co spada jego wartość. Grzesik podkreślił, że rosyjski węgiel jest sprowadzany, mimo rosyjskiej postawy, która – jak mówił – oznacza łamanie zasad wolnego handlu.

Informacyjna Agencja Radiowa(IAR)Siekaj/nyg

14.08.2014 (IAR) – Wicepremier i minister gospodarki Janusz Piechociński nie jest zwolennikiem konsolidacji sektora górniczego.

Tymczasem związkowcy opowiadają się za łączeniem spółek węglowych dostarczających surowiec energetyce a w dalszej kolejności za konsolidacją z sektorem energetycznym.

Wczoraj o sprawie ze związkowcami rozmawiał premier Tusk. Janusz Piechociński stwierdził dziś w Trójce, że konsolidacja nie jest dobrym rozwiązaniem: „Nie jest drogą, jeśli sumuje się obecne koszty i obecną niewydolność, w związku z tym i pod ziemią, i nad ziemią w każdej kopalni jest potrzebny dzisiaj olbrzymi wysiłek, z prostego powodu, widać wyraźnie, że ceny węgla w Europie ustabilizowały się na stosunkowo niskim poziomie” – ocenił minister gospodarki.

Janusz Piechociński powiedział, że obecnie straty polskiego sektora węglowego wynoszą kilkaset milionów złotych. Wicepremier i lider PSL mówił, że w związku z tym muszą nastąpić zwolnienia. „Przy spadku wydobycia, bo natrafiamy na barierę popytu, naturalnym jest, że musi nastąpić także racjonalizacja na poziomie zatrudnienia w pierwszej kolejności nad ziemią, a nie pod ziemią” – mówił Janusz Piechociński.

Pod koniec lipca Ministerstwo Gospodarki poinformowało, że w tylko ciągu pierwszych 5 miesięcy tego roku na hałdach pozostawało 8 milionów ton niesprzedanego węgla, a branża odnotowała 631 milionów złotych straty. I to w sytuacji, gdy kopalnie zmniejszają wydobycie Do końca maja górnicy uzyskali 29 mln ton surowca, czyli o 6 procent mniej niż w tym samym okresie w zeszłym roku. Dodatkowo w ciągu pierwszych pięciu miesięcy Polacy sprowadzili prawie 5 milionów ton węgla z czego 68% z Rosji.

Informacyjna Agencja Radiowa/IAR/Trójka/kd/sk

15.08.2014 (IAR) – Janusz Piechociński zdecydowanie przeciw pomysłowi embarga na węgiel z Rosji. Jego zdaniem, podjęcie takiej decyzji w końcowym efekcie uderzyłoby w polską gospodarkę.

Wicepremier w rozmowie z IAR stwierdził, że zamiast nakręcać spiralę sankcji, powinniśmy skupić się na usprawnieniu i modernizacji krajowego wydobycia oraz promocji polskiego węgla. Ocenił, że jest on doskonałej jakości.

„Kontynuowanie wymiany ciosów wojny handlowej nie będzie miało racjonalnego końca. Rozprzestrzeni się na inne produkty, bez dostaw których ze Wschodu możemy mieć potężny problem”, powiedział minister gospodarki.

Według agencji Reuters, szef dyplomacji Radosław Sikorski – pytany podczas wczorajszej konferencji prasowej w Bydgoszczy o ewentualne embargo na rosyjski węgiel – powiedział, że Polska rozważa taki krok, ale odmówił podania szczegółów.

Informacyjna Agencja Radiowa (IAR)A.Kołodziejska / gaj

…Piechociński mówi jak jest a związkowcy to niestety jedna z przyczyn upadku polskiego górnictwa o czym więcej tu – Opieka socjalna niszczy branżę węglową. Część kopalń trzeba będzie zamknąć. Tomasz Cukiernik: „Czarny kłopot”. i tu: PG Silesia vs. Kompania Węglowa czyli efektywność i wydajność vs. szaleństwo. NIK skontroluje funkcjonowanie górnictwa. Same pomysły dotyczące embarga na tańszy surowiec dzięki któremu Polacy mogą taniej ogrzać się w zimę i mniej płacić za prąd czy towary wyprodukowane dzięki tańszej energii jest raz że skrajnym egoizmem i nie ma nic wspólnego z ideologią związkową „dbania o dobro ludzi” a po drugie jest skrajnie nieodpowiedzialnym dolewaniem oliwy do ognia w już i tak mocno napiętych stosunkach między Rosją a Polską.

3. „Financial Times” o nowej fali polskiej imigracji.

14.08.2014 (IAR) – Londyński „Financial Times” donosi o ponownym wzroście liczby Polaków przyjeżdżających do Wielkiej Brytanii w poszukiwaniu pracy. Wczoraj podano, że w ciągu roku bezrobocie na Wyspach spadło z ośmiu do niecałych 6,5%, ale różne źródła podkreślały potem, że nowe miejsca pracy i tak obsadzają przede wszystkim imigranci ze wschodu Unii Europejskiej.

„Financial Times” pisze, że wbrew obawom wyrażanym w styczniu, kiedy na rynku pracy zdjęto restrykcje z Rumunów i Bułgarów, przyjechało ich nie tak znów wiele. W sumie na Wyspach pracuje ich 150 tysięcy – tylko o 9% więcej niż w 1 kwartale. Tymczasem w tym samym okresie – od kwietnia do czerwca – liczba pracowników z poprzedniej grupy państw akcesyjnych wzrosła do 860 tysięcy. „Financial Times” oblicza, że w porównaniu z tym samym okresem zeszłego roku jest to przyrost o ponad jedna czwartą. W tej grupie są Litwini, Łotysze, Słowacy, ale przede wszystkim Polacy. Już wczoraj w telewizji BBC jeden z ekspertów komentował te liczby jako „nową, nieoczekiwaną falę imigracji z Polski”.

„Financial Times” cytuje rzecznika antyimigracyjnej partii UKIP, że obietnice rządu, iż weźmie się za imigrację okazują się bez pokrycia. Ale dziennik powołuje się też na opinię organizacji Migration Matters, że ta imigracja nie odbiera miejsc pracy Brytyjczykom, tylko obsadza nowe stanowiska i dzięki temu pomaga gospodarce wyjść z recesji.

Informacyjna Agencja Radiowa(IAR)Grzegorz Drymer/Londyn/nyg

podobne: 10 lat Polski w UE: nowa polska emigracja. oraz: Socjalistyczni sabotażyści polskiej gospodarki „wypychają” Polaków do Niemiec na roboty

źródło: stooq.pl

rys. Andrzej Krauze

rys. Andrzej Krauze